Auteur: martin&miriam

30 Mei 2026: Camping Les Cerisiers, Compeyre en Camping Car Park Roquecourbe

/ martin&miriam

Wat was Camping Les Cerisiers in Compeyre een ware verademing om te verblijven na de stressvolle dag van paar dagen geleden. Na een hele mooie rit door de bergen van de NP Grand Causses komen we aan op deze camping.

Camping Gorges du Tarn les Cerisiers is een ecologische familiecamping in Aveyron, vlakbij Lozère en met directe toegang tot de Tarn (meer dan 300 m privéstrand direct voor de camping). Lid van het netwerk Via Natura, bieden zij een natuurvakantie in een beschermd gebied, in het hart van het Regionale Natuurpark van de Grands Causses. De camping heeft nieuw sanitair en vooral een heel vriendelijke bemanning aan boord. Receptie waar je verse broodjes kan bestellen voor de volgende ochtend.

We maken ons kamp op onder de bomen en lekkere schaduw valt ons (voorlopig) deel. Wat een heerlijke sfeer hangt hier en leuke buren uit Tilburg naast ons, met daartussen een klein sheltertentje van Hugo. Deze jongeman is met zijn motor op pad en knalt hier in de bergen van rondes van 300 km per dag. Pffff….in deze hitte! We raken een beetje aan de praat met elkaar en na een paar uur doen wij een dutje onder de bomen.

Aangezien wij gisteren onderweg geen supermarkt waren tegengekomen, moesten we vandaag echt boodschappen doen, want de koelkast was fabrieksnieuw, zoals je hem uit de verpakking haalt als je hem koopt; kats-leeg! Navraag bij de receptie leert dat op 3 kilometer afstand een klein lokaal supermarktje is, waar je wat lokale producten kunt kopen. Ik dus op mijn stepje richting La Casse, waar de supermarkt zou moeten zijn. De accu van de step was nog halfvol van eerdere rit, maar dat moet lukken. Langs de doorgaande weg sla ik af naar het dorp en moet na een brug over de Tarn opeens bergop naar het centrum van het dorp. Dat trekt het stepje dus niet en vraagt ook veel van de accu, dus dan maar lopen in die hitte. Rondje dorp gedaan en bij navraag blijkt dat dat winkeltje niet meer bestaat en dat ik nog een dorpje verder moet rijden, op 1500 meter. Oeps….ga ik dat redden? Toch maar doen, want de keuze omkomen van de honger of in ergste geval zeiknat van het zweet weer bij de camper komen is voor mij geen moeilijke; de koelkast moet vol!

Aangekomen bij het volgende dorp, zie ik een Epicerie Produite Locale. Ze verkopen van alles wat in potjes zit, maar nagenoeg geen verse groenten of vlees. Nu kan ik best een dag zonder vlees, maar we moeten toch ook wel lekker eten. Ik zoek de beste paprika, uien, courgette uit en zie nog in een koeling saucijsenworstjes voor op de BBQ, dus die neem ik ook mee. Die worstjes hebben alles gezien maar behalve de BBQ, maar zijn wel goed terecht gekomen. Kon ik ook nog niet eens pinnen, want pinapparaat deed het niet. Toevallig nog contant geld meegenomen, alsof ik het wist.

Op de terugweg zie ik dat mijn accu bijna leeg is, maar godzijdank gaat het heuvel afwaarts, dus zonder de accu te belasten rol ik lekker vooruit. Maar dit gaat wel echt hard en zie dat ik 28 kilometer per uur rijd op een step, met een Shrek-achtig figuur op die step naar beneden razen. Oei, toch maar bij remmen nu het stuurtje beetje begint te trillen door de snelheid…..gaat net goed en ik besluit toch maar de step in slakken-stand te zetten om in ieder geval heelhuids terug op camping te komen. Dat lukt.

Na de lunch horen we weer bekende stemmen naast onze camper…..Daar zijn onze schaduwen weer van de partij…Cor en Gea! Ongelofelijk, van deze mensen komen we nooit af! Nee, hoor! Hartstikke leuk en gezellig met die twee! We hebben inmiddels al een paar heel leuke dagen met elkaar doorgebracht en we hebben elkaar veel te vertellen. Maar vooral ook heel veel lachsalvo’s over en met elkaar. Maar daar zijn ze dus weer.

Zij kiezen met hun camper werkelijk het mooiste plekje van de camping uit en zetten ook de mooiste camper van de camping op die plek. Als we deze plek eerder hadden gezien, dan hadden wij ook deze gekozen. Zij kijken van onder hun luifel de hele meanderende Tarn af, met op de oevers multigroene bomen, hangende takken over de Tarn. Wat een uitzicht. Miriam heeft echt nog geen lelijke plek uitgezocht deze vakantie en ook Cor en Gea kunnen er nu over meepraten.

Einde van de middag hebben we gezellig nog geborreld en daarna hebben Cor en Gea nog gezwommen in de Tarn. De volgende ochtend gaan wij door en nemen afscheid. Voorlopig denken we. Of we komen elkaar nog onderweg ergens tegen of een keer in Nederland. Ze willen zelfs wel oppassen op Joep als we een keer oppas nodig hebben. Top van ze! Maar waar Joep gaat, gaan wij! Nooit zonder Joep, dat is ons wel duidelijk tijdens deze reis. Wat gaat dat ventje goed om met de camper en elke dag een andere tuin waar ie in staat.

Na afscheid rijden we meteen weer de bergen in was het echt een reisdag zonder teveel te stoppen. Het is bloedheet en in de zon lopen met deze temperaturen is voor ons geen pretje, laat staan voor Joep. We rijden daarom maar een paar uur door totdat we het zat zijn. En dat zijn we ongeveer om 13.30 uur. We stoppen op een hele mooie Camping Car Park in Roquecourbe. Een mooi klein dorpje met in het Departement Tarn, regio Occitanie. Het dorpje lig vlakbij Castres op zo’n 10 kilometer afstand. We zetten de camper neer en hebben weer wat gewandeld langs de Agout, een zijtak van de Tarn. Einde van de middag krijgen we buren. Een Franse camper met 2 echtparen erin. De hele rest van de dag hebben die 4 naar ons geloert, gekeken, over ons gesproken en wat nog meer. Heel irritant. Door de warmte doen we niks en schuilen we waar schaduw is. Prima avond en nacht gehad en vanmorgen op tijd wakker en weer doorgereden.

We komen steeds dichter bij de Franse Pyreneeen en de route is weer heel gevarieerd. We rijden door echt typische franse dorpjes, met die verweerde reclameborden boven de winkels en restaurants. We vinden het super om door de dorpjes te rijden en de verscheidenheid van de dorpjes te ervaren. Ook op deze zaterdagochtend zien we weinig mensen op straat. Totdat we opeens een grotere plaats Saint Chinian binnen rijden en daar een heel toeristisch karakter met veel horeca, terrasjes, winkels en drukte op straat. Vervolgens rijden we weer door groene bergwanden en slingeren we door landbouw- en wijngebieden om vervolgens weer door een armoedig dorpje te rijden. De Garmin leidt ons om Narbonne heen en we zoeken een wijnboerderij uit om de nacht door te brengen. Dit was een slechte keuze, aangezien het een vervallen, vieze en onverzorgde bende was. We draaien om en rijden nog even door om een andere plek te vinden om 10 kilometer afstand.

Deze plek had ik gevonden en het is een camperplaats aan een groot meer. In Peyriac-de-Mer ligt deze sobere camperplaats, maar wel met een mooie omgeving. De camperplaats ligt aan de Saline de Peyriac-de-Mer. Het is een natuurreservaat en lijkt op oester-kweekvijvers. Met vlonders loop je over het water een route, die Joep en ik toen het weer te warm werd voor de kleine veldheer niet afgemaakt hebben. Wij lopen terug naar de camper, want met 30 graden in de volle zon, boven het water, dat vinden de beide mannen niet fijn. Miriam wilde in haar eentje verder lopen en wilde nog een mini-alpje bedwingen. Ze heeft niks bij haar. Geen voeding, geen water, maar toch eigenwijs zijn en ons achterlaten om zelf verder te gaan. Het heeft geen zin om er tegenin te gaan, dus laat maar gaan. We stikken het af in de camper, want buiten zitten heeft ook geen zin. We staan in de zon, zonder schaduw. De Maxxfan staat op volle toeren te draaien om binnen een beetje terug te koelen. Na ruim 45 minuten komt Miriam zeiknat van het zweet weer aanlopen. Ze had de berg beklommen, maar het was te warm om door te gaan…Joh, zeg ik nog, maar heeft geen zin….

Nu zijn we samen binnen en relaxen en lezen in onze boeken en schrijf ik ons blog. Gezellig is het weer, maar morgen gaan we echt de bergen in en is het hopelijk een stuk koeler in de bergen. Want dit is niet te doen voor ons, lagelanders. Ik verheug mij nu al op onze wintertrip…

Morgen de Pyreneeen in, wel veel zin in! We komen langs allemaal dorpjes in de route die ook in onze laatst gelezen boeken zijn genoemd. Dus dat maakt het toch weer iets leuker om te bekijken hoe het beschreven is in die boeken en hoe we het zelf ervaren. Nu even weer een biertje eerst!

26 Mei 2026: Camping Vagabond in Florac-Trois Riviéres

/ martin&miriam / 2 reacties

We rijden vroeg in de ochtend weg van de wijnboerderij voor onze volgende etappe. We gaan richting Alés, Le Grand Combe om zo dwars door het Parc National de Cevennes te rijden naar onze volgende stop. We zijn allebei nog een beetje brak en hebben geen zin om een lange dag in de het camper te rijden. De route door het park is een ander landschap dan dat we de vorige dagen hebben gezien, maar ook deze route is weer prachtig om te rijden. Om ons heen alleen maar muren van groen door alle bergen om ons heen. Rotsblokken die over de weg hangen en glooiende wegen met verrassend goed asfalt.

Miriam zoekt inmiddels tussendoor naar een overnachtingsplek en we komen rond het middaguur aan in Florac-Tres Riviéres, een klein dorpje in het NP de Cevennes, departement Lôzere, gelegen midden in een kruispunt van 3 rivieren, Le Tarnon, La Mimente en de Tarn. Het dorpje heeft circa 2000 inwoners en voor het formaat dorpje best veel winkeltjes, restaurantjes en leuke terrasjes. Niet dat wij daar de vloer plat lopen, maar wel leuk om er doorheen te slenteren.

Maar goed; we besluiten om de camping Le Vagabond te bezoeken en bij binnenkomst worden we allerhartelijkst ontvangen door de eigenaar. Als hij op ons af komt lopen zeggen Miriam en ik tegelijk: “Hey, daar komt Jan van den Berg aanlopen”. Jan was mijn leraar op de basisschool Laetare in Lelystad en ik kwam daar ook altijd privé over de vloer om destijds op zijn kinderen te passen als babysitter. Deze man leek op Jan, bewoog als Jan, had de ogen van Jan, had dezelfde baardje als Jan, kortom; het was de ultieme dubbelganger. Maar deze “Jan” was zeer blije man. Hij opende 6 maanden per jaar de camping, om vervolgens daarna 6 maanden in Thailand te wonen. Het zeer vriendelijke en klantgerichte echtpaar runt de camping met zijn tweetjes en hadden van deze camping een super relaxte sfeer neergezet, waardoor we allebei meteen toen we geïnstalleerd waren tegen elkaar zeiden wat voor goede vibes deze plek had. Meteen achter de camping kwamen de 2 rivieren Le Tarnon en La Mimente samen op een woelig kruispunt, dat zich prima leent om er te zwemmen. Wat een wereldplek is dit zeg! De plekken bieden zon en schaduw, het sanitair is sober, maar reteschoon (mooie woordspeling Rete in relatie met het sanitair…maar dit terzijde). Ook een gezellige wifi-punt waar je op lekkere banken kon zitten, boekje lezen, drankje pakken en waar de hele dag mensen zaten om even te kletsen. Hier kunnen we het wel een paar dagen volhouden. Topplek met dito sfeer!

De dag gaat lekker voorbij met lezen, beetje pootje baden in de rivier en lekker laven. De volgende ochtend wil ik na het rondje met Joep even op onderzoek uit in het dorpje Florac om te kijken of ik broodjes kan scoren. Het is 1e pinksterdag dus alles gesloten. Met het stepje even een rond je gemaakt naar de supermarkt maar deze ook dicht. Bij terugkomst bij de camper zie ik opeens een mailtje binnenkomen van Cor en Gea, het huisartsen-setje uut Grunning. Ze vertrekken vanuit hun laatste camping en geven aan dat ze eraan denken om richting Florac te gaan in de Cevennen…huh?? Ze weten niet waar wij naartoe gegaan zijn en noemen nu precies te dorpje waar wij nu zitten. Dus ik antwoord dat wij daar op dat moment zijn op een erg leuke camping. Hilariteit door het toeval, maar ze komen dus onze kant op. Of ik nog even kan reserveren voor ze. Vanzelfsprekend meteen naar “Jan” gelopen, die we dan toch maar “Jean” noemen om in Franse sfeer te blijven. Er was nog 1 plekje beschikbaar en die dan maar vastgelegd voor ze. Echter later op de dag, toen ze er nog niet waren, zie ik dat de boomtak-stompen best wel in de weg zitten op die plek en dat Cor met zijn mooie Hymer camper nooit die draai op de plek kan maken. Ik deel die zorgen met Jean en hij snapt wat ik bedoel. Aandoenlijk om te zien hoe hij dan meteen naar de planning loopt en begint te schuiven met plekken. Omdat er een camper nog niet was, die gereserveerd had, maar een kleinere camper had dan Cor, heeft hij die plekken omgeruild. Kwam erg goed uit, want nu stonden we bijna naast elkaar en alleen nog maar een andere camper uit Nederland tussen ons in. Ook erg leuke mensen, waar we inmiddels al een paar gezellige dagen mee hadden gehad. Broer en zus die allebei hun partners hadden verloren in de afgelopen jaren en besloten om dan maar samen te reizen met de camper. Prachtig! 82 en 77 jaar oud en nog gewoon touren door Europa. Ik teken ervoor!

Als we omstreeks 15.30 uur Cor en Gea de camping op zien komen, is het meteen weer zoals in Die. Gezellige gesprekken over alles en nog wat en samen naar de rivier om daar even de boel te bekijken.

In de avond maken we een gezamenlijke maaltijd. Cor en Gea maken heerlijke salade met Meloen en Feta en Miriam maakt een soort bladerdeeg-gerecht met een mix van verse groenten, knoflook, franse kaas afgetopt boven op het oventaartje en smullen maar. Als toetje hadden we lekker een aardbei-taartje die ik eerder die dag had gehaald bij de bakker die wel 2e pinksterdag open was. Dus topavond gewoon!

Het is een drukte van jewelste op de kleine, gezellige camping. De Fransen zijn al bezig om spullen in te pakken om de dag na pinksteren, vandaag dus, te vertrekken. Het is een grote exodus van vertrekkende campinggasten. De wandelaars met hun kleine tentjes pakken de boel weer in en lopen vol bepakt de camping af richting een volgende bestemming. Campers worden weer ingepakt en iedereen neemt met een “bon voyage” afscheid van elkaar. Er komen lege plekken en wij besluiten om nog een dagje te blijven. Cor en Gea blijven tenminste ook nog een dag en misschien nog wel langer. Ook zij geven aan dat ze dit wel een heel prettige, typisch Franse camping vinden.

Vandaag zijn we van plan samen met Joep naar het dorpje Florac te wandelen om nog wat boodschappen te doen. Aangezien de stoepen…oh ja sorry…ben in Frankrijk…trottoirs nogal heet zijn door het hete zomers weer, nemen we Joep in de wandelwagen mee, zodat ie tussendoor even kan afkoelen als zijn pootjes beginnen te dampen. De vuurdoop met de wandelwagen…hoe heeft het zover kunnen komen, vraag ik mij af. Miriam heeft dit vervoersmiddel bedacht voor Joep, zodat wij de dorpjes kunnen bezoeken en eventueel een terrasje kunnen pakken. Joep kan dan in de wagen liggen en ligt beschut zodat hij minder prikkels heeft van zijn omgeving. Want een onrustig hondje dat blaft tegen alles wat beweegt, worden wij niet vrolijk van. We gaan het zien hoe de vuurdoop gaat zijn.

De rest van de dag heerlijk aan de rivier in de zon en vanavond de boel weer inpakken voor de volgende etappe.

23 mei 2026: Domaine de Belle-Feuille in Vénéjan, Departement Gard

/ martin&miriam / 2 reacties

De afgelopen dagen hebben we heerlijk in alle rust vertoefd in Mévouillon, hoog in de bergen. Dat was wel een goede keuze, aangezien het hier inmiddels bloedworst-heet is geworden. In de bergen scheelt het een 5 graden koeler en die waren zeer welkom kan ik jullie melden. We doen dan ook niet meer dan een paar kleine wandelingen en lezen voornamelijk in onze boeken onder de luifel, inclusief schaduwdoek.

Miriam heeft de ban van het lezen gevonden en leest in de afgelopen maanden meer dan in alle voorgaande jaren. Nu heeft mijn liefste een concentratieboog als een amoebe zonder water en is dus afgeleid door welk vliegend beest dan ook. Kan ook een vliegtuig zijn… Zelf ben ik ook niet zo’n plezierlezer, maar heb nu ook al een paar boeken verslonden. Van luchtige kost zoals wat sportbiografieën tot wat minder luchtige boekwerken als “al het blauw van de hemel” en “de Camino”.

Deze afgelopen dagen lenen zich er ook voor en ondanks dat het heet is, genieten we enorm van ons uitzicht op de bergen, het mooie weer en het relaxte leven met op zijn tijd een drankje en hapje.

Ook hier is het inmiddels het pinksterweekend voor de fransen en loopt de Camping Naturale ineens helemaal vol. We voelen ons niet op onze plek meer hier. Enerzijds door de soort en omvang van onze camper ten opzichte van de adventure buscampers of wat er voor door moet gaan. Zelfgebouwde of omgebouwde bestelbusjes met weinig comfort. De mensen kijken ons dan ook niet begrijpend aan waarom wij voor onze soort camper hebben gekozen. Totdat ze mij zien. Dan begrijpen ze het. Ik ben dus niet de bergbeklimmer, zonder vet op het bot, een verwilderd kapsel en baard, Birkenstock sandalen en etende uit een astronautenvoedsel-pakketje. Nee, ik met het overtollig buikvet om mijn navel, buikvet op de Cadac BBQ, biertje of twee achter de mik, lieftallige met een bel wijn naast mij, op comfortabele stoelen en in de avond satellietschotel op het dak en voetbal kijken op 1 van de 2 tv schermen in ons huis op wielen. Twee totaal afwijkende werelden op 1 terrein. We besluiten om weg te gaan en vertrekken vanmorgen om met een nieuwe route te beginnen.

We kiezen ervoor om niet af te zakken naar de Cote ‘d Azur, maar via de Vaucluse bovenlangs Montpellier te rijden. Richting Parc National des Cevennes, Parc Regional Grand Causses en Haute Lanquedoc. Maar eerst op de route nog even de LPG tanks aftanken aangezien we denken dat het LPG mirakel opgelost is. De LPG installatie draait nu opeens op de onwillige reserve LPG tank en blijkt na het tanken toch nog vol te zitten. Wel heb ik een resetknop ingedrukt en klaarblijkelijk was het toen opgelost. Getankt voor € 3,52 in 3 dagen gasgebruik in de camper. Goedkoper dan op stroom staan op de camping. We gaan weer verder en we vergissen ons in het volgen van de route of de Garmin heeft herberekend op een manier dat we weer terug komen op een punt net na het begin van vanmorgen toen we begonnen. Een klein uurtje tijd verloren, maar wat is tijd als je geen bestemming hebt en de omgeving zo vreselijk mooi is als hier in de Drôme Rhone-Alpes.

Na anderhalf uur rijden komen we langs een Boulangerie en willen wat brood scoren. Miriam gaat naar binnen, terwijl ik even met Joep een rondje loop. Als Miriam terug komt, begint ze meteen met: “ ik had sjans met de bakker”. Nu snap ik dat wel, aangezien die vrolijke olijkerd van mij er guitig uitzag vanmorgen met haar flamboyante zomerjurk om haar lijf. Helemaal in de gloria vertelt ze dat ze dat de bakker zo lief tegen haar deed en zichzelf voorstelde aan haar. Miriam stelde zich ook netjes voor met “jaime apelle Miriam, et toi? Tom heette de beste man en maakte een praatje met mijn lief. Toen we op de parkeerplaats onze broodjes opaten, bedachten wij dat we voor onderweg nog wel 2 van die broodjes mee wilde hebben. Croissant de Amendes waren het. Bladerdeegbroodje met amandelen, amandelspijs en poedersuiker. “ik ga ze wel halen” riep ik tegen Mir en liep de bakkerij binnen en zag hem staan. Alles wat ik niet heb, stond daar in alle mannelijkheid. Niet ge-intimideerd loop ik op hem af en roep: Quelle e Tom? Hij schrikt en loopt wat bedeesd richting mij. Ik zeg: Tu e inspiré de avances mon ami?? Dit met een big smile natuurlijk! “Aaaah, avec Miriam?” Zegt ie en we hebben een erg leuke interactie, waarover ook zijn collega’s erg moesten lachen. Maar de broodjes in de pocket!

Onderweg rijden we weer door de prachtige natuur. Alleen het steeds stoppen om Miriam haar camera op statief te plaatsen, diafragma instellen en belichting van camera instellen kost veel tijd. Maar prachtige foto’s maakt ze weer.

Het is zo heet in de camper, dat we besluiten om snel een plek te zoeken in de buurt voor de komende overnachting. Het blijft heel heet de komende dagen. Miriam vind een wijn-boerderij met goede reviews op P4N. Overnachten gratis, maar het wordt erg gewaardeerd als je wat koopt bij deze druivenkwekerij. Nou; dat is een niet onmogelijke gedachte in ons geval.

Als we aankomen is er niemand op het terrein en parkeren we onze camper maar gewoon ergens op een parkeerplaats. Na een tijdje komt een zeer vrolijke en vriendelijk dame op ons aflopen en verwelkomt ons erg hartelijk. Ze wijst ons de weg, maar dan niet op een spirituele manier, naar onze mooie camperplek.

Mogen we onze luifel uitdoen? Pas de problem, zegt ze! Mogen we ook het schaduwdoek aan de luifel monteren? Pas de problem, zegt ze! Hier doen ze dus duidelijk niet moeilijk. Top! Veronique, zo heet de vriendelijke dame, maakt duidelijk dat er later in de middag een gratis wine-tasting is en dat we meer dan welkom zijn. Ze heeft duidelijk mensenkennis!

Echter; we doen eerst in alle rust een middagdutje tot opeens een hollandse stem achter ons roept: “ze zijn nog niet open” doelende op de dichte wijnwinkel. Ik veeg het speeksel vanuit mijn mondhoeken in alle schrik en Miriam slaat alle vliegen boven haar mond weg, aangezien zij met open mond in coma was geraakt. We vermannen ons en gaan een dialoog aan met dit Hollandse koppel, iets ouder dan ons. De dame komt op ons af en we hebben een zeer gezellig gesprek, terwijl haar partner op afstand voor de deur van de winkel ging zitten. Zelfs na het aanbieden van een wijntje/biertje aan dit koppel, zag je haar enorm in de verleiding komen, terwijl haar partner duidelijk geen zin had in persoonlijke interactie. Wij denken dat dit een koppel 2e leg is en elkaar nog niet zo lang in de armen hebben gesloten. Wij denken zelfs dat onder het dekbed nog nooit een stiekem scheetje heeft geklonken of geroken…zo iets! Maar zij was erg gezellig en we besloten dan ook om samen de wijnproeverij te doen en dat was dan ook erg gezellig. Ook hier niks teruggooien in de spuugemmer, dus na 8 wijntjes zat de stemming er goed in; zat! Veronique, de lieve dame van de wijnboerderij deed de proeverij ook erg leuk en ook de winkel was zeer sfeervol en vol met mooie wijnen, mooie cadeau-pakketjes met wijn, olijfolie, siropen om toe te voegen aan bepaalde (dessert)wijnen, paté’s, tappenades en nog meer lekker spul.

Waar Miriam en ik maar 25 meter hoefden te lopen naar de camper met onze 2 rode wijnen, 2 witte dessertwijnen, 2 rosé dessertwijnen, fles olijfolie en een flesje speciaal siroop voor in de rode wijn, moest het andere koppel met 2 5 liter dozen wijn nog op het fietsje kacheltje lam naar de camping fietsen. Het was weer een topmiddag!

We maken ons op voor de avond lekker onder de luifel en doezelen weer wat weg door de heerlijke wijnen en het leuke proeverijtje, gemaakt door Veronique!

Morgen besluiten we weer om door te gaan aangezien het morgen weer een dag van meer dan 35 graden zal zijn. En dat in de palle zon, dat vinden wij niet echt wat. We zoeken dus weer wat meer bosrijke omgeving voor de komende dagen. Komt goed!

Oh ja….mocht je in de buurt komen van Vénéjan met de camper of caravan, dan is bezoek aan dit Domaine de Belle-Feuille echt een aanrader. Vraag naar Veronique…kost even wat, maar dan heb je ook wat!

20+21 Mei 2026: Montbrison-sur-Lez & Mévouillon (Parc Regional Mont Vertoux)

/ martin&miriam / 2 reacties

Gisterochtend op passende wijze afscheid genomen van Cor en Gea, onze Artsen Zonder Grenzen, aangezien ze nu met pensioen zijn gegaan. Prachtige en gezellige dagen gehad met ze en ook deze camping blijft toch wel een hele prettige! Alle voorzieningen van de camper weer op orde en wij weer op pad.

We rijden een hele mooie route over de D93, De Route de Clairette de Die.

De ‘Route de la Clairette de Die’ is een schilderachtige toeristische route in de Franse Drôme (regio Auvergne-Rhône-Alpes). De route geeft je schitterende panorama’s vanuit je camper tijdens het rijden. Ook door de bergen tussen de overhangende rotspartijen, zie je de Drôme vaak direct naast je stromen in een fraaie turquoise kleur. Deze streek is het exclusieve thuisland van de gelijknamige, fruitige en mousserende dessertwijn. De route loopt door de vallei van de rivier de Drôme en strekt zich uit rond het middeleeuwse stadje Die. We genieten van deze omgeving en zeggen tegen elkaar dat we hier elk jaar wel willen komen. Super gewoon!

We moeten eerst via Crest omdat we onze LPG tanks moeten vullen en daar is het dichtstbijzijnde tankstation met LPG. We vullen de diesel en LPG, maar blijven met vraagtekens achter. Wat is het geval? Onze Truma 6 verwarming slaat steeds in storing en geeft foutcode E517H aan. Wat betekent dat hij vermoedt dat de tanks leeg zijn. In onze ogen zou dit niet moeten kunnen, aangezien we in de winter met kachel aan, koelkast vaak op gas en koken op gas, minstens 2 weken met de beide 11 kg LPG flessen kunnen doen. Nu staan we uitsluitend los, dus draait de koelkast circa 19 uur per dag op LPG en hebben we in de nacht de kachel op 13 graden staan. Het zou dus kunnen dat de flessen nu helemaal leeg zijn. Ook mede doordat ervaren camperaars die ons blog lezen, aangeven dat het niet ongewoon is dat de flessen leeg zijn. We nemen het voor waar aan en gaan dus naar Crest om te tanken.

Daar aangekomen tank ik de LPG af en krijg ik maar circa 25 liter in de LPG tanks. Dat is raar!! Het zouden er ongeveer 40 liters moeten zijn als beide tanks leeg zouden zijn. Dat waren ze dus niet. Maar waar kan het dan aan liggen? Nu we getankt hebben doet alles het weer en valt de verwarming niet meer in storing. Maar dan nog! Hoe kan het dat die 2e fles niet leeg is geraakt en dat er toch storing is geweest? Als mensen het denken te weten, laat het mij weten, want dan kan ik nog iets doen eraan. Nu heb ik het gevoel dat ik maar van 1 fles gebruik maak en dus vaker moet tanken. Ook heb ik getracht de crashsensor te resetten, maar geen klik gehoord, dus die zal niet gecrasht zijn geweest.

Enfin…wij weer door met in ieder geval weer LPG aan boord. We rijden door zo’n afwisselend landschap, dat we weer genieten van deze rit. We besluiten niet te lang door te rijden en vinden een P4N plek aan de buitenrand van een dorp. Een aire Municipale zonder voorzieningen. We zijn de enigen, maar hebben een fantastisch uitzicht om ons heen. Het lijkt wel Toscane met lanen met Cypressen en wijnvelden.

We stellen onze camper netjes waterpas en aan het einde van de middag lopen we een wandeling met Joep langs de wijnvelden. We zien een Domaine de Vin Piallat. Ook zij hebben een P4N overnachtingsplaats, maar we staan super waar we staan. Toch lopen we het domaine op worden door de Franse Wijn-anda hartelijk ontvangen. Voor het gemak noemen we haar maar even zo. We worden echt ongewild de wijnkelder ingetrokken en onder dwang beginnen wij een proeverij met de dame als turbo-snelle wijnschenker. Vervolgens loopt ze nog naar achter in de wijnkelder om nog een spuugemmer te halen. Spuugemmer?? Ben je gek geworden? Drinken doen we en recyclen helemaal niks in die emmer. De vrouw kijkt ons wat meewarig aan. Unaniem zijn Mir en ik het erover eens welke wijnen het moeten worden. We kiezen een krachtige, fruitige witte en een op eik gerijpte diep rode wijn. Het bedrag laten we in het midden, maar laten we zeggen dat Albert Heijn ze niet verkoopt. Mir geniet zo van haar wijnen en nu we onze overbuurman in Lelystad niet meer om ons heen hebben, moeten we toch zelf maar onze wijnen zien te vinden. Onze buurman, laten we hem voor het gemak Ray noemen, was werkelijk een inspirator op wijngebied. Het was een vat vol kennis! De man heeft bij ons een diepe leegte achter gelaten. Nu dan maar zelf op onderzoek uit. We denken dat de eerste missie geslaagd is.

We komen terug bij de camper en maken het nog even gezellig buiten en Mir maakt weer een voedzame maaltijd. Later op de avond zien we een werkelijk adembenemende zonsondergang en gaan vervolgens naar binnen om de avond cosy door te brengen met de gordijnen dicht, TV-tje kijken en drankje.

Vanmorgen mooi op tijd wakker en kunnen eigenlijk meteen op pad. We rijden richting Parc Regional de Mont Ventoux, de beroemde berg uit de wielersport en Tour de France in het bijzonder. Ook nu is het weer heerlijk slingeren door de bergen en kleine bergdorpjes. Soms spannend door de smalle straatjes, soms spannend door de krappe haarspeldbochten, maar prima te doen met onze 7,5 meter lange camper. Onderweg nog even boodschappen doen om voor de komende dagen voldoende proviand aan boord te hebben. We zijn van plan om een paar dagen op een kleine camping in de bergen te verblijven. Het is bloedheet in deze regio met temperaturen rond de 30 graden. In de bergen is het een 5 graden koeler en is er meer wind. Na ruim 1,5 uur na de boodschappen doen, komen we aan in Mévouillon, het bewuste bergdorp waar de camping is gesitueerd.

Mévouillon is een gemeente in het bij ons favoriete departement Drôme, in de regio Auvergne-Rhône-Alpes. Het is een petit klein dorpje en telt 250 inwoners en behoort tot het arrondissement Nyons.

Als we aankomen bij Camping Domaine Clos de Bruis, zijn we aangenaam verrast. Het is een terrassencamping met mooi uitzicht op de bergen voor om ons heen. Ook kun je dieper in het bos gaan staan in de schaduw. Wij hebben geen elektriciteit nodig en staan dan op de terrassen vol in de zon. Daar kiezen we dan ook maar voor, zodat we lekker kunnen bijbruinen. Maar na eventjes besluiten we toch maar de zonneluifel en schaduwdoek in de luifel te plaatsen. Zo is het nog te harden in ieder geval. De komende dagen blijven we hier staan om vervolgens zoals het er nu naar uitziet meer via het binnenland richting de Pyreneeën te rijden. Maar dat duurt nog een paar dagen, met ook nog eens de mogelijkheid dat we onderweg nog even ergens blijven hangen. Dat is het voordeel van de camper! Niks boeken, alleen soms een beetje zoeken!

19 Mei 2026: Domaine du Murier in Die

/ martin&miriam / 9 reacties

De afgelopen dagen zijn op een zeer aangename wijze aan ons voorbij gegaan op deze fantastische plek in het pittoreske Die. Niet dat we veel in Die zijn geweest, maar het wandelen door de omgeving rondom de camping was voor ons voor nu voldoende. Allebei hadden we zin om volledig in vegetatie-stand te gaan na 12 dagen reizen. Deze oase van rust is ons wederom zeer goed bevallen en hoe leuk is het om te lezen dat een aantal lezers van ons blog in Nederland of onderweg ook deze plek als toekomstige stop te zullen aandoen.

We boffen ook enorm met het weer in Die. De zon schijnt volop, terwijl de weersverwachtingen aangeven bewolkt en een bui met mogelijk onweer. Niets van dit alles is uitgekomen en daarom plakken we er nog maar een extra dagje aan vast. Morgen vertrekken we weer. We moeten eerst een LPG tankstation vinden en laten die nu hier niet in de buurt zitten. Even een aanpassing maken in de globale route die we zouden gaan rijden. Maar we moeten wel echt LPG innemen, want vanmorgen viel onze verwarming en boiler van Truma 6 in storing. Melding was E517H en dat betekent of te weinig druk op de tank of ze zijn beiden leeg.

Dat leeg kunnen we aan de ene kant niet goed bevatten, aangezien we 2 weken geleden met 2 volle LPG Flessen van 11 kg per stuk zijn weggegaan. We beseffen ons wel dat door het eigenlijk constant los staan en dus niet voorzien worden van stroom, de volle 2 weken constant de koelkast op gas heeft gedraaid. In de nachten de verwarming op 13 graden gezet, want de nachten waren nog best koud met een 2-4 graden. We kunnen het ons niet voorstellen dat de flessen leeg zijn, maar morgen gaan we het eens bekijken hoeveel LPG ik moet tanken om de flessen weer vol te krijgen. We hebben de LPG installatie diverse keren gereset en we zien dat de pitten van de kookplaat op dit moment minder fel branden, maar nog wel doen. Daarom is het goed dat we morgen weer vertrekken en verder gaan richting het zuiden.

De afgelopen dagen erg fijn gewandeld langs de Drôme, die langs de camping loopt. We lopen op een middag richting een romeinse brug om vervolgens onderweg een heel kneuterig krijtbordje langs de weg te zien staan met de melding “directe verkoop van bier van de brouwerij mogelijk, achterkant gebouw” Het gebouw ziet er heel klein en niet zo professioneel uit en we zeggen tegen elkaar; “ wat leuk zo klein lokaal brouwerijtje, vast ontstaan uit een hobby”. Aangezien ik niet zo van speciale bieren houd, lopen we door. Totdat we de ronding van de weg volgen en achter de bomen en een ander gebouwtje opeens 6 enorme bieropslag-silo’s zien staan, waar Heineken nog jaloers op zou zijn! Tjesus, dit gaat niet over een paar honderd flesjes, maar over een paar honderd hectoliters. Tssss….ontstaan uit een hobbytje…..barbaren zijn we!

Mir en Joep aan de wandel

Doorgelopen komen we aan bij de romeins brug en zien we opeens dat we ook naast de brug een zandpaadje loopt dat helemaal beneden bij de overs van de Drôme uitkomt. We besluiten om dat paadje te nemen en Joep is niet te houden. De waterrat springt meteen het opaal-kleurige water van de rivier in hij is helemaal in zijn sas. Wij gaan er maar eens rustig bij zitten en laten die kleine lekker darren. Na een tijdje terug bij de camper is de veldheer uitgevloerd en raakt in een diepe coma. Wij hangen er tegen aan, maar besluiten toch om onze boeken eerst uit te lezen.

Na een tijdje komen onze buren op de camping terug van een lange fietstocht rondom Die. We horen hun verhalen en zien hun foto’s van onderweg en Mir en ik besluiten om ze uit te nodigen om einde middag even een drankje te doen. Nu hadden we al hele leuke gesprekken gehad met dit Groningse huisartsen-setje, dus dat het gezellig zou worden dat wisten we al. En zo geschiedde…En hoe ontspannen kun je laven en schransen als je weet dat er een dokter in de zaal zit. Verslikken? Heimrich methode! Dronken? Een echte pijnstiller! Na 79 consults weten we dat we nog super gezond zijn, dus we nodigen ze ook nog maar even uit voor om gezamenlijk het “avonddiner” te nuttigen. Rob en Gea, zeg maar onze “Artsen zonder Grenzen” (zeer ongenuanceerd gelachen met ze!), stellen voor om pizza’s te laten bezorgen. Maar ook op maandag is alles hier gesloten en de camping eigenaren zijn ook nog niet begonnen met hun Table ‘d Hote activiteiten. Miriam gaat meteen in de faciliterende rol en stelt voor om bij ons lekker een Italiaanse pasta te eten, met een frisse salade erbij. Die meid flanst weer een topmaaltijd uit de 3-pitten van de camper en we hebben werkelijk een topavond met onze buurtjes. Het is een avond met hele persoonlijke verhalen, over verlies, over familie, over reizen met de camper, maar natuurlijk ook over voetbal. Cor is fanatiek FC Groningen supporter en ik natuurlijk Feyenoord. We komen tot de conclusie dat deze beide clubs elkaar goed liggen, dus we proosten nog maar een keer op elkaars cluppie. Wat ook fantastisch is aan deze beide huisartsen is het feit dat ze beiden al met pensioen zijn en hun praktijken hebben opgedoekt, maar nog wel in den lande waarnemingen doen wegens tekort aan huisartsen. Respect voor ze! ons noemen ze “vroeg-pensionada’s”. Wat ze eigenlijk bedoelen is “luie donders”! Nou op deze plek zijn we dat zeker!

Vanmorgen worden we weer wakker in alle rust en beginnen eerst de noodzakelijke activiteiten uit te voeren voordat we weer aan de wandel gaan. Miriam wast weer het beddengoed en kleding, ik doe de afwas van gisteren en leeg de toiletcassette. Vervolgens ga ik met de storingsmelding van de Truma aan de gang, maar het lijkt er echt op dat de LPG flessen nagenoeg leeg zijn. Dat maakt dat we vandaag nog even rustig aan doen en morgen weer verder gaan.

Vanavond de luifel inklappen, de Cadac BBQ nog even goed schoonmaken en de overige spullen zoals de stoelen, tafeltje en kleed weer in de garage op de vaste plek terug plaatsen.

Oh ja….de E-step die ik gekocht heb die bevalt super op de vlakke wegen, maar berg op valt de step volledig stil. Dit tot hilariteit op de camping, als ze mij met een zelfvertrouwen weg zien rijden, maar na 50 meter volledig stil val tegen de lichte helling richting de uitgang van de camping. Nu kun je stellen dat in dit gedeelte van Frankrijk en straks de Pyreneeën regelmatig zwaardere hellingen tegen komt, dus “step right up, walk right in” is meer gewoon walk eigenlijk….wel met mijn PTT Post rugzakje die ik van Mir heb gekregen. Heb ik wel eens verteld dat ik ooit postbode en pakketbezorger bij de PTT ben geweest…? Daarom is de fiets voor mij geen optie! Te vaak onderuit gegaan met posttassen achterop!

De rest van deze dag vermaken wij ons nog met lekker lezen en een beetje dutten en laven. Spannender wordt het niet. Alhoewel; de stroom is nu net uitgevallen op de hele camping, net nu ook ons gas op is. Het leven van een camperaar is niet eenvoudig! Tot over een paar dagen, dan melden wij ons weer!

16 mei 2026: Saint Romans en NP de Vercors, Domaine Murier in Die

/ martin&miriam / 3 reacties

Wat een regen hebben wij de afgelopen dagen voor onze kiezen gehad. Dag en nacht ging het door, dus nadat we gisterochtend vertrokken waren, was de wereld om ons heen redelijk klein. Dus dan maar gewoon een reisdag maken en richting het National Park de Vercors.

Maar eerst de route van vandaag maar eens kijken hoe die verloopt. Voor je plezier maak je geen wandelingen, dus voor de kleine Joep is het een autodag geworden. Maar geen kind hebben we aan hem en hij ligt gewoon lekker tussen de stoelen in of hij zit met zijn koele blik voor zich uit te staren op schoot bij Miriam.

We rijden over prachtige wegen totdat we opeens een wegblokkade tegen komen. En in de bergen is het dan niet even een blokje omgeleidt worden, maar betekent dit dat we echt een 16 kilometer voor niks rijden. Ook proberen we een aantal overnachtingsplekken te vinden, maar wat we ook vinden, we vinden het niks. Afspraak tussen ons is altijd dat wanneer één van ons zich niet okay voelt op een plek, dat we dan doorrijden. Na een drietal plekken besluiten we om weer een Park 4 Night plek te zoeken en deze vinden wij in Saint Romans. Aan de rand van het dorp ligt een nieuwe parkeerplaats bij een begraafplaats. Maar om daar te komen was nog niet zo simpel. We konden een bocht niet maken op een afstand van 1 kilometer van de parkeerplaats. Omrijden betekende 10 kilometer omrijden, maar we besluiten om dit wel te doen. We rijden door hele smalle boerenweggetjes, waar als je een tractor tegenkomt, echt achteruit moet rijden totdat je elkaar kunt passeren. Godzijdank komen we niks tegen en uiteindelijk komen we op de parkeerplaats aan. We zijn de enige camper aldaar en overnachten mag gewoon op die plek. Het is een parkeerplaats naast een begraafplaats met prachtige eeuwenoude grafzerken. Miriam is er dol op en gaat op zoek naar familie. Haar oma is van Franse bloed en heette Mangé. Altijd scharrelt Mir rond op begraafplaatsen als die er zijn waar we staan. Prima plek, rust met zekerheid gegarandeerd. Er is voor de rest niks aan faciliteiten, dus je afval bij je houden en we kunnen niets afstorten of zo. Aangezien we dat allemaal al gedaan hadden, kunnen we in principe daar maximaal 48 uur staan. De nieuwe lithium accu is werkelijk zo fijn. Qua mindset verschilt dit zo in vergelijk met onze vorige huishoudaccu. Je wist nooit exact hoe vol die zat en hoe lang je nog “vrij” kon staan. Nu zien we precies hoeveel stroom we gebruiken, hoe lang we met de huidige accustand nog kunnen doen en hoeveel de zonnepanelen opwekken en de accu bijvult. Voor de gemoedsrust is dat erg prettig. We zien dat we zonder zonuren nog 5,8 dagen kunnen blijven staan met ons normale huidige gebruik met oven, tv en verlichting. Zooo lekker!

We hebben een stille nacht achter de rug en bij het ochtendwaken, vanmorgen nog even heel gezellig met de Zwitserse buren gesproken voordat we de boel weer aanslingeren om de laatste etappe te rijden naar Camping Domaine de Murier in Die. Daar willen we de komende 3-5 dagen even de rust pakken en genieten van de natuur om ons heen in de bergen rondom Die.

Eerst nog even boodschappen doen voordat we de route gaan rijden die wij in 2019 ook grotendeels hebben gereden door dit prachtige Nationaal Park de Vercors.

Het Regionaal Natuurpark van de Vercors ligt in het zuidoosten van Frankrijk, tussen Grenoble en Valence. Hier, aan de voet van de Alpen, bevind je je in een wereld met een divers landschap, met uitgestrekte natuur en authentieke dorpjes. Het park werd in 1970 uitgeroepen tot ‘Regionaal Natuurpark’ om natuur, flora, fauna, landbouw, ambacht en cultuur te behouden. Het Regionaal Natuurpark van de Vercors bedekt een oppervlakte van 205.000 hectare en bestaat uit 85 gemeentes. Tijdens je zomervakantie in Isère is dit een prachtige plek om van de natuur en de bergen te genieten. 

Het Regionaal Natuurpark van de Vercors ligt tussen een hoogte van 180 en 2453 meter. Kenmerkend voor de Vercors zijn de kalkrotsen die hoog boven de omgeving uit torenen. Maar liefst 90% van het oppervlakte van het massief bestaat uit een dikke plaat van wit kalk. Duizenden jaren van erosie heef geresulteerd in spectaculaire landschappen met gorges, rotsen en rotswanden. De Vercors is dan ook zeer populair bij (rots)klimmers.

Echt, we hebben soms echt wel door de kleine dorpjes met dichtgeknepen billen gereden, want met 2 cm aan beide zijde speling naast de spiegels is het best even focussen, maar wat een rit hebben wij gehad. Bij elke bocht zie je een ander uitzicht. Met ook nog eens het veranderende licht van deze dag, ziet het per minuut er anders uit. We slingeren door de bergen met onze Lambortinki 3.0 die zich als een vis in het water voelt. Het gaat super. Met nog een paar stops op uitkijkpunten komen we uiteindelijk aan in Die via de D518 en D93 en herkennen we al wat punten van het dorp. Alleen kwamen we nu vanaf een andere kant de weg naar de camping tegen. Oeps….een bruggetje waar we onder door moeten. Doorrijhoogte 2.90 mtr! onze camper is 2.75 mtr hoog en daarboven op het dak nog een satelliet schotel en Maxxfan. We kijken elkaar aan en zien dat terug geen optie is. Heeel langzaam rijden we door de tunnel en zien door het panoramadak en dakluik bij keuken dat het echt op nog geen 2 cm net past allemaal. Miriam schreeuwt uit dat ik een held ben, want we hadden rondom de camper overal maar 2 cm ruimte. Het is lang geleden dat ze mij een held noemde. De laatste keer had ik sokken aan….

Als we inchecken op de camping Du Murier komt meteen het goede gevoel weer terug van destijds in 2019 toen we er stonden met de Lambortinki 2.0. Heerlijke plek om te zijn en al rondlopend om een plek te kiezen, zien we dat “onze” plek nog vrij is. Deze plek is op het zuiden gericht en ik zeg dan ook tegen Mir; “zullen we deze plek gewoon weer nemen? Dan hebben we de hele dag de zon!” Ik zie dat Miriam smelt met zo’n treffende zin waarvoor zij met name zo gevoelig voor is; de zon! Het eerlijke verhaal wat mij betreft is gewoon dat die plek één van de weinige plekken heeft waar de satelliet ontvangst heeft. Het einde van de Eredivisie wil ik heel graag zien morgen, dus ik ben ook blij. Happy wife, happy life! Happy men, die voetbal kijken ken!

We checken ons in bij de receptie en herkennen de eigenaresse. Superaardig weerzien en alles meteen geregeld voor morgen. Verse broodjes en eventueel deze week nog aanschuiven bij een gezamenlijk maaltijd. We zetten de camper neer en maken het gezellig voor de komende dagen. We wandelen met Joep langs de Drôme, die direct achter de camping loopt en komen terug bij de camper. Mir maakt een flesje Clairette de Die open. Een natuurlijk gemaakte champagne soort, met natuurlijke bubbels in plaats van koolzuur en een beetje zoet van smaak. Heerlijk. We drinken op mijn lieve moedertje, die vandaag jarig zou zijn en onze gedachten zijn bij mijn vader en zus die in deze dagen ook zijn overleden 2 jaar geleden. Ze hielden allen van het goede leven, dus erop drinken zouden ze helemaal top vinden!

Dan komt er nog een hele mooie Hymer SL580 naast ons staan met erg leuke en hartelijke mensen. We raken aan de praat en ook hij weet subtiel te melden dat de plek naast ons satellietbereik heeft, zodat hij FC Groningen kan kijken. Heeft ook seizoensplekken en vindt het jammer dat hij deze laatste wedstrijd moet missen in het stadion. Nog even onze campers vergeleken en informatie gewisseld over de lithium accu die hij ook net heeft laten installeren. We hebben Watt te bespreken vandaag. Laterrrr!!

14 Mei 2026: Baume-Les-Dames & Lons-le-Saunier

/ martin&miriam / 2 reacties

Gisterochtend was ik, wederom na een heerlijke stille nacht, als eerste aan de beurt om mijzelf voor de dag te fatsoeneren. Echter toen ik het handdoeken-kastje onder de wastafel in badkamer opende, voelden de handdoeken nat aan. Ook de toiletrol die naast de handdoeken stond, was zeiknat. De zintuigen waren meteen geprikkeld en ik op onderzoek uit. De chiffon was kurkdroog dus daar zat het niet. Het blijkt een lekkage te zijn achter de voorzetplaat waar de kraan op gemonteerd is. Ook onder de afdek-ring van de kraan druppelt het ook. Veel druppels is ook nat, dus moet er wat gebeuren. Nu kennen jullie mijn technische capaciteiten en is het dus belangrijk om mij vooral te ontmoedigen om zaken zelf te willen oplossen. Daar komt namelijk een aanzienlijke post onvoorziene uitgaven uit voort. Ik deel de bevindingen met Mir en ook zij concludeert hetzelfde. Zowel op de analyse als de conclusie om mij niets te laten doen. Daarop besluiten we de KNAUS-app te raadplegen waar alle informatie over onze camper is opgenomen en alle dealers in Europa te vinden zijn. We hebben geluk; de dichtstbijzijnde dealer zit op 43 kilometer van ons af en ligt ook nog eens compleet op onze route.

Wij op pad om die kant op te gaan en na een klein uurtje komen we daar ook aan. Zelf verplaats je je dan hoe dat in Nederland zou gaan, namelijk; heeft u een afspraak, geen tijd, geen onderdelen en nog meer opmerkingen waardoor je je geen klant voelt.

Aangekomen bij de betreffende Knaus camper dealer, Camping-Car70 in Vesoul/Quincey, werden wij uiterst vriendelijk en behulpzaam behandeld. Als we even geduld hadden, zou er met een paar minuten een monteur bij ons in de camper komen kijken. Na even afstemming onderling te hebben gezocht, kwamen ze tot de conclusie dat ze geen onderdelen voor deze Knaus hadden. Geen kraan en geen aansluitstukken. Sorry! Maar Miriam dacht; ja maar dan kunnen we niet verder nu, want de leidingen staan onder druk van de waterpomp en blijft dus lekken als we douchen of de keukenkraan aanzetten. “Kun je niet de leiding onder de wastafel niet afdoppen. De beide mannen keken elkaar aan en dachten waarschijnlijk dat Mir de dochter van een loodgieter was en waarom zij niet met deze oplossing waren gekomen. Ik keek de mannen aan en knikte naar ze; “zo, dat is mijn wijffie, daar hebben jullie niet van terug,ha!” En ik ging weer door met mijn breiwerkje…

Zo gezegd en zo gedaan! De monteur ging wel even de leiding afdoppen. Toen ie dat echter gedaan had, bleek dat ie de verkeerde waterleiding had afgedopt. En wel die van het toilet! En geloof me; dat komt niet goed! De waterdruk normaal heeft al moeite om die bolussen weg te spoelen en toevallig hadden we het er nog over om er een Karcher hogedrukreiniger achter te monteren. Geen water en geen druk op het toilet is dus niet goed. De man verontschuldigt zich en corrigeert zijn fout en het komt uiteindelijk allemaal goed voor deze periode dat we onderweg zijn.

De monteur ging uiterst professioneel te werk en konden wij binnen 1,5 uur weer verder met onze reis. Kosten circa 95 euro voor 1,5 uur werk en wat onderdelen om de leidingen netjes af te doppen. Wij weer onderweg en we vervolgen de weg op onze route.

We rijden weer sommige stukken over een autoweg en gaan weer opeens op hele mooie kleine wegen rijden door prachtig glooiende landschappen van de Bourgogne, waar we inmiddels doorheen rijden.

Wat we goed doen deze vakantie is op tijd stoppen en zo rond 14.00 uur op een plek te staan. We kijken op de kaarten waar we ongeveer zijn en besluiten om op een camperplaats te gaan staan in Baume-les-Dames. Een betaalde camperplaats dit keer en ook dat vonden we wel weer even leuk om te doen na een paar dagen alleen in de natuur te hebben gestaan. De camperplaats heeft zo’n 30 plekken en staat halfvol met campers. We zetten onze camper neer en besluiten om met Joep een mooie wandeling te maken. Het dorpje hebben we niet echt bezocht, maar we besloten om vanaf de camperplaats langs het kanaal te lopen en vervolgens na een kilometer weer een brug over te gaan. Daar zien we een prachtige open ruimte waar van alles te doen is op sportgebied en een wandelroute in een grote cirkel met rondom mooi uitzicht op de heuvels en velden rondom het plaatsje.

Bij terugkomst op de camperplaats raken we aan de praat met een Iers echtpaar en hebben een erg leuk gesprek. Even later spreekt Miriam een Nederlands echtpaar uit Alkmaar, die net hun nieuwe camper hebben opgehaald en meteen ermee op pad zijn gegaan. Ook een leuk gesprek en zo zie je maar weer dat je ook tussen de mensen prachtige en waardevolle gesprekken kan hebben. Het is een zonnige middag die we afsluiten met lekker de stoelen buiten zetten en samen even dommelen in de zon en later nog even een drankje buiten doen. De avond is zoals alle avonden in de camper. Knus, huiselijk, gezellig en beetje TV en samen lezen voordat we naar bed gaan.

Gisterochtend rustig aan gedaan en na het weer op orde brengen van de tanks en toilet, weer om 9.30 uur op pad om weer zuidelijker te rijden. Ook nu weer een ander landschap als we de Jura beginnen te doorkruizen. Vlakker landschap en andere woningbouw, maar we genieten weer van de rit.

Einde van de ochtend realiseren we ons opeens dat het morgen Hemelvaartdag is. En dat vandaag de dag is dat mijn vader is gaan hemelen, 2 jaar geleden. Toch maar even boodschappen doen, aangezien het dus een zondag is in Frankrijk. We zien onderweg een U Super Express met ook nog eens een wasmachine en droger buiten staan. Toch maar meteen ook het beddengoed en de overige was doen, terwijl er ook nog wat boodschappen gedaan kunnen worden. We lopen met Joep ook nog even een rondje door het dorpje om vervolgens precies op tijd terug te zijn om de was uit de droger te halen en op te vouwen. Zo! 3 vliegen in 1 klap! We kunnen nu weer even een 2 uurtjes doorrijden om zo onze volgende stop te bereiken.

Miriam heeft weer een hele mooie parkeerplaats gevonden aan de rand van een wandelroute, wat voorheen een treinspoor was. Meerdere tunnels volgen elkaar op en de bekendste tunnel heen Tunnel de La Diane in het dorp Briod, gelegen tegen Lons-le-Saunier.

De tunnel is in 1861 gebouwd en was onderdeel van de treinlijn via een bergroute van Champagnole naar Lons-Le-Saunier. Nu is het een bekende voetgangers en fietsers route. Lons-le-Saunier is de hoofdstad in het departement Jura en telt ongeveer 16.000 inwoners. De stad is een aantal keren startplaats geweest in de Tour de France. Voor het laatst in 2004. Oorspronkelijk was de stad bekend om zijn zoutwinning, maar in de loop van de geschiedenis is het nu meer bekend om wijnbouw. Alhoewel we daarvan op onze plaats niets van zien. Het dorpje Biod, waar we nu staan op de parkeerplaats, stelt niets voor en kent 215 inwoners.

De parkeerplaats heeft een prachtig uitzicht vanuit de camper en we genieten hier dan ook nog even van voordat we een wandeling gaan maken, waar we een aantal tunnels gaan zien.

View from a room

De wandeling verloopt redelijk “vals plat” en we doorkruizen een paar tunnels na verloop van de wandeling. We zien dat de route afmaken voor ons en onze kleine vriend wat te lang gaat worden. Alleen al de laatste tunnel in de route is zelf al 984 meter lang en daar zijn we nog lang niet. We komen mensen tegen die achter ons lopen en ons passeren. Wij besluiten om om te keren en terug te gaan naar de camper om daar lekker een bak thee te drinken en in de relax stand te gaan. De camper staat niet echt lekker vlak, ondanks de blokken op de hoogste stand onder de voorwielen. Maar de achterkant van de camper staat hoger, dus dat is goed voor in de bedden. Als we na 2 uur opeens mensen voorbij onze camper zien lopen, zijn het de mensen die ons hadden gepasseerd. Helemaal bekaf en zeiknat van het zweet. We kijken elkaar aan en zijn blij dat we omgekeerd waren.

De rest van de dag beetje lummelen in de camper en de avond heerlijk rustig doorgebracht. Wat een fijne dag weer en wat morgen ons brengt zien we wel. Het begint te regenen en dit zal ook gedurende de nacht en deze dag (hemelvaartdag) blijven doen. We doen het deze ochtend rustig aan en zien wel of en wanneer we verder gaan. Waar we wel blij van worden is dat we zien dat het in het weekend en de week erna in de omgeving van Die in het Parc National de Vercors prachtig weer wordt verwacht. En laten we toch die kant op gaan…

Iedereen een hele fijne Hemelvaartsdag gewenst en maak er wat moois van met elkaar!

11 Mei 2026: Harprich en Plombiéres-les- Bains

/ martin&miriam / 2 reacties

Gisterochtend in alle rust, lees: uitgeslapen, wakker geworden na een beetje onrustige nacht. Joep was niet lekker en kotste een paar keer. En op dat moment komt Miriam in de zorgmodus en dat gaat niet zonder slag of stoot. Dus de hele tent wakker hier in de camper. Joep was al de hele dag niet in goede doen, maar dat moest er dus een keer uitkomen.

Wij ook! Wij moesten er ook uitkomen. Heerlijk rustig gedoucht, ontbeten en aangekleedt. Om 10.15 uur konden we de hele fijne plek verlaten en begon onze reis naar de volgende stop. Maar ook dit ging niet zonder slag of stoot. De Garmin Navi had het er enorm druk mee om ons uit het gebied te loodsen. Hij stuurde ons de verkeerde kant op en Miriam was zo scherp om dat te constateren, anders had ik nu nog als een musquito daar rondgedwaald met dat fantastische richtingsgevoel dat ik heb. Overal wegomleidingen maken het er niet makkelijk op. Dit betekent dat wij geen lange reisdag gaan doen gezien het tijdverlies dat we inmiddels hebben opgelopen.

We besluiten om van onze route af te wijken en een totaal andere grensovergang naar Frankrijk te gaan zoeken. Dat was een goede keuze. De rit is weer prachtig en daarin doet de Garmin goed zijn werk. Het is ingesteld op “roadtrip” wat zoveel betekent als de mooiste route, met vermijding van steden. Na een paar uur door typisch Frans platteland in het compartiment Grand Est te hebben gereden, komen we aan in een recreatiegebied bij het Etang de la Mutche. Er is daar niet veel te doen, maar de parkeerplaats via P4N ligt aan dit recreatiemeer in het dorpje Harprich, wat nog in het Moselle (moezel) gebied ligt in het departiment Grand Est.

Grand Est, ontstaan in 2016, is een diverse regio in Noordoost-Frankrijk die de voormalige regio’s Elzas, Lotharingen en Champagne-Ardenne omvat. De regio staat bekend om een rijke mix van Franse en Duitse invloeden, de beroemde Champagnestreek, de schilderachtige wijndorpen van de Elzas, historische steden als Straatsburg en Metz, en indrukwekkende oorlogsmonumenten bij Verdun. Maar we doorkruizen deze Grand Est zonder daarbij de tijd te nemen om daar langer te verblijven. We slapen heerlijk rustig op de parkeerplaats, nadat we eerst in de middag met Joep gewandeld hebben om het meer. Maar Joep was zo dwars als een bos uien, dus het werd een baldadig rondje, waarna hij weer tot rust kwam in de camper. Einde van de middag hingen nog wat jongeren vlakbij bij onze camper rond en waren donuts aan het rijden met hun auto’s. Pubergedrag, maar ja; destijds kon ik het niet met mijn eerste auto, de Citroën Dyane 6 uit 1979. Die trok het asfalt niet echt los, zal ik maar zeggen. Maar geen last van de jeugd gehad voor de rest en ze ruimden al hun afval netjes op, dus top!

Vanmorgen op tijd weer vertrokken om eerst allerlei noodzakelijk handelingen te moeten doen. In volgorde van importantie: het verzorgen van de watertanks, chemisch toilet, tanken en boodschappen doen. Zodat we weer een paar dagen off-grid verder kunnen reizen. Tot nu toe hebben we geen overnachtingskosten gehad, dus toen we bij een camperplaats onderweg even alles wilden doen zoals hierboven omschreven, betaalden we de jackpot voor 70 liter schoon water. Dit was onze eigen fout doordat we de betaalzuil niet goed begrepen. Normaal zou je 5 euro moeten betalen voor het verzorgen van je camper, zonder te overnachten. Maar nu hadden we en de overnachting en de verzorging betaald. Samen 10 euro bij elkaar. Aangezien het nog vroeg was en de plek niet echt mooi gelegen, besloten we om door te rijden.

Onderweg nog bij een Super U Supermarkt getankt en boodschappen gedaan. Diesel hier 2,12 per liter, dus nog te doen. Daarna doorgereden naar onze nieuwe overnachtingsplaats in Plombiéres-les-Bains. De hele dag werd er regen verwacht, maar wij piepten er steeds tussen de buien door. Aangekomen op wederom een P4N parking, aangelegd bij een leuk stadsparkje met een mini-Madurodam als attractieparkje. We lopen een stukje door het dorpje, waar we prachtige panden zien, maar waar we ook hele hele donkere wolken boven ons zien. Dus snel naar binnen en binnen blijven, want anders voel je nattigheid. Miriam is zo blij met onze nieuwe accu en het feit dat ze haar oven nu dagelijks kan gebruiken. Ze besluit daarom vanavond een heerlijke lasagne te maken met daarnaast een lekkere salade met Vijgen-Dadel Balsamico Olijfolie en Italiaanse olijfolie van Royce Traiteur uit onze hometown Lelystad. Deze lekkere olië vorige week gekregen van vrienden Ton en Do. Het was weer heerlijk vertoeven in de camper.

De rest van de dag hebben we lekker gecocooned in ons huisje op wielen en even opnieuw een route gemaakt. We wilden richting Annecy om vervolgens via Albertville naar de Mont Cenis te gaan. Jaren geleden zijn we daar geweest met de Lambortinki I en we vonden dat een enorm mooie plek om wakker te worden. Toen had ik met name haast om in Italië te komen en zijn we daar, na even te hebben geluncht, meteen doorgegaan. We zien nu dat de Mont Cenis gesloten is voor verkeer en dat het weer daar de komende week er niet best uitzien. Plannen wijzigen dus. Vanmiddag met de kaart op schoot in de Garmin een nieuwe route gemaakt. Wederom de “roadtrip” instelling, dus de reis moet mooi zijn. Eindbestemming blijft in eerste instantie voor nu Die in het Parc National Vercors. Daar zijn we ook eerder geweest en vonden wij een waanzinnig mooi park en een erg leuke camping waar we toen stonden. We gaan die kant op en zien wel of we er ook echt gaan uitkomen.

Nu avondje TV met de regen op het dak en lekker slapen straks!

9 Mei 2026: Prachtig Saarland!

/ martin&miriam / 1 reactie

Nadat we gisteren wakker waren geworden in Krefeld, hebben we de camper gestart en zijn wij via slingerende landweggetjes meer richting het Zuiden gereden. De natuur om ons heen is bosrijk en agrarische dorpjes passeren ons in verschillende maten en sferen. Sommige heel mooi, sommige armoedig en sfeerloos.

Maar opeens worden we aangenaam verrast bij Kall. Op een parkeerplaats langs de weg pauzeren we even en maken een verrassend mooie wandeling met Joep. Waterrijke beekjes en Joep is in zijn sas. We zien voor de rest niemand en wat is de wereld hier groen om ons heen!

We rijden richting Saarburg via de route die ik gemaakt heb voor deze hele heenreis richting de Pyreneeën. RouteYou is de app die ik daarvoor gebruik, voordat ik vervolgens de route laad in mijn campernavigatie van Garmin. De route heb ik gemaakt met het profiel “mooiste camperroutes” die je kunt aanvinken in de RouteYou App of platform. Maar mensen, wat rijden we een prachtige afwisselende route door het Saarland. We zien op sommige momenten de Moezel, om vervolgens nog een stukje de rivier de Saar ook te kunnen bekijken. Typische duitse dorpen met vakwerkhuizen passeren we, dan weer in de bergen en bossen om vervolgens door koolzaadvelden te rijden. We genieten enorm en halverwege de middag komen wij aan bij de P4N parking net buiten Saarburg.

Het is een parkeerplaats aan de rand van een bos, met tegenover ons een paardenmanege, naast ons een scoutingsgroep-accommodatie en daarnaast weer een Natuur- en Milieu club voor de jeugd. De plek waar we onze camper neerzetten is ruim en we besluiten om hier de rest van de dag en nacht te blijven. Het is heerlijk lenteweer en we gaan met Joep de bossen in om daar naar de bronnen te lopen. Het is bergopwaarts lopen en als volleerde klimgeiten hebben we goed de pas erin. Joep heeft er ook zin in, terwijl hij vanmorgen bij eerste rondje met mij geen meter mee het andere bos in wilde lopen. Het is ook echt een teckel met een enorm sterk karakter. Volledig in de ankers en met bolle rug en onderuit zijn lange lokken mij angstig aankijkend of als ik hem dagelijks afrossel…..Geen beginnen aan zo met hem, maar nu met de volledige roedel om hem heen, loopt hij erbij als een kwispelende hinde die de koning van het Woud voelt. Met de tong op de grond komen we weer aan bij de camper en maken we het gezellig met een drankje en een hapje. Finale van The Voice gekeken en heerlijk geslapen vannacht. Wat een rust om ons heen. Het los staan met de nieuwe lithium accu is ook geweldig. Gewoon Nespressootje maken, de oven gewoon gebruiken zonder dat je aan de stroompaal staat.

Grappig: scouting Whittington, Staffordshire. Bekende plek voor ons!

Vanmorgen moesten we na vertrek van de parking eerst wel even water aanvullen, toiletcassette legen en grijze water lozen. We vinden een gemeentelijke camperplaats in Perl bij de sporthallen. Na 2 dagen en nachten onderweg te zijn is het wel even handig om weer voor de komende dagen klaar te zijn.

Er zijn echter overal wegomleidingen en komen we er na een tijdje achter dat we in een rondje rijden zonder Perl makkelijk te kunnen bereiken. Maar ook dit extra rondje was weer eentje met veel natuurschoon. Als we uiteindelijk aankomen bij de camperplaats in Perl zien we de sani-zuil staan om water te pakken en toilet te legen. Maar nergens containers om je afval kwijt te kunnen. Als wij in de natuur staan, kunnen we nooit ons afval kwijt, dus dat houden we bij ons totdat we bij een container komen. Maar nu nergens een container. Ook bij de sani-zuil heb ik weer een Mr Bean act opgevoerd, handig zoals ik ben. Ik moest met eigen waterslang de tank vullen, maar aangezien ik zo’n vreselijk onhandig slangcassette met platte slang heb, liep ik daar te klooien om de slang te kunnen gebruiken. Ik raakte verstrikt in de slang en kon er bijna niet uitkomen. De sproeier schoot steeds los van de slang, ik nat, Mir nat, en tankruimte ook nat. Na een 30 minuten durende watervul-sessie was dan eindelijk de tank en de maat vol. De waterdruk had een straal die je ziet bij 85-jarige bejaarde mannen die moeten plassen. Het lukt, maar het duurt even zal ik maar zeggen.

Wij weer op pad en kunnen beginnen aan de laatste etappe naar de Franse grens. Deze ligt op zo’n 25 kilometer van ons af, maar door alle omleidingen wederom bleven we in de buurt rijden waar we al 1,5 dag rijden. Totdat Miriam opeens een P4N Parking die ze gisteren had uitgezocht, opeens op nog geen 2 km van ons af ziet liggen. Ze herkent het dorp Borg, waar een Romeinse Villa in een natuurgebied ligt, net buiten het dorp. Aangezien het weer vandaag werkelijk zomers te noemen is, besluiten we dan maar vroeg te stoppen met rijden en deze parking te bezoeken. Morgen en de dagen daarna wordt er slecht weer verwacht, dus dan rijden we wat langere dagen door.

Aangekomen op de plek van vandaag werden we weer verrast door de mooie omgeving en rust om ons heen. De parking via P4N zag er prima uit. Mooie open plekken, direct aan een bosrand en met vlak daarbij een Romeinse Villa die in de bossen ligt. Met de wandeling daar naar toe lopen we langs weilanden en zien we wat informatie over de romeinse villa en de dieren en planten die in de bossen te vinden zijn of waren. De romeinse villa viel ons wat tegen. Het was eigenlijk in romeinse stijl nieuwbouw villa waar waarschijnlijk veel gipsen pilaren en plavuizen vloeren gemaakt waren met spullen van Keizer Hornbach…jippie ai ai jippie heey!! En dan ook nog entree vragen hiervoor, vonden wij het niet waard. En betalen met Hornbach kadobonnen kon ook niet.

Maar wat een heerlijke dag hebben wij hier gehad samen. Lekker buiten in het zonnetje, slapen, lezen, Joep spelen en nog even een Israëlisch jong stelletje met een huurcamper van Indie samen op de foto gezet, liggend in hun buscamper op het bed, met de achterdeuren open. Was een erg vriendelijk koppeltje en zwaaiden enthousiast ons gedag, toen zij besloten om verder te gaan. Deze parkeerplaats was voor hun om even te oefenen hoe alles werkt in de camper, voordat ze lopen te soebatten op een camping waar tientallen mensen je aan zitten te gapen en hopen dat ze ruzie krijgen.

Nu net na het eten even de boel opruimen en klaar maken voor de avond. We staan helemaal alleen op deze vrije parking waar je dus ook mag overnachten. Wij vinden het helemaal top zo! Als we ons niet veilig om prettig voelen op een plek gaan we weg, zeggen we altijd. Maar deze plek is qua uitzicht geweldig, de ruimte om ons heen en vooral de rust. Morgen gaan we weer verder. We denken erover om deze etappe wel over snelwegen te gaan als blijkt dat de hele dag grijs, nat en kouder zou voelen. Maar wel jammer van dat gedeelte van de route die we dan laten liggen. Alles tot nu toe was werkelijk een prachtige route zoals deze door RouteYou was gemaakt, met een beetje hulp van mij.

Oh ja….Campexx Duitsland belde ons ook nog gistermiddag. Eindelijk een goed gesprek met dit bedrijf om de hele situatie eens te bespreken. Het zal wel in de naam liggen, maar de bedrijfsleider Miriam, voor ons nu Miriam 2, gaf aan dat zij begrip hadden voor onze frustraties en dat zij ons tegemoet wilden komen met een spoedige planningsafspraak als wij terug zijn in Nederland. Op 6 juli gaat het dan gebeuren en komen de stelpoten onder de camper. En dat voor de afgesproken prijs zoals deze in januari was afgesproken. We zijn toch blij dat Miriam 2 ons gebeld had en toelichting had gegeven wat nu echt de situatie was. Op Facebook en camperfora gingen wild west verhalen in de rondte en iedereen maakt elkaar gek. Wij hebben deze berichten ook allemaal gelezen en ook op sommige gereageerd. We werden er niet gerust op dat het alsnog goed zou komen, maar het schijnt toch wel zo te zijn. Het mooie is wel dat iedereen die het Campexx systeem inmiddels heeft, erg tevreden erover is. Wij kunnen niet wachten.

Maar goed; morgen gaan wij weer verder en denken richting de Vogezen te reizen om vervolgens daarna richting Annecy te rijden. We laten het weten!

7 Mei 2026: Top en Flop, maar lekker onderweg!

/ martin&miriam / 8 reacties

Ja, de kop zegt hopelijk wat over onze laatst week voor vertrek, maar we zijn op dit moment onderweg en begonnen met onze voorjaarsreis. De planning kennen jullie, maar of het zo gaat lopen, valt bij ons altijd maar af te wachten.

Vorige week was niet onze beste week door de teleurstelling van het niet tijdig leveren van ons levelsysteem door Campexx. Zij hebben te kampen met leveringsproblemen met hun toeleverancier van het levelsysteem dat wij door hun willen laten monteren op onze camper. Vorige week donderdag kregen wij een mailtje waarin werd aangegeven dat onze afspraak voor 6 mei niet kon doorgaan in verband met de hierboven genoemde oorzaken. Vervelend, maar niks aan te doen, tot zover. Maar als je dan de mail krijgt en ze bieden geen enkel perspectief over wanneer dan wel en zijn dan vervolgens niet per telefoon, mail bereikbaar, dan wordt je onrustig. Zeker omdat we op 9 mei zouden vertrekken voor onze 7 weken durende camperreis en wij enorm hadden verheugd op het gebruik van dit levelsysteem.

Onze frustratie en boosheid werd met name aangewakkerd toen we uiteindelijk wel contact kregen met Campexx. Wij hebben namelijk onze vakantie gepland naar aanleiding van de planningsdatum van montage en toen wij de opdrachtbevestiging hadden ontvangen, kwam meteen ook de aanbetalingsfactuur van 50% van de hoofdsom. Hier zijn wij al nooit echt enthousiast over, want nog niks gepresteerd of geleverd, maar wel meteen dokken. Inmiddels kregen wij ook meer inzicht in de chaos en ernst van de situatie door allerlei reacties op de socials en op camperforum’s. Eigenlijk wisten zij al wekenlang dat de planningen niet gehaald zouden worden, maar keken zij dag tot dag wat er nog kon. Klachten over allerlei herhaalde afgezegde afspraken, mensen die wel de stempelpoten gemonteerd kregen, maar niet het besturingskastje enzovoort. Met name door de ernst van de klachten wilden wij onze aanbetaling terug, alvorens wij ergens in najaar alsnog de spullen zouden laten monteren. Mits de problemen opgelost zouden zijn. Eerlijk gezegd waren wij ook wel bang dat mogelijk dit wel eens het einde zou kunnen zijn van Campexx. Dan is je eigen geld terug krijgen wel fijn als ze toch niet kunnen leveren. Maar dan komt het mooie; de prijs van het systeem wordt voor de 2e keer dit jaar weer verhoogd in Mei en op het moment dat wij in gesprek zijn met Campexx zegt de medewerkster aan de telefoon: “als u in oktober wil laten monteren, dan kan dat alleen maar op basis van de nieuwe op dat moment geldende prijzen”. Huh….maar jullie zijn in gebreke door alle problemen en laten klanten al ruim 4 maanden wachten totdat ze (voor de 2e of 3e keer) ingepland kunnen worden en je laat je klant de prijsverhoging betalen?? Weet je wat? Stop dat systeem maar in je “waar het warm en donker is”! We willen ons geld terug! Nou, op dat verzoek ging ze maar wat graag in, want dat bood weer iets ruimte in de planning. Het is toch triest, dit gedoe!

Vooral dat “Binnen no-time”….

Maar het wordt nog mooier. Vandaag, nu we onderweg zijn, krijgen we eindelijk een reactie van Campexx Duitsland, waar ons systeem gemonteerd zou worden. Die wisten helemaal niks van wat er tussen Campexx NL en ons had afgespeeld. We kregen een zoete mail met een hoop excuses en veel begrip voor onze teleurstelling en wanneer ze ons konden inplannen. Om nu toch maar in gesprek te blijven, hebben we aangegeven dat we wel het systeem in juli te willen laten monteren, maar onder de uitdrukkelijke voorwaarde dat het voor de met ons afgesproken prijs is en dat de planning dan ook definitief gaat zijn. Afwachten nu wat de reactie is, maar dat dit voelt als een flop is duidelijk. Wel horen we van de mensen die het systeem gebruiken dat ze erg tevreden zijn.

Maar wat top is geweest afgelopen week, is de levering en montage van het nieuwe lithium batterijsysteem dat wij geleverd hebben gekregen van Caravan en Camper Comfort uit Hengelo, Overijssel! Jeroen en Bastiaan van dit bedrijf hebben vanaf ons eerste contact snel en adequaat gereageerd op onze vragen over het systeem. Ook het advies dat we kregen en de duidelijke uitleg maakte dat wij graag en met vol vertrouwen met hun in zee wilden gaan. Afgelopen maandag was het dan zover; ik in mijn eentje naar Hengelo om ‘s morgens om 8 uur mij te melden bij ze. De mannen gingen meteen uitleggen wat er ging gebeuren en hoe lang de montage en installatie ging duren. Uitleg nogmaals over het systeem in alle rust tegen een technisch onbenul als ik, begreep ik het zelfs allemaal. Tijdens de montage kwamen ze een onveilige situatie tegen in onze camper. Onze omvormer was door de camperhandelaar waar wij de camper gekocht hadden, niet goed aangesloten. Wij hebben een 1500W zuivere sinus omvormer laten monteren bij aanschaf en deze was met 2 verschillende dikten kabels aan elkaar “geknupt”. Niet deugelijk, houtje-touwtje en zelfs onveilig. Er ontstaat warmte tussen de beide kabels en daardoor brandgevaar. Of zij dit maar meteen even netjes mochten maken en daarbij meteen wel aangeven wat ze gaan doen en tegen welke kosten. Super gewoon!

Na de montage nog even een buitenaansluiting voor de opvouwbare zonnepanelen laten maken op de camper. Hierdoor pluggen we de stekker er gewoon in als we de panelen voor of naast de camper zetten. Tot slot alles nog samen getest, de benodigde apps op de smartphone laten installeren en ook hierin duidelijke uitleg door Bastiaan en Jeroen. De rekening netjes doorgelopen, betaald en met volle tevredenheid daar de deur uitgelopen. Topbedrijf en erg fijne mannen om mee te werken. In de toekomst gaan wij zeker daar nog een keer naar toe. Zij zijn ook specialisten met alles wat met stroom en elektra te maken heeft voor campers en caravans, lithium accu’s, internet TV en nog meer. Dit was gewoon top!

Maar door het feit dat het levelsysteem niet gemonteerd werd, besloten wij dat wij vandaag al gingen vertrekken. Vanmorgen alles klaar gemaakt voor vertrek, het huisje gekuist door Mirreke en ik de camper voorzien van nieuwe ruitenwisserbladen, ruitensproeiervloeistof en olie gepeild. Vanmorgen om 9.30 uur zijn we vertrokken en binnendoor via Twente, Achterhoek zo Duitsland ingetrokken. Halverwege de middag vond Miriam een mooie Park4Night camperplaats bij Krefeld. Tegenover een restaurant op een parkeerplaats de camper neergezet en meteen met Joep een lekkere wandeling gemaakt door de bossen aldaar.

Wat ons opvalt in het bos is dat alles zo netjes is en er overal bankjes met prullenbakken staan. Ook heel duidelijke borden over hoe lang het duurt voordat afval in de natuur verteerd is. Lijkt ons goed om dit ook in ons land te doen, aangezien je je soms verbaast hoeveel troep er overal ligt. Ook bij droogte in de bossen zien we regelmatig nog peuken liggen. Ons heeft het in ieder geval doen beseffen door deze borden hier in de bossen bij Krefeld.

Hoe lang duurt het eigenlijk?

Prima plekje om vannacht te overnachten. Geen stroom meer nodig en via de accu doet alles het perfect. Koffie zetten, TV aan einde van de middag en avond. Maar eerst even lekker douchen en klaarmaken voor de avond. We vinden het weer heerlijk knus en gezellig. De komende weken houden we ons blog regelmatig bij met onze belevenissen.

Hoe leuk was het om eergisteren te vernemen dat wij als 2e genoteerd staan als “meest populaire reisblogs door camperaars”. Met onze ruim 45.000 unieke bezoekers op onze website en steeds meer groeiende interactie met onze lezers, vinden wij het daardoor ook weer supergaaf om er mee door te gaan. Kortom; u hoort nog van ons!

Morgen rijden wij verder richting de Moezel en Saar om vanuit daar te kijken hoe het weer is en blijft de komende dagen. Dan zien we wel weer!