30 en 31 oktober 2016: Vierhouten-Elspeet-Nunspeet- Het Verscholen Dorp

Wat hebben we een super weekend gehad! Het weer werkte perfect mee, de natuur om ons heen is prachtig en ook nog gezelligheid van vrienden om ons heen gisteren.

Gisteren stond in het teken van relaxt opstaan, lekker ontbijtje maken en voor de camper, in de zon, heerlijk lezen en luieren in onze fijne stoelen. We hadden supergoed geslapen en toen we buiten zaten, zagen we al snel een aantal mensen de spullen inpakken en klaar maken voor vertrek. Wij niet! Wij besluiten om vandaag en morgen nog lekker ervan te genieten. Het feit dat we beiden met ons werk de maandag leeg konden houden en dus heel onverwacht een lang weekend gepland hadden, gaf ons zo’n enorm rijk gevoel! Dat is waarom we allebei zelfstandig ondernemer zijn. Kiezen om soms op andere tijden te werken en te ontspannen als de gelegenheid zich voordoet.

Zondagochtend hebben we lekker rondom de camper zitten rommelen en Miriam was zoals gewoonlijk weer als een bezetene achter alles wat beweegt en minstens 4 benen heeft aan te lopen om zoveel mogelijk mooie foto’s te maken. Daar had ik dus geen kind aan! Zat volledig in haar eigen wereld! Da mooi, want dan kan ik ook doen wat ik leuk vind, namelijk het lezen van sportbiografie-en. Nu bezig met De wereld volgens Gijp en Johan Cruijff, Mijn Verhaal. Prachtig, vooral die laatste! Wat een icoon!


Aangezien we dus geen gas meer hadden en inmiddels de geleende gasfles hadden teruggebracht naar onze vriendelijke buren, zaten we te wachten op onze vrienden. Laten we ze voor het gemak Harry en Els noemen…dan heeft iedereen er wel een beetje beeld bij. Deze zouden namelijk voor ons een volle fles gas meenemen, zodat we weer up and running waren. Na aankomst van deze lieverds, zag ik de enorme gasfles uit de kofferbak komen. Als je had gezegd; dit is de Apollo 7 op schaalgrootte 1:100, had ik het ook geloofd. Tjesus, wat een enorm exemplaar! Zodoende paste deze fles nog net in onze gasbun, maar een tweede fles kon er niet meer in. Ja..misschien een thermosfles! Maar goed; wij blij, want we hadden weer verwarming en konden weer douchen. Na het aansluiten van de gasfles zijn we met zijn vieren gaan wandelen. Laat ik het anders zeggen; we begonnen met ons vieren te wandelen en binnen no-time waren de dames 2 stipjes aan de horizon en liepen wij er maar achteraan te sjokken. Harry en ik hebben altijd gesprekstof, dus wij vermaken ons wel, terwijl die dames het record willen breken van Usain Bolt!

img-20161030-wa00078-kopie

Na deze wandeling zijn we op onze scooter gestapt en Harry en Els met hun auto naar Vierhouten gereden om daar gezellig te lunchen bij The Novice. Dit restaurant zijn we ooit samen eerder naartoe geweest en sindsdien komen vooral H&E er regelmatig. Nu betekent lunchen in deze setting, dat de wijn en bier rijkelijk vloeit, dus deze activiteit zou de laatste zijn van deze dag. Het eten was weer voortreffelijk, de bediening erg gezellig en gevat, dus de lachsalvo’s waren op het gehele terras te horen. Geen klachten gehad voor de rest…

c360_2016-10-30-14-47-28-8013

Na deze erg mooie middag, waar we eind oktober buiten op het terras in de zon zitten en ook nog buiten eten, zijn we voldaan terug naar de camper gereden op de scooter. Dat was frisser dan gedacht, maar met antivries in onze aderen, prima te doen. Na aankomst waren we beiden rozig en na een filmpje te hebben gekeken, zijn we heel vroeg onder de wol gegaan. Totaal in coma gelegen tot vanochtend.

De hele camping was leeg en daardoor totale rust om ons heen. Na te hebben gedoucht zijn we op de scooter gegaan en begonnen aan een mooie scooterrit.

img-20161030-wa00082

Binnendoor via Elspeet en daar op een terras even koffie gedaan en bij de bakkerij daarnaast broodjes gekocht die we ergens onderweg op een mooie locatie gaan picknickend opeten. Daarna richting Uddel gereden en daar aan het Uddelermeer romantisch aan het water onze broodjes opgegeten. Was super! Daarna weer richting onze camping gegaan en onderweg gestopt bij Het Verscholen Dorp bij Nunspeet. In dit dorp, gemaakt van ondergrondse hutten in het bos, verbleven tijdens de 2e wereldoorlog onderduikers van joodse afkomst en geallieerde piloten die verscholen moesten worden voor de duitsers. Er doorheen gelopen en geluisterd naar een gids die helder vertelde wat en hoe e.e.a. verging in die tijd.

c360_2016-10-31-12-44-24-4961

Toen we daar ook klaar waren, zijn we het laatste stukje naar de camping gereden en vervolgens voor de camper in de zon even een bakkie thee gedronken, voordat we alles opruimden en ingepakt hadden om weer naar huis te gaan. Het was een heerlijk weekend, vooral ook doordat ie spontaan was ontstaan, maar tevens door het mooie weer en het prettige leven in onze camper. Hopelijk kunnen we binnenkort nog zo’n weekendje meepakken! We zullen zien!

28 en 29 Oktober 2016: Natuurkampeerterrein Nieuw Soerel te Nunspeet

Afgelopen woensdag hebben we toch nog even onze camper weer uit de stalling gehaald. De weersberichten zagen er goed uit voor dit weekend en aangezien het inmiddels al weer ruim 5 weken geleden is dat we weg zijn geweest, hadden we weer zin om op pad te gaan.

De afgelopen weken waren alle weekenden redelijk vol gepland met allerlei gezellige sociale gebeurtenissen, maar daardoor dus thuis gebleven.

Vrijdagmiddag na ons werk de camper even geladen met kleding en proviand en de watertank gevuld, om vervolgens snel naar de geboekte camping te rijden van Staatsbosbeheer; Nieuw Soerel in Nunspeet. Lekker op de veluwe en toch dicht bij huis. Half uurtje rijden en je bent er toch mooi tussenuit. Ook de scooter achterop om hopelijk weer een paar mooie ritten te maken.

Vrijdagavond konden we direct de camping oprijden en tot onze verbazing stonden er een stuk of 6 campers en zelfs een paar tentjes (die hards!!). Na alles weer te hebben aangesloten en geinstalleerd, hebben we een heerlijke avond gehad en nog een leuke film gekeken. Alleen hadden we ons enorm verheugd om weer in de camper te slapen, maar dat was de eerste nacht een beetje tegengevallen. Allebei konden we onze draai niet vinden en mede ook door het contant vallen van eikels op ons dak. We stonden onder bomen met onze camper. Op een bepaald moment viel er volgens ons een kokosnoot op het dak, zo’n knal! Kortom; we waren vanmorgen niet uitgeslapen toen we de vogels al hoorden en wat geluiden van de camping rondom ons heen.

Heerlijk ontbijtje gekregen van Mirreke en daarna afwasje gedaan, lekker gedoucht om vervolgens daarna direct vanaf onze camper de bossen in te lopen en een frisse ochtendwandeling te maken. Miriam is verzot op de natuur en fotograferen, dus helemaal in haar nopjes! Het is echt nog behoorlijk fris buiten, als toch ook de zon aan kracht wint en er prachtige zonnestralen door de takken en bladeren doorschijnen. Dit geeft een heel mooi gezicht, met ook nog eens daarbij de tinten herfstkleuren om ons heen. Gedurende de wandeling wordt er diverse malen gestopt om de foto te nemen en hoor ik de wow’s en aaah’s herhaaldelijk van haar. Bewijs dat ze happy is met de resultaten.

c360_2016-10-29-10-49-08-585 c360_2016-10-29-10-48-23-460

Happy ben ik niet tijdens de wandeling. Ik vind het wandelen wel fijn, maar het feit dat ik zweet na een tijdje en dus mijn kop nat is, niet zo fijn. Maar wat is Nederland toch prachtig! Hopelijk geven de foto’s een goed beeld over wat we gezien hebben.

20161029_162819 20161029_162615

 

 

 

 

 

 

 

 

c360_2016-10-29-11-20-46-201 c360_2016-10-29-11-03-26-670

Na de wandeling kwamen we weer terug bij camper en daar even rustig in de zon voor de camper gezeten. Lekkere Nespresso erbij en om ons heen kijken wie er allemaal zijn routines afwerkt. Erg vriendelijke buren naast ons en na een half uurtje relaxen besluiten we onze scooter te pakken en onderweg te gaan richting Epe.

c360_2016-10-29-10-29-20-271

Sinds we een fiets-navigatie hebben  gekocht, kunnen we via de GPS mooie routes kiezen en ons laten verrassen door de navigatie. Het is dan niet de kortste of de snelste weg, maar vaak de mooiste! Nou, niets teveel gezegd; we reden door allerlei fietspaden door de bossen, over de heide en langs mooie boerderijen totdat we uiteindelijk in Epe aankwamen. Scooter gestald en lekker door dorpje heen gewandeld. Epe blijkt groter te zijn dan gedacht en heeft een zeer representatief en uitgebreid dorpscentrum met een scala aan winkels en horeca, waar menig dorp/stad jaloers op zou zijn. Aangezien de componenten winkels en horeca erg goed bij ons gedijen, hebben wij ons kostelijk vermaakt deze middag in het pittoreske Epe. Heerlijk geluncht bij Grand Cafe Kornelis, op het terras, vol in de zon. Eind oktober! Geweldig toch!

Toch kregen we nog even de schrik van ons leven toen een bekende van mij, appte of ik het nieuws al had gehoord van een dierbare jeugd- en voetbalvriend. Hij zou gisteren overleden zijn. Plotseling! Het toevallige was dat ik hem de dag hiervoor nog met hem contact met hem had gehad, dus wilde en kon ik het niet geloven. Navraag doen bij andere vrienden uit dezelfde vriendenkring bracht ook geen duidelijkheid. Dus belde ik hem zelf maar even op, met een hartslag die ik zelfs niet tijdens de ochtendwandeling had gehad. Wat was ik blij dat ik contact met hem kreeg. Ik kon wel janken! Het bleek om zijn broer te gaan die was overleden. Ook heel erg natuurlijk, maar stond voor mij veel verder weg! Nadat we dit allemaal verwerkt hadden, verder gegaan met het rondrijden en weer terug naar camping.

Einde van de middag eerst nog even in late zon zitten lezen, totdat we onze eerste wijntje en biertje bij het open haardvuur van de camping hebben genoten in klein gezelschap. Was erg gezellig met een ander stel en een paar kinderen die met het vuur speelden. Was erg leuke dag!

Nu zitten we in de camper om een heerlijke maaltijd te maken en houdt het gasfornuis en verwarming ermee op. Gas op! Onverklaarbaar, want ik kon mij niet voorstellen dat de beide gasflessen op waren. De buren brachten een oplossing, want die hadden een reserve fles bij hun. Een kleine versie van onze flessen, maar zodoende hebben we wel verwarming in de avond en kunnen we ook onze maaltijd afmaken op het fornuis. Morgen komen vrienden van ons met 2 nieuwe grote gasflessen en is het weer warmte in overvloed. Nu daarom maar vroeg naar bed onder de wol om gas uit te sparen. Welterusten!

14 Augustus 2016: Lith, Oijen, Maasbommel, dijkje naar Dreumel

Wat n heerlijke omgeving is het Land van Maas en Waal om te vertoeven. Eerlijk; we kunnen het een ieder aanraden die met fiets of scooter door het prachtige land wil fietsen en rijden. Het Land van Maas en Waal is een aanrader! Al 28 jaar kom ik in die regio alleen voor verjaardagen, bruiloften en begrafenissen bij mijn schoonfamilie, maar altijd via de snelweg heen en terug. Niets spannends aan! Maar nu met onze scooter crossen we door de hele regio en kijken we onze ogen uit.

Vanmorgen eerst in alle rust ontwaken na een gezellige avond bij een nichtje van Mir. Ontbijtje klaar maken en even wat huishoudelijke klusjes doen in en rondom de camper, voordat we in onze luie stoelen lekker aan het lezen gaan. De zon schijnt volop en zonder al teveel woorden aan elkaar te spenderen, hebben wij het prima naar onze zin. Het hele weekend staat in het teken van memories van vroeger en terugzien van familieleden, gepland en ongepland en vandaag zou het weer gebeuren, maar daarover zometeen meer.

Eerst krijgen we nog visite van een oud-collega en zakenvriend van mij, Leo Rikken en zijn Jose. Al jaren zien we elkaar een paar keer per jaar en met onze vrouwen erbij is het ook altijd supergezellig om bij te kletsen. Zo dus nu wederom. Ze zagen dat we in Dreumel waren en zij moesten vandaag naar een bbq van hun zoon, die ook in Dreumel woont. Nou…even combineren met elkaar en het recept voor een gezellige middag is daar. Omstreeks 13.00 uur kwamen ze aanlopen en direct voelde het weer vanouds en genoeg elkaar te vertellen. Een rondleiding gegeven in onze Lambortinki en onze plannen voor de komende jaren toegelicht en ook zij plannen zat, dus was goed om effe bij te kletsen.

Toen zij vertrokken om 15.00 uur, hebben Miriam en ik ons omgekleed en op onze scooter gepakt om een rit richting Appeltern of Maasbommel te gaan en nog ergens een pontje te pakken om dan ineens in Noord Brabant terecht te komen. Via het dijkje in Dreumel rijden we naar de Oude Maasdijk om dan de Van Heemstraweg over te steken via de Griendweg de landerijen in te rijden, waar appels, peren en ander fruit wordt gekweekt. Geweldig hoe de afwisseling van landschap je direct verrast. We rijden door boomgaarden, slingerend op en naast dijkjes, kleine dorpjes en al doende komen we aan in Lith, door het pontje te pakken. Bleken we ineens Brabant te zitten.

image

Via Oijen naar Lithoijen, Macharen en Maasbommel. Prachtige rit en veel water om ons heen. De levendigheid van bootjes, terrasjes, havens, fietsers, motoren, de wandelaars; het doet allemaal heel gezellig aan. Iedereen groet elkaar en is in goede doen. Mooi land leven we toch in met zijn allen!!

image

Na weer even te gekeken waar we naartoe wilden, zagen we een mooi terras aan het water, Eeterij de Pont in Maasbommel. Even stoppen om een hapje en drankje te nuttigen. Net op het terras ons gesetteld, kijkt Miriam op en ziet ze Tante Nelly en Oom Geert zitten. Zij zien ons niet en dus tijgert en sluipt Mir naar ze toe om ze begroeten. Hilarisch dat we hier ook weer familie tegenkomen. We hebben ze bijna allemaal gehad. Al pratende daarover nodigde Nelly en Geert ons uit om ’s avonds even een bakske te komen doen, want dan zien we ook nog Tante Riet en Tante Tonny nog even. Die zijn daar ook.

Nou….dachten we; dan hebben we ze echt allemaal gehad en is wel gezellig ook! Al gezegd zo gedaan! Eerst nog even ons drankje opdrinken en na een gezellig uurtje op het terras maken we ons op voor de laatste etappe met de scooter weer terug naar Dreumel. Via de dijk kun je helemaal de route volgen en kom je langs allemaal dorpjes en mooie landschappen, dus we hebben ons kostelijk vermaakt in deze regio.

image

Terug in Dreumel aangekomen nog op aanraden van Geert gegeten bij Eten bij Jan, een leuke trendy brasserie. Jammer genoeg gingen er wel wat dingen mis, maar het eten was prima. Tot slot van deze avond rijden we nog even naar het huis van Geert en Nelly en zien we de andere tantes! Was erg gezellig om weer even oude koeien uit de sloot te halen en na een lekkere koffie en koek, besluiten we naar onze camper te gaan om nog even dit blog te schrijven en te lezen.

Morgen rijden we weer terug naar huis, maar niet voordat we eerst nog het grootste gedeelte van de dag lekker voor de camper hebben gezeten, gelezen, getukt en de boel opruimen. We willen deze regio jaarlijks bezoeken met de camper, want zoals jullie hebben gelezen is het echt de moeite waard om hier te vertoeven. We hebben genoten van elkaar, de camper, de natuur, de familie en de memorie-lane van weleer! Over een paar weken mogen we voor het echie op vakantie. Dit was een super generale repetitie!!

12 – 15 Augustus 2016: Land van Maas en Waal

Afgelopen vrijdag waren we allebei einde van de middag klaar met de werkzaamheden en konden we de Lambortinki aanslingeren om een weekend op pad te gaan. Miriam was in een sentimentele bui en wilde eigenlijk wel graag een trip door memory-lane en zodoende besloten we om een kleine, maar knusse camping te bezoeken in het land van Maas en Waal.

Het Land van Maas en Waal is een streek in de Nederlandse provincie Gelderland, gelegen tussen de rivieren de Maas en de Waal. Het gebied ligt ten westen van het Rijk van Nijmegen, ten zuiden van de Betuwe en ten noorden van de provincie Noord-Brabant. In het westen wordt het Kanaal van St. Andries als begrenzing opgevat.

Het gebied is pas laat in de twintigste eeuw ontsloten; daarvoor was het relatief geïsoleerd. Dit komt door de natuurlijke barrières die de Waal en de Maas vormen. Wie er niet moet zijn, trekt er ook niet doorheen. De bevolking is overwegend rooms-katholiek, hoewel in de tijd van de Republiek tevergeefs is geprobeerd de reformatie in te voeren. Het was een arm en achtergesteld gebied, van waaruit ook velen zijn weggetrokken. Dit had mede van doen met de overstromingen die hier regelmatig voorkwamen. De laatste overstromingen dateren alweer uit de jaren negentig van de vorige eeuw.

Camping de Rijskamp in Dreumel is onze uitvalsbasis voor een paar dagen op zoek naar jeugdsentiment van mijn lieftallige echtgenote. Bij aankomst begon het al goed; we stelden ons voor en Miriam vertelde aan de campingeigenaar dat ze Lamers van haar meisjesnaam heette. “Wah, zeite gij er ene van Bertus Lamers? Dah hek meej in de klas gezeteh”. Nou, we voelden ons direct thuis in dit warme bad van herkenning.

Vrijdagavond lekker voor de camper gezeten en op tijd naar bed, want morgen willen we op tijd met de scooter op pad om de dorpen, huizen en begraafplaatsen van oude tijden te bezoeken. We hebben heerlijk geslapen in onze kribbe en na het ontbijt buiten voor de camper, ons heerlijk gedoucht en scooter gepakt. Eerst zijn we naar de begraafplaats in Dreumel gegaan, waar de ouders liggen begraven van Miriam haar vader. Al lopend over de begraafplaats eindelijk het graf gevonden en er een moment rust gepakt uit respect en de mooie herinneringen aan deze mensen. Ik heb de opa nog gekend en dat was ook voor mij een erg prettige man. Mooi om zo nog even stil te staan aan deze mensen. Toen we weer terugliepen naar de scooter, buiten de begraafplaats, kwam er een vrouw op ons af lopen met de vraag: Benne gij dr ene van Lamers?? Ook toen weer even uiteengezet hoe het zat en de vrouw bleek de buurvrouw te zijn van een tante van Mir, Tante Riet! Erg leuk zo deze dorpse gezelligheid en ons kent ons mentaliteit.

image

Volgende etappe is de rit via de Waalbandijk naar Wamel, waar het geboortehuis van Mir staat. Over het dijkje rijden is fantastisch! Mooie vergezichten en de Waal als achtergrond, met daar tussen ook nog mooie groene uiterwaarden, waar vee op loopt te grazen. Watervennetjes met kroos en bomen eromheen, echt de moeite waard om eens over deze dijk te rijden.

image

Aangekomen in Wamel eerst zoeken naar het geboortehuis van Mir, de Kerkstraat 73. Een boerderij-achtige woning net achter de dijk en de uiteenzetting van Mir hoe de buren heetten en hoe het er allemaal uitzag in de begin jaren zeventig. Het grasveldje voor de deur, waar ze met haar zus Sylvia op een pony heeft gezeten, heeft plaats gemaakt voor een huis en geen uitzicht meer. Ook de huidige bewoners hebben niet het propere van mijn schoonmoeder….het huis ziet er niet meer in glorie uit. Even foto’s gemaakt en toen weer door naar het volgende bastion uit het familie-feuilleton van de Lamers – van Eldijk Clan: Beneden Leeuwen.
Bij binnenrijden over de dijk kwamen we als eerst langs de stoffenwinkel van Mir haar nicht. Even bijkletsen over de familiezaken en fysieke gesteldheid van ouders en het voorstel om even vanavond “un bakske” te komen doen. Nemen we in beraad, maar ons kennende gaan we vanavond even gezellig langs bij ze in Wamel.

Na afscheid te hebben genomen van haar en op de valreep ook nog even een paar coupons stof meegenomen voor onze lieve buurvrouw Mariska, was het tijd voor de lunch in het plaatselijke restaurant De 2 Linden in Benejen Eind (Beneden Leeuwen voor de gevordere Maas en Waal-ler!
Zitten we net op het terras komt er een prachtige blonde serveerster op ons af lopen en vliegt ons om de nek om te groeten. Nu heb ik dat gemiddeld wel een paar keer per week dat ik aangerand word door wellustige dames, maar met Mir erbij eigenlijk nooit. Bleek het achternichtje Nasasha te zijn die daar werkte. Ook haar broer Robbert is in dat restaurant chef-kok, dus ook hem in de keuken even verrast met onze koddige koppen. Erg leuk om ze te zien en te spreken. Jullie kunnen je voorstellen dat onze lunch tip top in orde was en heeeerlijk gegeten; bedankt Robbert en Natasha!

image

Nu we er toch zijn dan ook maar voorgenomen om bij Miriam haar lieve peettante en oom langs te gaan. Deze waren dan ook erg verrast om bezoek te krijgen uit Flevoland en waren ook trots op hun kleinkinderen dat ze zo goed voor ons gezorgd hadden bij De 2 Linden. Even bijgepraat en toen op zoek naar het graf van opa en oma van Eldijk bij de RK kerk. Ook deze bezocht en ook daar even stilgestaan bij het leven van deze mooie mensen. Opa van Eldijk is veel te vroeg gestorven, dus jammer genoeg hebben wij hem nooit mogen leren kennen.

Na deze trip langs memorabele mensen en dorpjes, wilden we nog even naar het huis in de Rozenstraat 11 kijken, waar mijn schoonfamilie heeft geresideerd. Toen we daar foto’s maakten van het huis, kwam meteen de eigenaar naar buiten lopen wat we aan het doen waren. Toen Mir e.e.a. uitlegde dat ze er vroeger gewoond had, zei de man meteen: dan benne gij er ene van van Eldijk! Klopt!! Blijft mooi zo’n dorp!

Op de terugweg nog even een stop gemaakt bij ’t Veerhuis in Wamel, waar mijn schoonvader in een ver verleden nog heeft gewerkt als ober. Vergane glorie en volgens ons is er na zijn vertrek niets veranderd aan interieur en menukaart….jammer, want zo bij het veer tussen Wamel en Tiel heb je prachtig uitizcht en veel passanten die langs komen.

Nu nog even boodschapjes doen en dan voor de camper even chillen en een maaltijdje bereiden. Daarna nog even naar Wamel om het sentimentele gevoel nog even vast te houden bij Mir haar nicht en man. Erg leuke dag gehad en deze regio is echt een aanrader om eens te bezoeken. Prachtig!

23 en 24 juli 2016: Gaanderen (Achterhoek)

Na onze vakantie hadden wij onze camper nog niet naar de stalling gebracht en stond het gevaarte nog bij ons op de oprit. Nu het weer zo goed is en ook nog even zo blijft besloten we om dit weekend met de camper naar Gaanderen te gaan. Mijn oudste broer Harry en zijn Joanne gaven voor de broers en zussen een BBQ in het kader van de “Lammezaterdagborrel”. Een initiatief dat ontstaan is ten tijde van de laatste levensfase van mijn lieve moedertje. Af en toe bij elkaar kruipen om gezellig te tafelen en de dilemma’s van het leven te bespreken. Om de beurt zijn we gastheer en dienen we ervoor te zorgen dat er ook iets culinairs op tafel komt, naast het reguliere natje. Omdat Harry en Joanne dus aan de beurt waren en in Gaanderen wonen, leek het ons dus een goed idee om er meteen maar een lekker weekend van de maken. Gewoon om het vakantiegevoel nog even vast te houden. Nu deed de gelegenheid zich ook voor dat Miriam en ik vrijdag middag op tijd klaar waren met het werk en ook direct om vijf uur op pad konden zijn.

Alle voorbereidingen hadden we de avond van te voren al gedaan en dus deur afsluiten en camper starten en op pad. Onderweg toch maar de snelste route gekozen om vanuit Lelystad naar Gaanderen, in de Achterhoek bij Doetinchem te rijden. Zodoende kunnen we om half 7 daar zijn en kunnen we nog redelijk op tijd ons avondeten tegemoet zien. Bij aankomst bij de “kamperen bij de boer” Camping Villa’s Weide, was de eigenaar niet aanwezig en zeiden de leden van de senioren single club, die ook daar stonden; pak maar een plekkie, niemand doet hier moeilijk!

Nou zo gezegd, zo gedaan en voordat die oudjes er onderling uit waren waar we vandaan kwamen, stonden we al uitgestald op een prachtig plekje voor het weekend.

Miriam  begon direct met het voorbereiden van het eten en ik zorgde ervoor dat alles buiten aangesloten was en het meubilair klaar stond. Om 19.00 uur aan het eerste biertje en wijntje van het weekend en de avond was zwoel en gezellig. Ongelofelijk hoe snel je in een andere sfeer kan zitten na je gewone werkweek! Waarom doen we dit niet vaker zeggen we tegen elkaar en we nemen ons voor om ook in de weekenden wat vaker even weg te gaan. Uiteindelijk moet je thuis ook eten en het plekje op de camping kost de kop ook niet, zeggen we nog. We zullen zien.

Het is ongelofelijk warm in De Achterhoek, maar vooral erg vochtig en drukkend. We vonden de vliegen in Italie erg vervelend, maar de muggen, horzels, wespen en bijen hier in ons eigen landje slaan alles. Tjonge wat een insecten hier! Lekker dan: in het veld achter ons, kweekt de boer fuchsia-planten, dus daarom zoveel insecten…..hmmmm volgende keer beter!

Slecht geslapen op de vrijdagavond en vanaf half 3 tot 5 uur achter muggen aangezeten in de camper. Ik word gek van het gezoem om mijn oor, maar die lieftallige van mij die slaapt overal dwars doorheen.

Zaterdagochtend even rustig wakker worden en scooter van het rek afhalen en buiten lekker ontbijten. Het is een rustige camping en op ons veld hebben wij het rijk alleen. Mooi uitzicht over weilanden en maisvelden. Na ons gedoucht te hebben, besluiten we om eerst weer naar een favoriet dorpje in deze regio te gaan; ’s Heerenberg. Mir is altijd blij om daar doorheen te slenteren en nadat ze natuurlijk weer wat kleding gescoord had, hebben we weer onze scooter gepakt en zijn we doorgereden naar Doetinchem. Daar ook nog even proberen om schoenen te kopen voor mij en eerst even een terrasje pakken. Naast het stadscafe op het kerkplein, stond een Play Fountain voor kleine kinderen opgesteld. Een grote dansvloer met heel veel waterfonteinen die op een ritme de kinderen verrassen met waar water uitkomt en hoeveel. Fantastisch om te zien hoe die kleine banjers het uitgillen van plezier. En wel gewoon zeiknat zijn. Mir en ik zaten op de eerste rij voor de vloer en kwamen niet meer bij van het plezier rondom ons heen. Even nog een broodje en wat gedronken en toen maar op schoenenjacht. Missie geslaagd uiteindelijk en gezien de warmte besloten om weer terug te gaan naar de camper om daar rustig in schaduw even bij te komen.

C360_2016-07-22-19-47-58-691

Inmiddels hadden we ook begrepen dat mijn broer Jos, zus Annette en zwager Kees ook een hotelletje in Zeddam hadden geboekt om zodoende ook echt in alle rust bij broer Harry een relaxte avond te gaan beleven. Erg leuk om te vernemen dat iedereen er dus een fijn weekend van maakt. De enige 2 die niet relaxt waren was Harry en Joanne, die aan het koken moesten voor de kritische familie. Stress van de bovenste plank en aangezien zij geen keukenwonders zijn, was het juist prachtig om te zien hoeveel werk ze er van hadden gemaakt en hoe heerlijk het was geworden. We begonnen met een vers gebakken Plukbrood (vloerbrood open gesneden en in de sneden allerlei lekkere kaas, salami en kruidenboter) met verse tomatensoep, aardappelschotel met een stuk geroosterd varkensvlees met heel veel smaak. Toetje was ook super: aardbeien met slagroom, gelaagd op laagjes eigengemaakte cake. Aangezien het geslacht Lammertink niet al te moeilijk doet over een calorietje meer of minder, hebben wij geen gewetensvragen gesteld hierover. Was gewoon super lekker en ook onderling erg gezellige avond!

Zondag besluiten we om de hele dag op de camping te blijven en lekker in onze luie stoelen te lezen en een beetje te vegeteren. Campingbaas deed niet moeilijk over een paar uur langer blijven. Die Achterhoekers zijn niet zo moeilijk! Aan het einde van de middag alles maar weer in de camper geladen en op huus an! Was een mooi weekend en we besluiten maar meteen om volgend weekend ook nog even op pad te gaan. Waarschijnlijk naar 1 van ons beiden geboortegrond-gebied, maar we weten het nog niet!

17 en 18 juni 2016: Amsterdamse Bos

Vrijdagmiddag waren Miriam en ik allebei redelijk op tijd klaar met ons werk om de camper te pakken en richting het Amsterdamse Bos in Amsterdam te vertrekken met onze Lambortinki.

We hadden een paar maanden geleden afgesproken met onze vrienden Kees en Jose om eens samen met de campers een weekendje Amsterdam te doen. Kees wist dat er in het Amsterdamse Bos een camping was op een erg mooie plek. Dat leek ons een beter idee dan in het centrum van onze hoofdstad op het City Camp camperplaats te gaan staan op een groot gravelveld met hutje mutje alle campers op een rij.

We hadden de avond ervoor al onze spullen zoveel mogelijk ingepakt in de camper en direct na het werk dus op weg naar Amsterdam.

Ongelofelijk hoe snel je vanuit je stress en drukte van je werk een paar kilometer op weg bent en direct al in een relax modus komt. Lekkere country & Western muziek aan van Tim McCraw en meebrallen!  Onderweg nog even contact gehad met Kees en Jose hoe laat we ongeveer op camping aan zouden komen. Jose had aangegeven dat zij voor het avondeten zouden zorgen, dus dat was ook supergoed geregeld! Bij aankomst op camping was ons plekje goed vrij gehouden en konden we zo op de plek draaien en onze vaste routine uitvoeren om de camper operationeel te maken. Toen was het tijd voor een lekker koud biertje en door het lekkere weer, konden we met onze stoelen en tafel direct aan het water gaan zitten en lekker doorzakken om goed het weekend te beginnen. Heerlijke verse zalm gegeten met verse groenten, lekker toetje en natuurlijk afgesloten met koffie en limoncello.

We konden ons al verheugen op ons bedje en het was weer vanouds! Heerlijk geslapen en de volgende morgen rustig wakker geworden en buiten met elkaar even een ontbijtje genuttigd. Na het ontbijt werd ook het weer slechter en vanuit de zware bewolking kwam uiteindelijk regen. Scooters klaar gemaakt en na de regen samen op pad om via de Bosbaan en VU naar het centrum van Amsterdam te rijden. Was een erg leuke rit, ook langs het geboortehuis van Kees gereden. Sentimenten vanuit zijn jeugd en verhalen gehoord hoe zij in die tijd buiten speelden in het Amsterdam van toen. Erg leuk om die plekjes allemaal te zien!

C360_2016-06-18-13-59-40-520

Scooters geparkeerd nabij de Albert Cuijp en vanzelfsprekend wilden de dames weer een rondje markt doen. Kees en ik lekker op terrasje gezeten en de wereld aan typetje voorbij zien komen. Geweldig; wat een mafketels lopen er toch rond op deze aardkloot! Lekker strollend de grachten afgestruind en ergens geluncht. Kees en Jose moesten halverwege nog naar een verjaardag van Kees zijn dochter, dus zijn Mir en ik nog in de Jordaan van terras naar terras gelopen. ’s avonds lekker tapas gegeten in de Jordaan op de Westerstraat.

Via Amstelveen weer terug naar Camping Het Amsterdamse Bos gereden en tot slot nog even bakkie koffie in onze camper gedronken. Tijdens de koffie alleen gapende mensen om tafel, dus maar besloten om de avond af te sluiten en vroeg onder de wol te kruipen.

C360_2016-06-18-14-02-09-584

Eerst nog even blog schrijven en morgen nog even rustig wakker worden en zelfde ochtendritueel met ontbijtje en dan langzaam aan maar weer richting Lelystad om daar aan te schuiven bij mijn schoonouders voor vaderdag. Nog een week werken en dan mogen we echt een paar weken op pad. Waarheen weten we nog niet, maar we zoeken wel de zon op! De afgelopen dag in Amsterdam voelde als herfst.

7 en 8 mei: Maastricht

Redelijk op tijd reden we weg uit Camping Villatoile, nadat we eerst nog even onze camper wilden ledigen van het douchewater en chemisch toilet, om vervolgens de schoon water tank weer te vullen. Echter; er stonden weer auto’s voor de plek om deze handelingen te doen en ook stond er nog een bestelbus van de schoonmaakploeg in de weg. We konden dus niet bij de stortplek komen, terwijl we ook al niet bij aankomst om dezelfde redenen niet konden afstorten. De camping is in onze ogen niet favoriet daar waar het om campers gaat. Het kan zo anders zijn, is onze ervaring. Nadat de dame van de receptie haar uiterste best had gedaan om alle auto’s uit de weg te krijgen, konden we uiteindelijk lossen en gingen we met goede zin op pad richting Plasmolen bij Mook om daar met camper nog een nachtje te vertoeven. Onderweg daar naartoe wilden we nog even checken of er wel plek was om daar te staan. Pech! Geen plek, “al hadden ze 100 plaatsen beschikbaar, waren ze allemaal vergeven” was de reactie van de receptie van de camperplaats Eldorado in Plasmolen. Volgende keer beter, maar er zijn meer mooie plekjes te bezoeken. Miriam keek op de camperplaats-app van de NKC nog even rond en kwam met de suggestie om naar de Marina Maastricht te gaan. Een plek was nog beschikbaar, dus wij op weg naar Maastricht.

C360_2016-05-07-13-52-01-162

Onderweg nog mooie plekjes tegengekomen en in dit mooie weer ziet de wereld er overal mooier uit. In het begin van de middag kwamen we aan bij de Marina en werden we meteen blij; wat een mooie plek aan het water, uitkijk over de haven met mooie jachten en nog ongeveer 10 andere campers op het terrein. Ook lag er naast de Marina een heel mooi restaurant met fraai buitenterras in de zon. Kortom; we hadden er zin in! De Camper neergezet op mooie verharde plek met gras rondom voor de ligstoelen.

Maar eerst nog even de belangrijkste zaken geregeld; het restaurant reserveren voor de avond. In de stad blijven eten zien we niet zitten, omdat dan toch iemand terug moet rijden met de scooter. En een wijntje bij het eten vinden we toch wel erg lekker en gezellig. Het was wel beredruk die avond in het restaurant, maar om kwart over 8 waren we meer dan welkom. Normaal gesproken zou ik op dat tijdstip al in staat van ontbinding zijn en gedecomposteerd, maar alla……we nemen de gok! Reservering is een feit!

Vervolgens hebben we direct onze scooter gepakt en zijn we het prachtige Maastricht ingereden om even door de winkelstraten te lopen, terrasje te pakken en de mensenmassa eens goed te bekijken. Ook daar was het beredruk in het centrum, dus besloten we maar eens het Maastricht te bekijken aan de overkant van de Maas. Daar waren wij nog nooit geweest en dat blijkt dus een gemiste kans. We reden de wijk Wijckel in en daar hing een totaal andere sfeer en drukte dan in het centrum van de stad. Veel ateliers en exentrieke kunstenaars bepalen daar het straatbeeld. Ook daar hebben we lekker geslenterd voordat we weer op een terras kwamen bij Bistrobar Wijck, een trendy en place to bee tent voor een lekkere cocktail en hapje. Aangezien het borreltijd inmiddels was, bestelden we een Mojito en ik een Limoncello-prosecco-bronwater cocktail. Ook erg lekker. Tevens een soort tapasje erbij genomen en eerste rij gezeten om de hele wereld voorbij te zien lopen. Was erg gezellig.

C360_2016-05-07-15-36-39-506

Einde van de middag teruggereden naar onze camper en daar nog even lekker buiten in de zon gezeten en allerlei nieuwe campers en bezoekers zien voorbij komen. In de avond heerlijk gegeten bij Restaurant Sofa in de Marina Maastricht. We moesten behoorlijk lang wachten voordat we onze tafel kregen, maar het was het wachten meer dan waard. Het eten was super lekker en we hadden direct inkijk in de keuken waar we de passie en beleving van de koks meemaakten om elk bord wat de deur uit ging er goed uit te laten zien. Ook zagen we hoeveel vlees er werd afgekeurd om op het bord te mogen komen. Aan het einde van de avond nog gezellig nagepraat met de chefkok en zijn echtgenote, welke ook de eigenaren zijn van dit restaurant. We kunnen terugkijken op een zeer geslaagde dag in Maastricht en morgen weer terug naar huis, naar ons pittoreske Lelystad, parel van Flevoland (je moet het alleen wel willen zien!)

 

C360_2016-05-07-20-00-10-146C360_2016-05-07-20-55-19-867

 

 

 

 

 

 

 

De volgende ochtend, vlak voor vertrek zagen we dat op onze kassabon van het restaurant, de fles rode wijn niet was doorberekend. Een meevaller dus! Toch niet…allebei kijken we elkaar aan en vinden dat we gewoon nog even die fles moeten betalen. We hebben er van genoten dus voelt niet goed om er niet voor te betalen. Wij dus nog even terug om te betalen en dat werd zeer gewaardeerd. Toch nog een goede daad gedaan vandaag; dat gevoel is ook wat waard!!

C360_2016-05-07-20-52-14-849

Ondanks onze goede daad kunnen we wel concluderen dat onze eigen landje en de zuiderburen Belgie prachtige bestemmingen zijn om vakantie te vieren. Wat een vriendelijke mensen en mooie omgeving zijn we tegengekomen. Dat we desondanks ook een paar tegenvallertjes hadden, namelijk het ruitje van de scooter kapot en ook Miriam haar beeldscherm van haar Samsung kapot liet vallen, kunnen we terugkijken op een hele mooie hemelvaartweekend-break! Als we in onze vakantie in juni ook dit soort weer tegemoet kunnen zien, dan blijven we lekker in de buurt!

26 maart 2016: Gehuchtendag regio Winterswijk

Wat een heerlijk wakker worden deze ochtend, bij het aanhoren van al het vogel getjilp rondom onze camper. Naar buiten kijkend zien we nog de “Witte Wieven” op de weilanden ronddwalen, maar de voortekenen van een mooie zonnige dag zijn er! Allebei hebben we heerlijk geslapen in ons knusse bedstee. We beginnen de dag altijd eerst met koffie, ontbijtje en vervolgens dan de afwas. Lekker onder de douche in de camper om de dag fris en fruitig te beginnen en de plannen bespreken wat we vandaag allemaal willen gaan doen.

Aangezien de zon al lekker doorkomt, besluiten we eerst nog even naast de camper buiten even een boekje te lezen en nog een bakkie koffie te drinken. Rustig aan doen is ons motto!

Nadat het nog iets warmer buiten werd, hebben we onze scooter gepakt en zijn we maar gewoon op pad gegaan om rondom Winterswijk zoveel mogelijk dorpjes te zien, wat uiteindelijk geresulteerd heeft in een rit van 65 kilometer door allerlei nederzettingen, buurtschappen, gehuchten, dorpjes en idyllische landschappen. Wat is de Achterhoek mooi als je hem op deze manier op je scooter bekijkt…fietsen kan ook!! Aangezien we een snorscooter hebben konden we alle fietspaden blijven volgen en deze komen toch op plekken waar normaal gesproken auto’s niet komen. Prachtige plekken zijn we voorbij gekomen.

 

C360_2016-03-26-14-08-56-530

Al kronkelend over soms verharde wegen, maar meestal onverharde wegen zijn we langs de volgende dorpjes gekomen: Huppel, Henxel, Ratum, Brinkheurne, Kotten, Woold, Miste, Bredevoort, Heurne, Aalten en natuurlijk door Winterswijk.

C360_2016-03-26-14-09-33-258

In Aalten werden wij aangenaam verrast door het dorp. Mooie monumentale panden, leuke terrasjes, veel kleine particuliere winkeltjes en vriendelijke mensen. We besloten om hier even het terras op te zoeken bij de Herberg ‘D Olde Marckt en daar een cappuccino te drinken. In de tussentijd deed Miriam een poging om haar neef John van Gelder te bellen om ons te vergezellen. Hij woont in Aalten en aangezien wij daar niet dagelijks komen, vonden Mir en ik het wel leuk om hopelijk even bij te kunnen praten met elkaar. Jammer genoeg ging het niet lukken door allerlei afspraken die hij had. Volgende keer beter!

Het was inmiddels lunchtijd en omdat we zo lekker in de zon zaten en op een mooi terras, bestelden  wij daar maar ook onze lunch.  Wat ons mateloos irriteerde was het feit dat de jonge serveerster in een half uur tijd, 4x kwam vragen of we nog wat wilden drinken. Om gek van te worden! Zeker na onze prima ervaring van gisteren bij Willink! Mir had haar rode wijn nog niet op, toen ik besloot om maar vast even af te rekenen binnen bij de over-vlijtige serveerster. Netjes opgevoed zoals ik ben, nam ik mijn lege glas mee naar binnen om haar van dienst te zijn, maar toen ik binnen kwam zei ze toch weer meteen: toch nog maar een pilsje meneer? Om gek van te worden! Toen ik zei dat ik geen pilsje meer hoefde ondanks dat ze heel erg en heel vaak haar best had gedaan, viel het kwartje bij haar; ze begon te blozen. Wel een fooitje gegeven, dat dan weer wel!!

Na de lunch weer nog even een paar winkeltjes in om vergelijkend waren-onderzoek te doen door mijn lieftallige, weer op onze stalen ros gesprongen om weer aan de terugweg te beginnen. Dat viel niet mee, aangezien we na een tijdje verdwaald waren. We zijn geloof ik 24 particuliere boerenhoeves op gereden omdat we dachten dat we de weg volgden.

Ook enorm gelachen met elkaar doordat we steeds op de onverharde wegen (en dat zijn er nogal wat in en rondom de buurtschappen) bijna onderuit gleden. We voelden ons bijna de oud-crossers Strijbos en Schnieders, de meest succesvolle duo-motorcross kampioenen van ons land.

We hebben uiteindelijk onze camper weer teruggevonden en omdat het nog steeds zo mooi weer was, zijn we lekker met onze buitenstoelen naast de camper gaan zitten en pitten. Heerlijk was het! We zouden nog een wandeling gaan maken, maar ik zou er nu een heel verhaal omheen kunnen verzinnen waarom we het niet gedaan hebben, maar dat doe ik niet! We zaten zo lekker te zonnen en in die bossen is het maar donker en weet je nooit of je het daglicht ziet tijdens het wandelen.

Aan het einde van de middag nam de wind nogal toe en zijn we dus naar binnen gegaan en heeft Mir een heerlijke maaltijd gemaakt, samen afgewassen en nu lekker lezen in onze Lambortinki. Life is good!!

25 maart 2016: Winterswijk, Obelink en Lutje Kossink  

Vrijdagmorgen op tijd uit bed om de laatste spullen in de camper te leggen voordat we omstreeks half 10 wegrijden naar onze geplande bestemming in de Achterhoek. Een plek op Camping Lutje Kossink (nu niet creatief met letters gaan stoeien….mocht ik ook niet!) in Winterswijk hadden wij geboekt in het paasweekend.  Een erg rustige kleinschalige camping, midden in de natuur.

Lutje Kossink huis

Tot slot moesten we voor vertrek nog in de stromende regen wel eerst even onze scooter op het scooterrek zetten. Nu we dit alweer een paar maanden niet meer gedaan hadden, was het automatisme een beetje vervaagd, dus liepen we nog even te hannessen voordat alle sjorbanden goed waren gepositioneerd en op spanning gezet om de scooter tijdens de rit in ieder geval op het rek te houden. Want een weekend met de camper weg zonder onze gemotoriseerde tweewieler is niet meer te bedenken. We vinden het super om de regio af te struinen met onze Sym Fiddle II.

Zoals gebruikelijk hebben we de voorkeur om via secondaire wegen naar de bestemming te rijden. Dat geeft ons al direct het vakantiegevoel, aangezien ik normaal doordeweeks altijd op de snelweg rijd in verband met mijn werkzaamheden. In het natte weer verliep de rit naar behoren. Via Apeldoorn, richting Doetinchem en vervolgens dan naar Winterswijk.

We hadden bedacht dat we, als we toch door Winterswijk rijden, eerst ook nog even langs het campingwalhalla van Obelink moesten. We wilden namelijk een buiten-kookplaat kopen om in de zomer vaker buiten te kunnen koken, naast onze grillplaat. En natuurlijk wilden we nog even langs alle gangpaden van deze enorme winkel lopen, want we waren op zoek naar impulsen, vooral bekend van die aankopen…..Niks nodig eigenlijk, maar toch altijd leuk!

In ieder geval viel het ons op dat het verkeer steeds drukker werd, hoe dichter wij bij Obelink in de buurt kwamen. Gezien onze hersenen al inmiddels in de weekend-chill-mode zaten, kwamen we vlak  voor Obelink er pas achter hoe druk het hier was. Files voor de afslag naar de winkel, verkeersregelaars en vooral: heel veel auto’s en campers. We werden geleidt naar een ver veld en moesten dus in de regen lopen naar de ingang die een stuk verder was. Onze coiffures waren volledig omgeslagen naar coupe de troep’s! Maar wat een drukte, er was niet doorheen te komen en bijna geen karretje meer te gebruiken. De gangpaden stonden vol met die onhandige karretjes en je zag het gemiddelde humeur bij iedereen per seconde afnemen. Vooral de mensen die met hun honden in de gangpaden met vreemde andere hondbezitters spraken hoe de stamboomverhoudingen, loopsheid en ontlastingsperikelen van hun trouwe viervoeters onderling verhouden, waren erg populair bij iedereen….not!! Tjonge, tjonge wat een gekkenhuis hier. Wegwezen! Vlug gepakt waarvoor we kwamen en met gierende banden weg van hier.

Vervolgens moesten wij ook nog even boodschappen doen voor het weekend en zoals volgens goed gebruik, doen we dat in de plaats waar we de dagen doorbrengen. Dus wij op zoek naar een parkeerplaats bij een landelijk opererende supermarkt. Dat ging niet lukken, dus wij buiten de parkeerplaats nog ergens in centrum zoeken naar een parkeerplaats. Maar aangezien er ook wederom een invasie van onze oosterburen gepland stond, was die ook niet te vinden. Waar zet je zo’n logge billboard van 7,50 meter lengte ergens neer? Na een paar rondjes vonden we ergens een plek, op loopafstand van het centrum en toen we een beetje om ons heen keken hoorde ik Mir zeggen…Ahaa!! Ja hoor: Een Albert Heijn, groot en met volle schappen! Prima ingekocht om voor dit weekend ons aan niets te laten ontbreken. Voordat we boodschappen gingen doen, vonden we dat het beter was om eerst ergens even te gaan lunchen. Direct in het centrum van Winterwijk zit Willink Grand Cafe en dat zag er erg uitnodigend uit. Erg druk ook en wij dus een plekje gezocht. Het was een prima lunch kan ik zeggen. Naast het goede eten viel ons met name de erg vriendelijke bediening op. Wat een attente, leuke, grappige en goede serveerster hadden wij aan tafel. Wat maakt dat toch een verschil in beleving als je op een fijne manier wordt geholpen. Erg leuke middag gehad!

Aan het einde van de middag, na de boodschappen te hebben gedaan, gingen we maar eens naar het Natuurkampeerterrein Lutje Kossink zoeken. Aangekomen aldaar kregen wij een mooie ruime plek helemaal achterin het veld. Niks op aan te merken en nadat we de camper goed hadden gezet en alles weer klaargemaakt voor een paar mooie dagen, eerst maar even een biertje, wijntje en hapje op tafel gezet. De eerste nacht in de camper slapen we altijd erg goed, dus omstreeks 22.00 uur waren wij er klaar voor! We call it a day! Morgen op pad met onze scooter.

 

 

APK goedgekeurd en klaar voor seizoen!

De afgelopen week moest onze camper APK gekeurd worden en zijn jaarlijkse onderhoudsbeurt ontvangen. Op basis van het feit dat onze camper vorig jaar door NKC technisch gekeurd was en ook door de dealer goed was afgeleverd, verwachtten wij geen onverhoopte ellende.

Maar eerst moesten wij onze camper uit de stalling halen in Dronten. Zonder enig probleem startte hij direct en zag er ook nog prima ongeschonden uit! Het voelde weer lekker om met onze Lambortinki op pad te zijn. Eerst nog even de banden qua spanning checken en aftanken, om vervolgens weer naar ons huis te rijden om hem daar voor de deur te stallen. Afgelopen woensdag moest ik de camper naar de garage brengen hier in Lelystad. De keuze was gevallen op de Vakgarage Noordersluis in Lelystad. Aangezien onze camper vrachtwagenkenteken heeft en zwaarder is dan 3500 Kg, kan niet elke garage ons 2e huis op de brug hebben. Met vol vertrouwen onze camper bij deze garage achtergelaten, aangezien de eigenaar van de garage exact dezelfde camper heeft gehad als die van ons, de Eura Mobil 680 SB.

Eerlijk gezegd was ik niet bang voor onvoorziene reparaties, maar toen na een paar uur de garage belde met een lijst van euvels die opgelost moesten worden, voordat de camper weer zijn APK goedkeuring kreeg, baalden wij verschrikkelijk!

Even een opsomming van de problemen: 1. Uitlaat achterdemper vervangen, 2. Schokbrekers 4 stuks vervangen, 3. koplampunit vervangen, 4. Achterlichtunit vervangen ivm kapotte reflector, 5. Op 3e passagierstoel moest nog een veiligheidsgordel gemonteerd worden (hoe is vorig jaar de camper dan door keuring gekomen??), 6. ventilatieluchtslangen onder motorkap vervangen. Naast de reguliere onderhoudsbeurt en al deze reparaties waren wij bang dat dit allemaal wel zo’n 2000 euro zou gaan kosten.

Ook vroegen wij ons af hoe in 1 jaar al deze euvels opeens aan de orde zouden komen, terwijl we vorig jaar de camper hebben laten keuren door een expertisebureau via de NKC. De garage-eigenaar zei dat ook hij vorig jaar had kunnen zien dat de schokbrekers niet goed meer waren en de koplamp-unit en uitlaat er erg slecht aan toe was. Toen hadden we nog dit kunnen uitonderhandelen met de verkoper, maar nu na een jaar is er niets meer te doen dan gewoon de tegenvaller te verwerken en gewoon te betalen. Die aankoopkeuring van de NKC  is dan eigenlijk ook een wassen neus en geldklopperij!

Niets dan lof voor de Vakgarage Noordersluis, die met alle kosten erg schappelijk zijn omgegaan en een erg nette offerte hebben geleverd en dus ook inmiddels uitgevoerd hebben. De Lambortinki staat er weer in vol ornaat voor de deur en is in tip-top conditie. Dat wetende is ook wel weer erg fijn! De komende week de camper van binnen en buiten weer schoon maken en klaarmaken voor het nieuwe seizoen.Lambortinki-groot

De paasdagen staan voor de deur en dan gaan we met onze camper voor het eerst dit seizoen op pad. De bestemming is dit jaar Winterswijk. Daar staan we op een natuurkampeerterrein Lutje Kossink. Ziet er erg mooi uit en in prachtige omgeving, dus wij zijn er klaar voor!!