We vertrekken weer mooi op tijd vanaf de camping voor de rit van vandaag. Allebei zijn we vroege vogels en worden meestal wakker tussen 6 uur en 6.30 uur. Te vroeg om meteen buiten aan de gang te gaan want iedereen slaapt nog. We rekken de tijd nog een beetje om te dommelen, maar om half 8 beginnen we toch alvast met het klaarmaken van de rit van vandaag.

Nadat we van de camping waren vertrokken meteen de bergweggetjes door en langs het kleine dorp en slingeren we weer binnen een half uur naar de hoofdweg. We moeten echt onze was doen en al rijdende komen we weer een Wash Me unit tegen. Vol in de ankers en we parkeren de camper op een zijweg bij een bedrijventerrein. Miriam en ik lopen met de vuile was even naar de machines en binnen een uur is alles gewassen en gedroogd. Ook zijn er in de tussentijd door Mir nog wat boodschappen gehaald bij de naastgelegen Netto supermarkt. Daar waren wij nog nooit binnen geweest omdat we dachten dat het zo’n zelfde winkel was als vroeger de Aldi of zo. Alles in dozen op planken en rommelig allemaal. Wel; in tegendeel was het. De Netto zag er prima uit en ook het assortiment was ruim voldoende om er gewoon goed boodschappen te kunnen doen.

We rijden vervolgens een paar uur door en willen stoppen om de rest van de dag rustig aan te doen. Maar de beide plekken die Miriam had gevonden, zagen er op de foto’s beter uit, dan de werkelijkheid. Bij de eerste locatie besloten we in eerste instantie om er te blijven staan. Maar bij het installeren schrokken we van de hoeveelheid insecten op de camperplaats. Vliegen, strontvliegen en ander gevleugeld gespuis. Het was werkelijk verschrikkelijk. Camper hermetisch afgesloten en daar alleen maar even broodje gegeten en met gierende banden weer weg daar. Toen bij de tweede locatie aangekomen zagen we dat het een ex-camping was en buiten gebruik. Wel mochten camperaars er gebruik van maken van de plekken, maar zonder faciliteiten. De groenvoorzieningen waren dusdanig overwoekerd dat je eigenlijk niet het terrein echt op kon. Wel stond er 1 camper en een caravan met de uitstraling van de caravan uit de succesvolle Netflix serie Breaking Bad. Dat nodigde nu niet echt uit om nog een plekje te zoeken. Het is nu voor het eerst dat we moeite hebben om een fijne camperplaats te vinden in al die weken dat we onderweg zijn. Ook merken we dat het drukker wordt in het seizoen. Campings staan al behoorlijk vol en ook de camperplaatsen zijn goed gevuld ten opzichte van vorige maand toen we vertrokken.

Tja, wat doen we dan? Dan vallen we terug op de organisatie Camping Car Park. Nagenoeg altijd goed is onze ervaring. En ook nu weer. We komen aan in het plaatsje Ferriéres Saint Mary, waar dus een Camping Car Park gelegen is aan de rand van het dorp, weer midden in de natuur. Werkelijk een prima plek, waar zelfs een superschoon sanitairgebouw aanwezig is (dat zie je dan niet zo vaak bij Camping Car Park). Je loopt er vanaf de camping, want daar lijkt het meer op namelijk, zo de natuur in en hier beginnen dan ook wandelingen en zien we veel vissers aan de oevers van de rivier zitten. Ze komen vanwege de vismogelijkheden zelfs naartoe en blijven soms dagen, weken staan. Wij vinden het een topplek en besluiten om een dagje extra te blijven staan.

Het dorpje Ferriéres Saint Mary ligt in het dal van de Alagnonvallei, waar de bergen in de Cantel-regio, met een hoogte van ongeveer 1200 meter, dit dorp omringen. Het dorp ligt op de pelgrimsroute van Santiago de Compostela en hier heeft ooit de heilige maagd Maria zich begeven en zijn de 3 kerken in dit dorp goed bezocht. We gaan het dorpje bekijken, maar het schijnt niet de schoonheid te hebben van de laatste plekken die wij bezocht hebben in de afgelopen dagen.

Na bijna 6 weken op pad te zijn, komen we weer in op een moment dat we een paar dagen rust willen. We hebben inmiddels ruim 3800 kilometer gereden (uitsluitend binnendoor en veel bergen) en heel veel gezien en gedaan dat wat wij leuk vinden. Maar we merken dat we de laatste 2 weken van deze vakantie het wat rustiger aan willen doen. Als we morgen hier weggaan dan pakken we de snelweg en stoppen wij even om alles via Roadtrip-instelling binnen de Garmin navigatie te doen. We willen eigenlijk nog wel een week in Duitsland toeren en gaan via Freiburg am Briesgau dit land in en willen dan via het Zwarte Woud noordelijker reizen. Zover zijn we nog lang niet, maar we overbruggen morgen wel even een afstand om echt in een andere omgeving te komen.

Ook ben ik de afgelopen dagen bezig geweest om van verzekering over te stappen naar een andere verzekeraar. Ook met deze actie zijn we enigszins geschrokken cq verbaasd geworden over hoe de verzekeringswereld omgaat met camperaars. Anders dan voor de coronatijd. We hadden een wat ongemakkelijke emailwisseling met de verzekeraar in kwesties. Vooraf hadden ze ons online een scherp voorstel gedaan, waarop we zijn ingegaan. Maar toen werden we opeens geconfronteerd met vragen die wij nog nooit eerder hadden gekregen rondom het afsluiten van een verzekering. We hadden onze verbazing en op enig moment ook lichtelijke irritatie uitgesproken in een email, dat we op het punt stonden om maar niet in zee te gaan met deze verzekeraar. Ondanks dat wij bij onze vorige campers naar volle tevredenheid ook bij hun verzekerd waren. Alhoewel; toen we in 2019 terugkwamen bij onze Lambortinki 2.0 van een wandeling, was de uitgedraaide luifel aan gort gereden door een camperaar die tijdens onze wandeling bij zijn vertrek tegen de luifel was gereden. Luifel gebroken. Verzekeraar verklaarde toen dat het waarschijnlijk een fabrieksfout van de luifel was en wij konden niet bewijzen wie het gedaan had. Wel all-risk, maar geen uitkering van de schade. Schade? 1000 euro. Dit voorval noemde ze wel en passant om aan te geven dat wij toen ook al niet veel van elkaar hielden.

Maar goed; nu was de situatie zo dat de verzekeraar zag dat wij in Spanje waren door de online aanvraag. Dat klopte dus al niet, aangezien wij midden in Frankrijk zitten. Honderden kilometers van de Spaanse grens. Maar juist doordat ze dachten dat we in Spanje zaten, kregen we een aantal aanvullende vragen die ons wat te ver gingen in eerste instantie. Wonen jullie in Spanje? Zijn jullie ingezetene van Nederland? Waar wonen jullie? Kunnen jullie dat aantonen? Is dat een vast of tijdelijk woonadres? Hoe vaak ben je daar? Hoe vaak ben je weg met de camper? Wonen jullie in de camper? Kun je in percentage aangeven wanneer je waar bent en hoe lang?

Heh? Wat zijn dat voor vragen? Stel je die vragen aan iedere “pensionada” die na zijn werkzame leven meer vrije tijd heeft en dus vaker of langer op vakantie gaat? En wat gebeurt er als ik eens besluit om inderdaad wat langer weg te blijven of nog vaker weg te gaan? Wordt je dan geconfronteerd met de eerder afgegeven percentages? Wij gaan zeker niet meer dan 4-5 maanden per jaar weg met de camper en in de zomermaanden blijven we sowieso thuis. Dan denk je bij jezelf; ik betaal toch 12 maanden per jaar premie en de camper is er toch om gebruikt te worden?

Deze bovenstaande vragen en onze antwoorden netjes gegeven, maar de wederzijdse toon per mail was wat ongemakkelijk. Daarom maar gebeld met de verzekeraar en in een prima verlopen gesprek, bleek dat we begrip hadden voor de wederzijdse irritatie/frustratie. Zij als verzekeraar worden sinds corona tijdperk zo vaak geconfronteerd met klanten die met postadres of tijdelijk adres zich inschrijven, maar feitelijk het hele jaar wonen in hun camper en 9 maanden per jaar aan het reizen zijn. Het is een recreatieve verzekering en geen woonverzekering en zeker niet zonder kennis van het feit dat ze eigenlijk permanent wonen in hun camper of wat er voor door moet gaan. Daarom vragen ze tegenwoordig altijd bij de acceptatieproces deze vragen. Wij hebben daar begrip nu voor en wij hebben toegelicht hoe wij ons leven hebben ingericht. Wij variëren tussen werken, reizen, ons chalet in Drenthe en waar we wonen in Lelystad. Ook kunnen ze op onze Camperjoy website en Polarsteps lezen waar we zijn en hoe lang we onderweg zijn. Ook van de verzekeraar de bevestiging gekregen dat onze bandbreedte van reizen geen probleem is van de verzekering en dat we geaccepteerd waren. Toch was het een rare gewaarwording ten opzichte van eerdere ervaring toen we onze verzekering regelden. Online aanmelden, NAW gegevens invullen, kopie rijbewijs, aanleveren van gegevens camper en klaar is het. Al deze vragen over hoe we onze tijd indelen voelde echt voor ons een beetje een brug te ver, want ze weten al zoveel over ons in onze maatschappij.

Maar dat is in ieder geval geregeld nu en voor de rest hoop je ze verder nooit nodig te hebben. We zitten daarom nu weer in relaxstand en genieten van het mooie weer hier op de plek. We lezen wat, wandelen wat, laven wat en maken plannen hoe we de reis verder gaan afronden richting Duitsland en tot slot Nederland.