Afgelopen vrijdag komen we aan in Eyzin-Pinet en zijn we aangenaam verrast door de camperplaats die gratis beschikbaar is gesteld door de gemeente hier. Het hele dorp doet zo aangenaam aan, dat kunnen we niet exact in woorden uitbrengen. Het dorp is schoon, netjes, alle groenvoorzieningen netjes onderhouden, overal prullenbakken, iedereen vriendelijk en mooie huisjes om ons heen. We staan midden in het centrum en kijken uit vanaf de camperplaats naar een kerk, hogerop in het dorp, tegen een heuvelwand. Direct om de hoek, op nog geen 30 meter van onze camperplaats vinden we een Proxi-buurtwinkel, een bloemist, een bakker, een slager, een pizzeria, een kroeg en een paar kapsalons. Maar wij staan rondom in het groen en alles dus op loopafstand. Vanaf vrijdagmiddag dat we aankwamen, viel er een heerlijke rust over ons heen. Het is rustig op de camperplaats, waar direct bij de uitgang de waterkraan zit, de afstortplek voor cassettetoilet en de goot voor afstorten van het grijze water. Onze gedachte was om hier maar 1 nachtje te blijven en dan weer door te gaan. Maar het liep allemaal anders. Na een relaxte avond en een heerlijke nachtrust zeiden we tegen elkaar dat we toch maar een dagje extra blijven. Het weer ziet er grijs en somber uit op de Buienradar weer-app, dus dan is in de bergen rijden geen zak aan.
Maar de dag werd helemaal niet zo slecht. Het bleef droog en de temperatuur was wat lager, maar er waren nog steeds zonnige perioden waarin je goed naar buiten kon gaan. Dat deden we dan ook en wandelen rondom het dorp, door het mooie moeraspark bij onze camper, over weilanden achter het dorp om zo uiteindelijk weer aan de rand van het dorp weer richting camperplaats te lopen. Als we terug komen zien we dat er een paar campers bij zijn gekomen. Er zijn 6 plekken en deze waren grotendeels nu allen bezet. De plekken zijn ruim en aangezien wij op de hoekplek staan, hebben wij een grasveld naast ons en een picknicktafel. De hele dag lopen gezinnen langs onze camper om in het moeraspark met de kinderen en kleinkinderen te wandelen. Werkelijk iedereen is vriendelijk en vraagt ons waar we vandaan komen en waar we naartoe gaan. Supergezellig.
Achteraf was het een goed plan van ons om niet verder te gaan rijden deze ochtend. Heel Frankrijk heeft een demonstratiedag en overal zijn rotondes en afritten geblokkeerd door boeren, studenten en raddraaiers. Net als bij ons in Nederland gaat om de politieke frustraties die hetzelfde zijn als bij ons. Hier gaat het nu met name om de hoge brandstofprijzen, de dure boodschappen en de moeilijke starts voor jonge mensen. Blij dat we dus nog lekker in dit gezellige dorp blijven hangen. We gunnen ons de rust en besluiten om de motivatie van de gemeente, waarom ze deze camperplaats gratis beschikbaar stellen, maar eens goed op te volgen. De gemeente hoopt dat door deze camperplaats de lokale middenstand wel vaart op onze bezoekjes aan het dorp. Nou…dat nemen we ter harte! We kopen brood en gebak bij de plaatselijk bakker, we kopen wat boodschappen bij de Proxi buurtwinkel en mijn favoriet: we bestellen voor het avondeten bij de plaatselijke Pizzeria. Deze waren de lekkerste die we in tijden gehad hadden en wederom iedereen vriendelijk in de bediening en met huis, tuin en keuken Frans hele gesprekken gevoerd. Hele korte…dat dan wel!
Wat ons ook opvalt tijdens deze 2 weken onderweg zijn, is het feit dat we nagenoeg geen Nederlandse campers tegenkomen. Of ze zijn er niet of wij rijden een heel afwijkende route van iedereen. Dat klopt ook wel een beetje. Wij hebben geen haast en rijden alles binnendoor, terwijl de mensen die de zon willen, razen over de snelwegen richting het Zuiden. Maar daar ontvangen we vandaag ook onheilspellende berichten over het weer. Waanzinnig veel regen en overstromingen in noorden van Spanje, dus hier hoog in de bergen staan we prima.
Dan komt er opeens een man bij ons aan het raam van de camper Friet bestellen. Het is onze buurman die met zijn camper naast ons staat. Hij wil even gedag zeggen. Een Nederlandse camperaar. Ik doe het raam open bij de eettafel en dat is inderdaad op hoogte van een frietkraam. Erg vriendelijke man, die samen met zijn vrouw uit Maastricht komen en een maandje aan het rondreizen zijn. Wat wij van plan zijn? We leggen uit wat we gaan doen de komende maanden en raken gezellig aan de praat. Zij blijven nog een dagje extra staan in verband met het slechte weer op komst en eventueel nog een extra demonstratiedag. Solidair zoals we zijn, besluiten wij hetzelfde te doen. De lithium-accu heeft nog ruim voldoende capaciteit om ook de zondag hier nog te blijven. Ook wij vinden het helemaal top hier en keuvelen lekker nog een dagje hier in dit fijne dorp.
Gisteren was het weer nog steeds goed te doen en doen we onze wandelingetjes en begin ik zowaar weer aan een technisch klusje. Onze slang voor het bijvullen van de watertank lekt als een gek en dus heb ik hem ingekort en opnieuw aan de koppelingen bevestigd. Maar wat er ook gebeurde; de kraan lekte niet meer. Zelfs niet toen hij vol op waterdruk van de kraan was niet. Trots als een hond met 7 lullen ben ik dat er weer een klusje zonder wonden of EHBO trommels aan te pas kwamen. Ik denk; laat ik dan meteen maar even kijken of ik de loosplaats van de campers kan schoonspuiten. Want voor alle niet-camperaars onder ons; de grijs watertank kan enorm stinken als hij volzit. En aangezien er verschillende campers inmiddels zijn vertrokken, stinkt die plaats behoorlijk. Even afspoelen met mijn fantastische waterslang met Gardena sproei-stuk erop. Wat denk je?? Slang zit vol met water, maar er komt geen water uit. Huh?? Vervolgens alle koppelingen weer losgemaakt en kijken of er water doorkomt zonder die koppelingen. Ja. Maar dan is er iets met de koppelingen, lijkt mij. Om een lang verhaal kort te houden; na een tijdje kloten probleem niet opgelost en alles maar in de prullenbak gemieterd. Er gaat niks boven een gewone gieter!
Tijdens mijn klussen met kijkers, bleek de kijker onze limburgse buurman te zijn en heerlijk tijdje mee zitten kletsen. Erg leuke man en mooie gesprekken gehad. Maar na een tijdje koelde het buiten erg af en zijn we naar binnen gegaan.
Vanmorgen vroeg wakker en klaarmaken voor vertrek. Alles weer op orde en op peil in de camper en we nemen afscheid van de buren en verlaten dit fijne maar inmiddels natte dorp. We zeggen nog tegen elkaar dat we dit toch wel echt een favoriet vinden en hier zeker en vast terug gaan komen (al is het voor de pizza’s!).
Het eerste stuk onderweg is saai en grijs. We rijden door best wel wat indrustriële gebieden en rommelige dorpjes totdat we weer opeens voor ons weer bergen op zien doemen. Groene omgeving en we rijden opeens door de Loire. Een gebied dat wij jaren geleden ook al eens bezochten, maar toen het Loire-dal. Dat vonden wij niet zo veel aan. Maar dit ziet er veelbelovend uit allemaal. We slingeren weer door de bergen en rijden door het Parc Naturel Regionel du Pilat.
Dit park is ontstaan in 1974 en is gelegen tussen Givors, Vienne, Saint Etienne en Annonay. Wij rijden in dit park over de D1082 en deze gaat dwars door het park. We rijden erg relaxt, want verkeer is er nagenoeg niet, uitgezonderd in de dorpen en kleine steden die we onderweg aandoen. Maar op 900 meter hoogte wordt de wereld om ons heen wel heel erg klein. Dichte mist en slingerende weg door de bergen. Alertheid is gevraagd en dat doe ik dan ook met volle overgave. Maar echt ontspannen is er een tijdje niet meer bij. Je weet nooit wat achter die bocht komt, als je überhaupt de bocht wel ziet..
De rit wisselt tussen goed zicht en belabberd zicht, maar we komen er prima doorheen en willen op zoek naar een Supermarkt met hopelijk ook daarbij Wasmachine/Droger service. Die vinden we niet en dus rijden we maar gewoon door. Het weer wordt slechter en slechter en we vragen ons af of we wel door moeten blijven rijden door de bergen als de komende 24 uur op buienradar dikke buien met dieprode vlekken om ons heen zien ontstaan. We besluiten om de rit niet verder af te maken en Mir zoekt een Camping Car Park om daar de komende dag of dagen te kunnen staan. Mede ook doordat we graag nu op stroom willen staan, aangezien onze lithium accu nog niet voldoende bijgeladen is om weer een paar dagen los te kunnen staan. Miriam vindt de Camping Car Park in Le Puy en Velay, een grotere plaats hier in de buurt. Er komt echt noodweer op ons af en dus maakt het ons niet uit hoe de camper car park eruit ziet. Nou niet, dus! Wel een heel mooi uitzicht op de stad vanaf onze plek, dat dan weer wel. En ook niet onbelangrijk; we staan verhard, dus vastzitten zit er niet in.
We maken ons kamp op en sluiten de camper aan op stroom en Miriam doet nog even een rondje wandelen met Joep, terwijl ik begin met dit blog te schrijven. Samen even gezellig geluncht in de camper. Mir maakt weer een heerlijk broodje uit de oven en we maken het ons de rest van de dag gemakkelijk. De stad bekijken is toch al geen hobby van ons, maar nu stuur je je hond nog niet naar buiten met dit slechte weer. Morgen zien we wel hoe de vlaggen er hier voor hangen en kijken we wel of we dan weer verder gaan of toch maar weer een extra dagje blijven hier.
