Nederland

24 – 25 MAART 2020: CAMPING VOSCHEHEUGTE IN MANTINGE (DR)

/ martin&miriam / 3 reacties

Dinsdag 24 maart 2020:

Doordat we niet mogen werken binnen onze eigen ondernemingen ivm coronavirus, besluiten we maar om een paar dagen op pad te gaan met onze nieuwe caravan. Mooie gelegenheid om alle toeters en bellen te leren kennen zonder dat je daarbij gadegeslagen wordt door een volle camping. Aangezien we nog totaal geen routine hebben om de caravan in gebruik te nemen en te ervaren hoe slim wij de caravan beladen hebben, lijkt ons deze dagen de uitgelezen gelegenheid om dit te ervaren. 

Voordat we einde van de ochtend op pad willen, gaan we eerst ons schoonzusje Luciënne ophalen om samen een verjaardagserenade te geven aan Miriam haar vader. Schoonvader Bert is 77 jaar geworden en nu geen mens door het coronavirus op zijn verjaardag komt, en onze Bertus wel van gezelligheid houdt, besluiten we om zijn cadeautje langs te brengen en Lang zal ie leven te zingen….als hij binnen blijft tenminste….Dit doen we op gepaste afstand met elkaar, staand in de hal van zijn appartementencomplex. We mochten hem niet feliciteren en kussen en we voelden dit wel als heul apart en surrealistisch…het is de wereld van vandaag, helaas.

Na dit heugelijke feit, gaan we terug naar huis en koppelen we de caravan aan de auto en gaan op pad richting Drenthe. Daar hebben we voor de komende dagen een kampeerplaats geboekt op natuurkampeerterrein De Voscheheugte in Mantinge. Het is een kleine camping, waarop we de enigen zijn die er huisvesten. Lekker rustig en iedereen ruim om afstand…de boerderij ligt op 250 meter van onze plek. Het is geen bijzonder mooie camping of zo, maar wat we nodige hebben is er en op loopafstand van de wandelroute in het Mantingerzand, een prachtig natuurgebied om doorheen te lopen. Bij ons op de camping lopen prachtige Schotse Hooglanders runderen; Prachtige beesten en loeien ons in de ochtend wakker.

Bij aankomst op de camping, kunnen we zelf een mooie plek uitzoeken en die vinden we dan ook snel. Maar dan begint het gestuntel; achteruitrijden om op de plek te komen, de mover zien aan te krijgen en datgene te laten doen wat je ook werkelijk van plan bent, terwijl direct achter de caravan een greppel loopt. De pootjes uitdraaien, vanzelfsprekend met een accuboormachine want gemakt dient de mens. De luifel uitdraaien en vastzetten met stormbanden deden we ook altijd bij camper, maar ook nu was het toch weer even wennen allemaal. In ieder geval stonden we vrij snel klaar voor gebruik. 

Nu dan de satellietschotel opzetten. Dat was werkelijk een crime. De volautomatische schotel kon de juiste satelliet niet vinden en daardoor ben ik denk ik wel 1,5 uur bezig geweest om de schotel te verplaatsen, weer uitrichten, en wachten of ik signaal had. Uiteindelijk lukte het en konden we in de avond lekker tv kijken in de caravan. Wij vinden dat altijd wel lekker, aangezien het in de avond heel erg afkoelt en wij geen lezers zijn. Netflixen gaat niet lukken aangezien deze camping buiten elk telecommunicatie verstoken is. Bellen, mailen, wifi, 4G….Allemaal met de mantinge der liefde verstoten. Totaal isolement van de buitenwereld…

Tot slot hadden we nog wat problemen met de gasaansluiting in de caravan. De gasdrukregelaar is te dik voor de lichtgewicht gasfles die we hebben. Het gas lekte langs de koppeling en hierdoor moesten we nog voor dit weekend een stalen fles meenemen, want verwarming en kooktoestel hebben we echt nodig de komende dagen. Morgen bij de dealer maar eens kijken of hij een oplossing heeft voor dir probleem. Ook het doorspoelen van het toilet lukt niet; de waterpomp van de spoelwatertank horen we pompen, maar er komt geen water uit. We checken de spoeltank op waterniveau en zien bij openen van de dop, dat het water tot de nok toe is gevuld. Ook een raadsel dat we morgen bij de dealer even neerleggen. Ik moet woensdag in Wezep onze kentekenplaat van de caravan ophalen nu deze inmiddels is binnengekomen. De dealer had ons zijn groene handelaarsplaten meegegeven zodat wij sowieso weg konden.

Maar wat een heerlijke caravan is het en wat genieten we van het comfort en ruimte van onze caravan. We slapen als een roos en het kacheltje, boiler, koelkast etc werkt naar behoren. We vermaken ons prima in ons eentje op de camping.

Hoe de verhoudingen liggen, letterlijk, zal ik toelichten. We hebben een normaal 1-persoonsbed aan de ene kant en andere kant een korter/kleiner bed, waarin je niet geheel languit kan liggen als je langer bent dan 1.80 mtr. Nu hebben jullie beeld van mij als persoon (1.86 mtr en hetzelfde als omtrek..) en mijn lieftallige, slanke, kleiner als ik zijnde droomvrouw van mij…..welk bed slaap ik denken jullie? Laat ik een hint geven: Mir slaapt heerlijk languit…..

Op onze eerste avond maakt Miriam een heerlijke preitaart in het ieni-minie keukentje en samen met een biertje en wijntje genieten we van onze eerste maaltijd in ons 2e huisje op wielen.

Mir en ik willen een extra pagina op onze camperjoy-blog gaan maken waarin we lekkere en makkelijke camping recepten willen gaan plaatsen. Hopelijk inspiratie voor andere kampeerders en ontstaat er een uitwisseling van lekkere gerechten. Met jaarlijk meer dan 20.000 websitebezoekers moet dit leuk gaan worden, denken we. De preitaart zal het eerste gerecht worden op deze pagina. Ik krijg nu weer honger als ik er aan denk.

Lekker nog in de avond tv gekeken en toen naar bed. Heerlijk geslapen!

Woensdag 25 Maart 2020:

De volgende ochtend is het vooral rustig wakker worden. We horen helemaal niets op de camping aangezien we de enige gasten zijn. Heel bijzonder! Nadat we samen koffie hadden gedronken, wilde ik direct met de auto naar Wezep om daar bij Boer Caravans A28 onze kentekenplaat van de caravan op te halen. Het RDW had zijn werk gedaan en de platen lagen in Wezep op mij te wachten en ik moest de groene handelaarsplaten terugbrengen. Na de eerste dag met de caravan op pad te zijn, waren er ook nog de kleine probleempjes met de gasfles en spoeltank toilet, die ik kon laten uitleggen door de experts van BCA28. Bij aankomst in Wezep eerst mijn handen desinfecteren voordat ik de showroom in mag lopen. De receptioniste herkent mij en geeft direct de kentekenplaat. Jorian Boer, de verkoper die ons geholpen heeft tijdens de aankoop, kwam direct om mijn vragen te beantwoorden. Bij mijn beide probleempjes had ik het gevoel dat ik weer klunsend en onbenullig uit de onhandige hoek kwam, want beide antwoorden waren al in grootverpakking bedacht….een verlengnippel op de gasfles moest er komen en ik was zelf vergeten om het plastic bakje (wat meegeleverd was) op de vulmond van de spoelwatertank te plaatsen, waardoor er een overdruk werd gecreëerd en het water door de zwanenhals werd gedrukt om de tank te vullen. Ik had beter op moeten letten bij de wijze lessen van Gert tijdens de aflevering. Story of my life…niet opletten tijdens de les! Topservice van BCA 28 om de gasnippel a 18,75 mee te geven. Nu kon ik weer met goed gevoel terug naar de camping.

Bij aankomst op de camping direct de spoeltank gevuld en had Miriam weer een erg lekkere Kerriesoep gemaakt in het kleine keukentje. Nadat we dit lekker in de zon, buiten voor de caravan hadden opgegeten was onze kleine Joep aan de beurt. Vlakbij de camping ligt het Mantingerzand, een fraai natuurgebied waarin je mooie wandelingen kan maken.

Het Mantingerzand ligt ten noordoosten van Hoogeveen en is ontstaan door het steken van heideplaggen en de aanwezigheid van schapen in het gebied. Het is een van de mooiste stuifzandgebieden in Nederland waar je prachtig kunt wandelen en fietsen.
Doordat de mens en de schapen zoveel schade aanbrachten aan de bovenste laag van het zand, kwamen de onderliggende zandlagen vrij te liggen. Hierdoor ontstonden zandverstuivingen. Het gebied Mantingerzand is heel oud (stamt uit de Middeleeuwen) en is dus ontstaan doordat de mens invloed heeft gehad op het gebied. Omdat het gebied met zandverstuivingen steeds groter werd, heeft men eind negentiende eeuw eiken- en dennenbomen geplant. Ook heeft men de jeneverbes geplant die vooral goed op stuifzand groeit.

Impressies vanuit het Mantingerzand

Tijdens de wandeling nagenoeg geen mens tegengekomen en in ieder geval op gepaste afstand. De eerste kilometers was door het zand en duingebied, daarna de waterpoelen en bossen. Genoten van het weer en elkaar. Ook Joep vermaakt zich geweldig en driftig kwispelend veroorzaakte hij een aantal zandverstuivingen…zo blij was de kleine vriend! Ook het water inlopen en daarin spelen is hij inmiddels gewend en ook daarin vermaakt hij zich prima. Ook word duidelijk hoe zijn ras tot stand is gekomen. Elk konijnenhol of vossenhol duikt hij met zijn snoet in en graaft zich zo diep in, dat hij bijna olie vindt. We hebben erg veel plezier samen en al lopend komen we na een tijdje weer bij aanvang van de wandeling terug en lopen naar onze camping. Daar heeft Miriam een lekkere kaasplankje gemaakt en drankje erbij in de zon zittend. Het voorjaar lijkt echt op gang te komen, maar de wind maakt het nogal kil. We zoeken dan ook de luwte en daar is het prima uit te houden.

Na het eten doe ik als altijd de afwas bij de afwasplaats op camping en maken we er een relaxte avond van. De satelliet doet zijn werk en de nieuwe LED TV heeft prima beeld. Als het later dan nog meer afkoelt, kruipen we onder de wol en draaien de tv beugel even om naar de slaapplaatsen en kijken daar nog even het laatste Corona-nieuws. Het is een rare wereld waarin we nu zitten, maar hier op de camping leven we nu even in onze eigen corona-vrije bubbel. Het ontspant goed hier, terwijl we thuis ook gewoon onze dagelijkse zorgen hebben nu het werk stilligt. Onmacht en geen invloed op momenteel, dus laten we nog maar het beste ervan maken. Mensen besmetten is hier op de camping onmogelijk en we kunnen ook stellen dat Mir en ik groepsimmuniteit hebben…morgen weer een dag!

Zaterdag 21 maart 2020: Aflevering van onze Adria Adora 492 UL

/ martin&miriam / 6 reacties

Ondanks dat de wereld hoofdzakelijk in onzekere tijden verkeert en er sprake is van een wereldwijde gezondheidscrisis (ik kan het woord Corona niet meer horen…), hadden wij afgelopen zaterdag een heugelijk feit te beleven. Na ruim 5 maanden geleden onze camper te hebben verkocht, werd eindelijk onze lang verwachte caravan geleverd door Boer Caravans A28 te Wezep. We hadden er erg veel zin in, maar de beleving was toch anders dan vooraf gehoopt door de huidige situatie. 

We werden om 13.30 uur in Wezep verwacht om de caravan aan ons af te leveren en uit te leggen hoe alles werkt. Echter om 12.15 uur kregen we het telefoontje van Boer Caravans dat de kentekenpapieren nog niet binnen waren en ook niet verwacht werden de komende dagen. Ook de mensen van het RDW zijn namelijk naar huis gestuurd om elkaar niet te besmetten, dus de administratieve rompslomp rondom de tenaamstelling kan niet tijdig worden uitgevoerd. Balen dus! Zeker omdat we de caravan graag bij ons thuis wilden hebben staan, voordat er mogelijk nog een totale lockdown zou worden afgeroepen. 

In onderling overleg afgesproken dat we de levering toch maar lieten doorgaan en op tijdelijk groene kentekenplaat naar huis konden rijden met de caravan. De groene platen moesten dan er direct vanaf gehaald worden bij thuiskomst en zouden worden opgehaald begin volgende week. Als onze eigen kentekenplaten binnen zouden komen, zouden wij die toegestuurd krijgen of ik haal ze zelf op met motor of zo.

Bij aankomst bij de dealer bleek direct dat we in een andere wereld leven; rode afzetlinten bij de entree, desinfecteerdoekjes en vragenlijst om, als je klachten hebt, dit aan te geven en af te zien van het bezoek aan de kampeerzaak. Geen handen schudden en in een cirkel van ruim 2 meter bij elkaar staan om te communiceren. Grondige aanpak door de dealer! Zo kennen we ze inmiddels ook. Wij hebben alle contacten en afspraken als zeer prettig ervaren en erg tevreden over alles wat ze tot nu gedaan hebben.

Dat de medewerkers van Boer Caravans ons het meest enthousiaste koppel vonden dat ooit bij hun een caravan had gekocht, was stof tot nadenken voor ons. Hadden we ze gestalkt de afgelopen maanden? Overwegen ze aangifte te doen bij politie? Lopen we te stuiteren in de zaak? Tja, we zijn gewoon erg blij met de keuze die we gemaakt hebben en kunnen niet wachten om er weer op uit te trekken. We hebben het echt gemist de afgelopen maanden om weg te kunnen.

Nadat we nog even een goed disselslot voor op de caravan hadden gekocht in de winkel, kregen we de uitleg over onze eigen caravan. Erg blij ermee! Want wat vinden we hem mooi en qua indeling erg ruim van binnen. We denken echt dat we de caravan beter bij ons vinden passen qua gebruik, dan de camper destijds. Van de beide campers ook enorm genoten, maar we misten te vaak de auto bij ons. Dat is vanaf nu dus opgelost!

Miriam en ik kregen wel erg veel informatie tijdens de uitleg en aflevering, ook omdat sommige zaken met betrekking tot het gebruik net even anders werken dan destijds met de camper. Vooral de sanitaire installatie, verwarming en boiler is anders. Thuis maar lekker rustig alles uitvogelen en nu maar doen of we alles direct begrepen hadden. Gert, de “afleveraar” van de dealer, hielp ons supergoed en nam zijn tijd om alles nog eens samen door te lopen, voordat we caravan achter onze auto gingen koppelen. Dat was voor mij ook alweer 15 jaar geleden dat ik dat voor het laatst gedaan had. Toen ouderwets met gewoon een vaste trekhaak en caravan zonder antislingerkoppeling. 

Alko disselslot op de antislingerkoppeling van de caravan

Het leek Gert het beste om de caravan met de mover bij de muur weg te rijden en zelf richting auto te gaan om zodoende precies voor de trekhaak te laten stoppen. Gebruik van mover had ik ook nog nooit gedaan en het feit dat de caravan 40 cm van een muur stond, was dat even bilspieren aanspannen, adem inhouden voordat ik de juiste knop op afstandsbediening gevonden had. Godzijdank ging dat allemaal goed!

De aflevering zat erop en even elleboog-box aan Gert als dank en onderweg naar huis.

Volvo V40 Cross Country T3 Automaat met de Adria Adora 492UL

Onze auto en caravan zien er goed uit samen en ook het rijden gaat als een zonnetje. We kiezen ervoor om binnendoor via Oldebroek, Elburg en Dronten naar huis te gaan. Lekker een paar rotondes om te wennen aan het rijden met de caravan. Ging allemaal prima!

Maar ja…dan kom je thuis bij je eigen oprit. Daar moet de caravan netjes op zijn plekje komen. Nog geen enkele routine in je handelen dus allebei beetje alert of alles wel goed gaat. Ik had mij voorgenomen om vanaf de weg achteruit de oprit op te rijden en dan los te koppelen, zodat de laatste finetuning met de mover gedaan kan worden. Maar ja…achteruit rijden is 1, maar dan op het gewenst moment en wijze de bocht om en controle te houden als er ook pottekijkers zijn….stressniveau direct naar alarmfase 4. De caravan sloeg op bepaald moment bijna haaks achter de Volvo en de openbare weg was niet breed genoeg om te corrigeren. Opnieuw proberen! En nog eens….en nog eens…het zal gvd mij toch lukken om dat ding op een oprit van 9×5 meter te krijgen!! Wat kun je je dan een knuppel voelen zeg, als je dit dan door vrachtwagenchauffeurs dagelijks ziet doen.

Uiteindelijk lukte het en dan ook nog met mover de caravan precies zo zetten als je wilt is wel top hoor!

Het feest kan beginnen; het schoonmaken en inruimen van de caravan zodat alles weer een eigen plekje krijgt voor de komende jaren. Leuk om te doen samen! Miriam doet de binnenkant en ik de buitenkant inruimen. Via de bluetooth speakers in de caravan lekker muziekje op, samen koffie drinken en even samen in alle rust de caravan “beleven”. Het voelt goed!

Wat een hoop spullen neem je eigenlijk mee! Miriam is helemaal in haar nopjes omdat alles precies past in de kastjes en de caravan al snel klaar is voor gebruik. Ik ben buiten bezig met de stoelen, tafel en andere spullen in de buitenluiken en dissel te plaatsen. Ik had nieuwe gasflessen gekocht, maar deze bleken niet te passen door de grote gasregelaar van de caravan. Raar is dat, aangezien we gewoon standaard lichtgewicht gasflessen hebben en dus de fabrikant te grote regelaars gebruikt. Omruilen voor standaard zwaardere flessen en het probleem was opgelost.

De spontane aanloop van de buurtjes, vrienden en kennissen om ons 2e huis te bewonderen was erg lief en leuk allemaal, maar uiteindelijk wilden we door met de werkzaamheden. Een borrel drinken als we alles klaar hebben komt nog wel! Vooral onze onzekerheid en gestuntel maakt het soms dan ongemakkelijk. Zit je net met je cup D bouwvakkers-decolleté gebukt de stelpoten van de caravan uit te draaien, staat er opeens 5 man naar je te kijken…..erg ongemakkelijk! Maar nogmaals; erg leuk dat ze de moeite nemen om onze aanwinst te bekijken!

Tot slot hebben op zondag nog samen de TV, decoder en satelliet-spullen op de praktische TV-beugel in caravan gemonteerd. Ook dat ging niet zonder slag of stoot, maar het resultaat ziet er goed uit en we kunnen niet wachten om het eerste reisje met de caravan te kunnen maken.

En dat is eigenlijk nu het punt waarmee we nu zitten. We hebben ons verheugd om vanaf woensdag tot en met zondag met de caravan weg te kunnen. Miriam zou oorspronkelijk deze dagen het jaarlijkse uitje met haar zussen hebben. De 3 meiden samen naar Porto stond op de planning, maar door alle toestanden momenteel is deze reis geannuleerd. Dat geeft ons nu de ruimte om met de caravan weg te kunnen. Zowel Miriam en ik zijn ZZP-ers en kunnen momenteel niet volledig werken. Miriam heeft haar kapsalon open, maar de klandizie is beduidend minder. Mijn opdracht bij mijn opdrachtgever is teruggebracht naar minimale uren, dus er komt nagenoeg geen geld binnen.  

Aangezien we ook niet verwachten dat onze vakantie in Mei doorgaat zoals oorspronkelijk gepland, zijn de komende dagen dan mooie gelegenheid om de caravan even een paar dagen te proberen. Dit doen we dan op een hele kleine natuurcamping. De afstand tussen de caravans is daar wel minstens 25 meter en we zitten binnen in caravan of wandelen met Joep in de natuur. Aangezien we altijd de rust opzoeken en nooit in menigte te vinden zijn, lijkt ons dit geen probleem om te doen. Ook de camping is open en zijn we nog van harte welkom. Volle plekken verwachten we niet…

De richtlijnen rondom campings

We besluiten om de komende dagen even af te wachten wat te doen en of er nog aanvullende maatregelen komen vanuit het RIVM en regering. Als het op een totale lock-down aankomt, dan zien we ons voorlopig nog niet weg kunnen en gaat de caravan naar de stalling. Het zijn moeilijke en surrealistische tijden. Zoals een klant van Miriam laatst zei: Het lijkt wel oorlog, maar dan zonder kogels.

Lieve mensen, laten we goed voor elkaar zorgen en de instructies van de specialisten goed opvolgen! Blijf gezond en samen kunnen we dit aan!

Zondag 8 maart 2020: Winterdepressie inmiddels….

/ martin&miriam / 3 reacties

De afgelopen maanden vanaf oktober vorig jaar kijken we met smart uit naar het nieuwe kampeerseizoen met onze nieuwe caravan. Een Adria Adora 492 UL. 

Vorige week hadden we stille hoop dat de caravandealer ons zou bellen dat de caravan in Nederland was aangekomen. Dit gebeurde niet en nu wachten we deze week maar weer af of het verlossende bericht komt van Boer Caravans te Wezep; “De caravan staat bij ons in de werkplaats om klaargemaakt te worden!”

We zijn zoooo klaar voor het in gebruik stellen van de caravan, het inrichten van de kasten, het monteren van de TV en decoder, de bluetooth boxen in de caravan en alle keukeninventaris. De komende weekenden hadden we onze agenda leeg gehouden om weg te kunnen gaan, maar dan moet er natuurlijk wel een caravan zijn.

We zijn de natte, grijze winterperiode zat en verlangen naar de zon op onze huid, de wandelingen met Joep door de bossen, het plannen van weekenden en voorbereiden van onze komende vakantie in mei. Ook Joep is klaarblijkelijk klaar voor een nieuw buitenseizoen. Toen gisteren even de zon scheen, wilde hij dan ook alleen nog maar naar buiten. 

De laatste weken toch ook nog wel een aantal producten gekocht voor de caravan bij verschillende kampeerwinkels. Eigenlijk niks wat niet kan wachten, maar het bezoeken van kampeerwinkels hoort bij de voorpret. Uiteindelijk hebben deze bezoeken toch weer geleidt tot aankopen; Smart-TV (die hadden we met verkoop van onze camper in camper laten zitten), opstapje, rubberen hamer, tentharingen, afdruiprek, saladeschalen en nog wat kleine prulletjes voor de gezelligheid.

Afhankelijk van de eisen van de verzekeringsmaatschappij, moeten we ook nog een wielklem of disselslot kopen. 

Ook willen we nog een nieuwe BBQ kopen. Onze Cadac Safari Chef hebben we verkocht omdat we deze te lomp en groot vonden. Nu heeft Miriam haar zinnen gezet op de Mestic Mini Chef MB-100. Een klein tafelmodel alleskunner, op gas. De Mini Chef heeft een kookoppervlakte van 31 cm en verschillende kook- en grill oppervlakken. Het lijkt ons een mooi, praktisch klein ding, welke maar 5 kg weegt en dus ook goed is op te bergen in plaats van de zware Cadac Safari Chef. De Mestic Mini Chef is pas eind maart leverbaar, dus moeten we nog even wachten totdat we deze kunnen bestellen. Het buiten koken onder luifel vinden we altijd erg knus en gezellig om te doen, dus deze BBQ is een must-have.

Dit weekend ben ik ook bezig geweest om de 2e hand gekochte volautomatische satellietschotel uit te proberen.  Om dan vervolgens ook de beeldkwaliteit van onze nieuwe TV te testen. Deze 24” smart-tv komt te hangen aan een uitschuifbare beugel, midden in de caravan. Door deze beugel kunnen we zowel in zitgedeelte als slaapgedeelte TV kijken als we willen. Ook heeft de TV een Netflix en YouTube integratie, zodat we ook onze vertrouwde series kunnen blijven kijken tijdens de weekenden en vakantie. 

Soms krijgen we opmerkingen van onze omgeving dat ze het belachelijk vinden dat je een TV mee op vakantie neemt en dus eigenlijk veroordelen dat wat je leuk vindt, namelijk TV kijken. Opvallend is dan wel dat als er over een bepaald programma wordt gesproken, ze dan wel deze programma’s gezien hebben. Zowel Miriam als ik zijn niet echte lezers, maar vinden een goede serie of film erg prettig. En aangezien we veel buiten het seizoen op vakantie gaan en ook nog eens naar Engeland/Schotland, dan zit je niet tot laat in de avond buiten in je korte broek onder de luifel zoals in Spanje hoogseizoen. Een TV is dan prettig. Zeker nu in de zomer ook de EK voetbal weer gespeeld wordt, wil ik wel graag via de satelliet verbonden zijn met dit mooie evenement.

De satellietschotel, Een Travel-Vision R6, werkte perfect tijdens het testen. Het zoeken van de goede satelliet en het uitrichten van de schotel ging prima op ons dakterras thuis. Ook de decoder en TV werkt prima. Het enige probleem dat we nu nog moeten oplossen is het feit dat de zenderlijst van Canal Digitaal niet goed ingeladen wordt in onze decoder. Naast de Nederlandse zenders en overige zenders die wij in ons abonnement hebben, zien we ook nog een hoop Russische, Poolse, Tsjechische zenders. De volgorde waarin al deze zenders zijn weergegeven in de elektronische programma gids ziet er chaotisch en onoverzichtelijk uit. Dit moet dus nog wel even opgelost worden voordat we op pad gaan binnenkort.

Jammer was op het laatst dat de satellietschotel omgewaaid was na een windvlaag. Kleine schade aan het statief van de schotel, maar hopelijk makkelijk te repareren door nieuw stukje bekapping te bestellen bij Travel Vision. Altijd vervelend dat dit soort zaken gebeuren als je net nieuwe spullen hebt, maar kan gebeuren. En om nu de schotel met grondharingen vast te slaan op ons dakterras leek mij ook niet zo handig!

Travel Vision R6 65cm

Tot slot zijn we ook meer onze vakantie aan het uitstippelen, welke in mei en juni gepland staat. Uitsluitend als in die periode in Schotland en Engeland mooi weer is, willen we een paar weken die kant op. Vervolgens willen we dan bij terugkomst op het vaste land via Frankrijk doorrijden naar het zuiden om daar heel rustig de omgeving te beleven en via een soort rondreis in het zuiden weer naar Nederland terug te gaan. Of we beginnen in Engeland of daar eindigen hangt in mei van het weer af. Ook hebben we nog plannen om onze buurtjes te bezoeken die in diezelfde periode in hun vakantiehuis in regio Montpellier verblijven. Ook leuk om ze daar in hun geliefde omgeving mee te maken. We hebben altijd plezier met ze en hebben samen weinig nodig om het leuk te hebben. Nou…dat is niet helemaal waar….met heel weinig wijn en hapjes zal het mogelijk toch wat anders zijn. Maar dit hebben wij nog niet samen meegemaakt. Een paar dagen samen daar “hun” wereld zien, lijkt ons ook erg leuk.

Miriam en ik hebben ook besloten om niet de uitdaging aan te gaan om volgens een ambitieuze planning half Europa te willen zien in 5 weken. Als het ergens lekker voelt en we zijn relaxed, niet omwille van de planning doorreizen, maar kijken van dag tot dag wat we doen. Ver gaan is niet het doel, hebben we afgesproken.

We kunnen dus niet wachten om onze winterdepressie achter ons te laten en heerlijk weer samen op pad te gaan met onze Joep. Hopelijk al een weekendje binnen een paar weken!

11 januari 2020: Wachten op onze “adorable” caravan en plannen maken!

/ martin&miriam / 2 reacties

Allereerst willen we iedereen die ons reisblog Camperjoy.com leest en volgt, de allerbeste wensen voor het nieuwe jaar 2020!

De afgelopen maanden hebben wij niets gepubliceerd in dit blog, maar wij zijn goed de feestdagen doorgekomen en hebben onze vrienden in Engeland bezocht met kerst en de jaarwisseling. Heerlijk geen gedoe met de kerst en een nagenoeg vuurwerkloze jaarwisseling. Dat weet onze Joep ook goed te waarderen. Want wat is het toch zielig als je ziet hoe bang hij is voor het vuurwerk en hoelang hij daar last van is blijven houden als hij in het donker naar buiten moet. Goed dat daar nu inmiddels ook een maatschappelijke discussie over is begonnen. Hopelijk volgend jaar geen vuurwerk meer, vinden wij.

De anderhalve week in Engeland gaf ons alweer een lekker “reisgevoel” en we overwegen nu zelfs om de 5 weken vakantie die gepland staan, mogelijkerwijs ook in het Verenigd Koninkrijk door te brengen. Wat vinden we het hier mooi en wat voelen we ons hier prettig bij de Brexiteers. Na de kerstdagen zijn we nog een dag door het Peak District gereden, vanuit Lichfield, via Ashbourne naar Dovedale. Dit plaatsje staat met name bekend om de stepping stones over de rivier. Een prachtig gebied in de natuur, tussen de mooie heuvels van Derbyshire, waar mooie rivieren en beekjes gesitueerd zijn in de bosrijke omgeving. Een echt typisch tafereel voor een aflevering van Escape to the Country. We hebben er echt van genoten en een mooie uitdagende wandeling gemaakt. De stepping stones hebben we niet kunnen nemen, aangezien het water te hoog stond. Ook tijdens de wandeling veelvuldig tot aan de enkels in het water gestaan, maar dit mocht de pret niet drukken. Mooie reden om te drogen in 1 van de vele gezellige pubs onder het genot van een pubmeal en een pintje!

Dat we naar Engeland zijn gegaan had met name te maken met het feit dat we normaal gesproken met de camper weg zouden zijn na de drukke kerstperiode in onze kapsalon, maar doordat we onze camper in oktober verkocht hebben, waren we dus “kampeerloos”.

Even wennen om niet spontaan te kunnen zeggen; zullen we even weekendje eruit gaan samen?

Ook de nieuwe eigenaren van onze camper delen regelmatig een fotootje met ons als ze onderweg zijn. Wij zijn heel blij dat zij ook zo gelukkig met de camper zijn en supertevreden. Maar het maakt wel dat we het kamperen nu in de winter wel missen.

Als het goed is wordt onze nieuwe caravan volgende maand gefabriceerd in de Adria fabriek in Slovenië en kunnen wij hem de eerste week van maart 2020 verwachten bij onze dealer Boer Caravans in Wezep. De caravan is van het Type Adora, maar wij noemen hem al Adorable, zo mooi vinden we hem. We kunnen niet wachten en hebben de afgelopen weken nog best een aantal praktische zaken moeten kopen voor de caravan. Leuk om ervoor op pad te zijn en de nog missende onderdelen die we nog moeten kopen zijn o.a. een TV, autospiegels, opstap-trede, zijwand luifel, BBQ/kookplaat, wielklem. Dit gaan we de komende weken doen.

Andere voorbereidingen die we nu aan het treffen zijn is voor onze volgende grote vakantie, waarin we voor het eerst in ons leven eens wat langer weggaan dan gebruikelijk. Het is Miriam haar grote wens een aangezien ze volgende week een heel bijzondere verjaardag te vieren heeft (ik mag niet zeggen welke bijzondere verjaardag het is, maar het enige dat ik kan zeggen dat deze zich begeeft tussen de 40 en 60 jaar….) en mocht bepalen wat er ging gebeuren. De kapsalon zal dan de deuren in die periode sluiten, maar voor en na onze vakantie gaat Mir dan extra dagen open om toch haar klanten zo goed mogelijk van dienst te kunnen zijn. 

Eerder hadden we in dit blog aangegeven dat we beiden een reis-suggestie aan elkaar zouden presenteren wat we zouden willen. Miriam zat meer in de Spanje-Portugal richting, terwijl ik meer in de Italië laars zat, gekoppeld aan Sicilië. Wel; de afgelopen weken hebben we de voorbereidingen getroffen om ook naar andere opties te kijken. De stand van zaken is nu dat we ook Oostenrijk, Slovenië, Kroatië, Italië als een reis beschouwen, aangevuld met de optie Schotland, Wales, Engeland. Oh ja….ook nog een plan gemaakt voor rondreis door Frankrijk. Kortom; we weten het nog echt niet! Nu we ook andere opties hebben uitgewerkt merken we pas wat voor een prachtig Europa we in ons bereik hebben. Tjonge wat komen we mooie bestemmingen en regio’s tegen. Het feit dat we de auto bij ons hebben maakt dat ons bereik qua dagtripjes meteen veel groter en makkelijker wordt. 

Tijdens de kerstdagen kwamen ook nog suggesties van onze engelse vrienden op ons af, waardoor we weer nieuwe inspiratie kregen voor gebieden waar we zelf nooit aan hadden gedacht. We komen meer en meer tot de conclusie dat nog moeten werken de komende jaren, best veel vrije tijd kost. 

Het mag duidelijk zijn dat we weer zin hebben in ons nieuwe kampeermiddel en het nieuwe kampeerseizoen! We beginnen eerst met het voorseizoen waarin we ook regelmatig een weekendje weg zullen gaan. Ons nieuwe abonnement op de KCK en Caravannen!,  alsmede het zojuist binnengekomen gidsje Kleine Campings biedt voldoende inspiratie om mooie plekjes te vinden! We kunnen niet wachten!

13 November 2019: Opruimen en Opwinden!

/ martin&miriam / Een reactie plaatsen

De druk is inmiddels van de ketel nu we de caravan gekocht hebben en afscheid hebben genomen van onze camper. De nieuwe eigenaren zijn inmiddels met “onze” Lambortinki 2.0 een weekend op pad geweest en zijn erg blij met de fraaie Burstner Nexxo. Ook al een paar keer contact gehad over ditjes en datjes hoe de camper werkt en erg leuk contact steeds over en weer.

Nu de camper door ons is leeggehaald en we dus niet alle spullen over konden plaatsen naar onze nieuwe caravan (deze moet namelijk nog gefabriceerd worden), moesten we deze spullen opslaan in ons huis en onze garage. Dan blijkt pas hoeveel zooi je met je meezeult in de loop van de jaren dat je met de camper op pad bent geweest. Niet normaal! We gaan dit dus anders doen als de caravan geleverd is en bij ons voor de deur staat. Uitsluitend meenemen wat je nog nodig bent en niets meer dan dat. De caravan heeft ongeveer 290 kilo laadvermogen en dat moet volgens toch goed te doen zijn. Gasfles, mover, luifel, satelliet schotel, beetje gereedschap, BBQ, kleding en wat boodschappen is het enige dat mee moet.

Ook zijn we inmiddels begonnen om voor mei volgend jaar een reisplan te maken voor de mini-sabbatical van Miriam en mij. Omdat we niet helemaal op dezelfde lijn zitten, willen we deze winter beiden een uitgewerkt voorstel aan elkaar presenteren; Miriam buigt zich over een reis naar Spanje-Portugal en ik zal mij focussen op het zuiden van Italië. We proberen elkaar te overtuigen. Leuk winterprojectje…

Afgelopen week ook gekozen om een 2e hands volautomatische satellietschotel te kopen. We hebben gekozen voor de Travelvision M6 en deze gekocht bij een echtpaar in Ermelo. Prima ding en maar 1 winter gebruikt. Complete set in een grote, maar handige tas. Onze overweging was om zonder satellietschotel TV te kijken tijdens onze vakanties, maar via een chromecast en 4G verbinding via onze smartphone. Na dit een paar keer geprobeerd te hebben in de natuurgebieden waar we veelal staan, was onze conclusie dat de providers hiervoor nog niet klaar zijn. Nog teveel haperende beelden en soms zelfs bevroren beelden wordt je niet vrolijk van tijdens een belangrijke EK wedstrijd volgend jaar….

Dus toch maar gekozen voor weer een Canal Digitaal recreatie-abonnement en de schotel. Toen ik de set ging ophalen en deze in de auto wilde leggen, bleek pas hoe groot de schotel is; 80 cm doorsnee! Hiermee kun je in geheel Europa signaal ontvangen, maar het is wel een enorm ding, wat ik had onderschat. We gaan het gewoon een seizoen aanzien en dan mogelijk toch overstappen naar een kleinere schotel van 65 centimeter. Scheelt weer gewicht en ruimte.

Tot slot nog even een laatste update rondom onze schadeclaim van de luifel van onze camper, zoals eerder hier beschreven. Gesprek gehad met onze tussenpersoon en daarmee kwam uiteindelijk nog een laatste poging uit voort om te proberen om onze schade uitgekeerd te krijgen van ruim 1000 euro. Het schadebedrijf en leverancier van de nieuwe luifel, CCE te Emmeloord, moest even schriftelijk verklaren dat de geconstateerde schade niet een productfout was, maar dat de luifel ontwricht was door een tik of iets dergelijks. Met hun eigen foto’s en mondelinge verklaring tijdens de schade opnemen dat de luifel een tik had gehad, mag je verwachten dat ze dit wel willen verklaren, toch? Niet dus! Na diverse mailwisselingen geven ze niet thuis, omdat ze niet kunnen zeggen waardoor de luifel kapot is gegaan. Dat snappen we, want dat kunnen wij ook niet namelijk! We waren er niet bij toen! Duidelijk is wel dat de luifel een tik heeft gehad en dat is het enige dat zij moeten willen verklaren. Waarom ze dit niet willen is ons een raadsel en vooral omdat ze inmiddels al wel een nieuwe luifel hebben mogen leveren en monteren op onze camper. Hun geld is binnen, maar onze schade uitgekeerd krijgen maakt voor hun nu niet meer uit. We balen enorm en ons rechtsgevoel speelt weer op… we laten het er niet bij!

Vaarwel, Lambortinki 2.0

/ martin&miriam / 2 reacties

Daar gaat ie…einde van een droom waarvan we de laatste 6 jaar enorm van genoten hebben. Maar onze Lambortinki 2.0 heeft een prima nieuw onderkomen gevonden. Erg leuke mensen en enthousiast om met onze camper lange reizen te maken. Gaan ze plezier aan beleven! Wij moeten nog even wachten tot voorjaar als ons nieuwe kampeermiddel komt…

De afgelopen dagen de camper leeggehaald en spullen opgeruimd. Gedurende de wintermaanden alles nog eens alles uitzoeken en we besluiten om in de caravan toch minder meuk mee te zeulen tijdens de vakanties.

De winter staat in het teken van plannen maken….

20 oktober 2019: Camper verkocht, caravan gekocht!

/ martin&miriam / 10 reacties

De kogel is door de kerk. We hebben gisteren onze camper verkocht en tevens onze nieuwe caravan gekocht. Het voelt raar en nog onwerkelijk. Jarenlang onze droom nageleefd met betrekking tot het hebben van een eigen camper en mooie reizen ermee maken. We hebben er intens van genoten zoals jullie kunnen lezen gedurende de afgelopen 6 jaren. Het afstand doen van het camperen heeft dan ook niets te maken met de camper of het hebben van een camper, want we sluiten niet uit dat we ooit weer een camper gaan kopen als we kunnen stoppen met het werken, ons huis verkocht hebben en erg veel tijd hebben om langdurig onderweg te zijn.

“Maar waarom doen jullie het dan?” zien we jullie nu waarschijnlijk denken en hebben we ook veel gehoord de afgelopen periode. We kunnen er heel kort over zijn; we missen gedurende, met name de vakanties, de auto te vaak. We staan bij voorkeur in natuurgebieden en dus verder weg van de bewoonde wereld. Hierdoor is onze actieradius met onze fietsen in principe te beperkt om veel van de omgeving te bekijken. Met name in het buitenland fietsen, langs de (berg)weggetjes en drukkere wegen is het moeizaam fietsen. In Nederland voldoen de fietsen prima en dus ook de camper prima! Maar met een 7,5 meter lange camper ga je ook niet even een parkeerplaats vinden in een leuk italiaans of frans dorpje. Daarom denken wij dat met het hebben van een caravan we meer doen en zien in de omgeving van waar we zijn. Ook met de fiets samen met Joep op pad is ook niet het gewenste resultaat geweest. De dwergteckel met het Einstein-kapsel kan het allemaal niet echt bekoren. En dat na 34 manden op de fiets te hebben geprobeerd voor de trouwe onvoorwaardelijke vriend!

Toen we op basis van bovenstaande uiteenzetting het besluit namen om over te stappen naar het caravannen, betekende dit de volgende stappen te nemen:

  1. Andere auto kopen. De net aangeschafte Toyota C-HR was een hybride en mocht geen caravan trekken. Done!
  2. De camper te koop zetten en verkopen. Done!
  3. Nieuwe caravan kopen. Done!

We hebben dus ons project Caravan afgerond en ook voor ons op een goede wijze. We zijn tevreden en superblij.

Even terugkomend op de verkoop van de camper kunnen we stellen dat totaal onverwacht ook nog de potentieel particuliere koper zich ook gemeld heeft om de camper te willen kopen. Deze komt morgen wederom kijken en heeft verklaard dat als het rijden met de camper ook probleemloos is, dat dan hij de camper wil kopen in plaats van de caravandealer. Dit hadden we ook zo afgesproken met de dealer. Wij gaven aan niet meer te verwachten dat de particuliere koper zich nog zou melden, maar toen we vanmorgen hem meldden hoe de vork in de steel zat en dat wij een goed bod van de dealer hadden ontvangen en dat hij als hij nog wat wil, snel moet zijn, reageerde hij totaal onverwacht met de mededeling dat we hem wel onder druk zetten, maar dat hij wel begreep dat we aan het doorpakken waren. Toen hij ook zijn prijs doorgaf waarvoor hij de camper wilde kopen, spraken we af om morgen de deal hopelijk rond te maken. Ongelofelijk dat zo onverwacht er nu 2 kopers zijn voor onze prachtige camper. Mocht het morgen niet rond komen, dan blijft de deal met de caravanleverancier overeind staan. Daar moet op gedronken worden en dat doen we dan ook terstond. Cheers allemaal!

“Tjesus, jullie laten er ook geen gras over groeien” werd ons gezegd….maar wij zijn wel van het doorpakken volgens plan en er dan ook voor gaan. Stap voor stap hebben wij ons plan uitgevoerd. Waarom zou je er maanden over moeten doen om te wikken en wegen. Het voelt goed zoals het gegaan is, ondanks het afscheid van de camper nog wel gevoelsmatig zijn plek moet krijgen.

Om jullie tot slot ook nog te informeren welke caravan we gekocht hebben, kan ik jullie melden dat wij een nieuwe Adria Adora 492 UL gekocht hebben bij een erg prettig caravanbedrijf. Om alvast een sneak preview te geven, volgen hier de eerste foto’s van het demomodel:

We hebben zin in het nieuwe kampeerseizoen…nu al!

15 Oktober 2019: Camper-Verzekerd? Je weet pas of dit zo is, als je hem nodig hebt…

/ martin&miriam / 3 reacties

De afgelopen weken hebben voor ons in het teken gestaan van vechten tegen onrecht en de hufterigheid van onze camper-verzekeraar. Ja, het is onze perceptie of het onrecht is en ja… mogelijk hadden we alle kleine letters van de enorme polisvoorwaarden die in onleesbare juridische teksten staan geformuleerd, goed moeten doorlezen. Maar dan ook nog in ogenschouw nemend dat we een tussenpersoon hebben die ons met een ontzorg-polis ondersteunt, adviseert, communiceert namens ons met de betreffende verzekeraars van al onze verzekeringspolissen die bij hem lopen. Tevens assisteert hij ons met de afhandeling van eventuele schadeclaims. Hierdoor zijn wij hier nagenoeg geen tijd kwijt, aangezien zij de taal spreken van de verzekeraars.

We zijn voor deze dienstabonnement wel geld kwijt, namelijk ruim 300 euro per jaar.Helaas is het nu dus niet gelukt om een schadeclaim van ons goed af te handelen.

Wat is het geval? Wel; afgelopen augustus tijdens een weekendje met onze prachtige camper op pad in het Abbertbos in Dronten, brak zaterdags opeens, zonder op dat moment een aanwijsbare reden was, het knik arm los van onze luifel die uitgedraaid stond. In ons blog staat dit ook te lezen. De luifel was ook goed verankerd d.m.v. stokharingen en stormbanden (dit doen wij altijd!). Er was geen sprake van storm of sterke wind en we stonden al een dag op de plek dus ook geen beweging van camper geweest. Toen de bevestiging van knik arm losschoot van de luifelcassette, sneed deze door het luifeldoek door en was het net nieuwe luifeldoek wederom gescheurd.

Wederom? Ja, wederom! Toen wij de camper kochten in december vorig jaar, was het luifeldoek beschadigd en kregen wij van de dealer een nieuw luifeldoek, welke in maart 2019, na de winterstallingperiode, geplaatst zou worden. Dit is ook toen uitgevoerd. Dit nieuwe doek was dus de gehele zomer zeer regelmatig in gebruik in de luifel zonder problemen. De hoeveelheid weekenden weg en de 2 grotere vakanties, zoals jullie in ons reisblog kunnen lezen, zijn er geen problemen geweest met de luifel.

Dat dan opeens de knik arm afbreekt tijdens het moment dat wij dus onder de luifel zitten en gezellig een boekje lezen en een bakkie doen is een raadsel, maar is wel zo gebeurd.

Toen de knik arm afgebroken was, hebben wij meteen na de paniek de luifel weer ingedraaid en knik arm weer in de cassette teruggeplaatst en niet meer gebruikt. Ziek waren we ervan en ook het feit dat het luifeldoek weer naar de klote was. Wie zit daar nu op te wachten? We gingen er ook vanuit dat de knik arm nog wel te repareren was, maar dat er weer een nieuw doek in moest.

Maandags na het weekend de verzekeraars-tussenpersoon gebeld en gevraagd of zij de schadeclaim zouden kunnen oppakken, aangezien wij alle verzekeringen bij hun hebben lopen en zij “ontzorgen” en regisseren voor ons. Wij het hele verhaal via de mail gezonden en aangezien wij die week later op vakantie gingen, wilden wij zo snel mogelijk e.e.a. laten repareren. De tussenpersoon gaf aan dat wij naar onze eigen camperdealer moesten gaan (tevens ook schadeherstelbedrijf) om de schade op te laten nemen en offerte te laten maken voor reparatie. Dit werd dus een total-loss verklaring en dus offerte voor nieuwe luifel aangezien de cassette dusdanig te zijn beschadigd door het losklappen van de knik arm en een totaal vernield luifeldoek.

Wij met die offerte terug naar de tussenpersoon en zij zouden het oppakken. En toen ging alles mis, waardoor we nu dus niets maar dan ook niets vergoedt krijgen van de camper-verzekeraar, terwijl we all-risk c.q. volledig casco verzekerd zijn voor maar liefst 70 euro per maand. Ook de 5 jaren hiervoor nooit iets geclaimd, maar nu dus een luifelschade voor een schamele 1200 euro en niets uitgekeerd krijgen.

De camperverzekeraar zegt:

  • Je had de schade zelf moeten melden, niet de tussenpersoon (tussenpersoon heeft hierop niet gewezen, hadden ze kunnen weten)
  • Je had de schade moeten laten opnemen bij een door verzekeraar aangewezen schadeherstelbedrijf (tussenpersoon had dit kunnen weten)
  • Op basis van bovenstaande feiten is er sprake van 300 euro eigen risico op schade, terwijl dit anders niet zo was geweest. Meer een boete dus!
  • De schade wordt niet vergoedt omdat er geen aanwijsbare redenen zijn hoe dit gebeurd kan zijn. Er was namelijk geen sprake van windhoos en we stonden al dag stil op plek van bestemming. Verzekeraar stelt zich op met de eis; toon maar aan hoe schade ontstaan is.
  • Vermoeden vanuit verzekeraar is dat luifeldoek er niet goed ingedaan is door de vorige camperdealer; ga daar maar verhaal halen! (Deze verklaart dat het goed gedaan is en dat wij ook 5 maanden luifel probleemloos gebruikt hebben, ook toen er wel windvlagen waren op de campings. Dat beamen wij dan ook!)
  • Verzekeraar weigert tot slot uit te betalen na al onze argumenten omdat wij niet kunnen aantonen hoe schade is ontstaan.

(We hadden dus beter een leugen kunnen vertellen dat er een enorme windvlaag was of ander bullshit verhaal. Eerlijkheid duurt bij verzekeraars dus niet het langst…)

Het gevoel van onrecht maakt ons zo verschrikkelijk boos op beide partijen; op de verzekeraar, maar ook op de tussenpersoon.

Welk voordeel zouden wij willen halen uit een schade zoals deze? Wat is dan de waarde van een all-risk verzekering? Hoezo schadeherstel? Er wordt een nieuwe luifel geplaatst en geen sprake van schadeherstel. Wat kan ik doen richting verzekeraar en tussenpersoon?

Miriam en ik vragen ons ook af of we via onze rechtsbijstandverzekering nu kunnen laten uitzoeken of dit kan. Dit verzoek hebben we weken geleden al gedaan aan onze tussenpersoon, maar deze heeft dit nog steeds niet opgepakt. Ook al onze andere vragen zijn nog niet beantwoordt. Sterker nog; we worden intern besproken of wij als klant nog wel bij hun passen met het ontzorg-abonnement a 300 euro op jaarbasis. Onze verwachtingen blijken te hoog te zijn i.v.m. hun dienstverlening.

Wat???? Je verkoopt een dienstverlening waarin je schetst dat je als particulier niet meer met verzekeringen hoeft bezig te houden, advies krijgt, zij als gesprekspartner voor alle verzekeringsaangelegenheden namens jou optreden, begeleiden bij schade-afhandeling (welke je nagenoeg nooit hebt….) en compleet ontzorgt. De folder suggereert ook al dit soort zaken.

Nou… we weten inmiddels wat we aan onze dure camper-verzekering hebben in dit geval. Niets dus! Schandelijk en frustrerend vooral!

De camper is inmiddels voorzien van een nieuwe luifel vanuit eigen middelen en dus zijn we 1200 euro lichter geworden en een illusie armer.

De tussenpersoon zou met ons nog om tafel gaan om e.e.a. te bespreken, maar hiervoor heeft hij nog geen tijd gehad op de momenten dat wij wel tijd hadden. De gedachte om alle verzekeringen bij hem weg te halen leeft wel bij ons, maar dan al dat gedoe om alles weer om te zetten, daar moeten we niet aan denken. Hopelijk komt het gesprek nog en komen de antwoorden op onze vragen. De rechtsbijstand gaat hopelijk nog iets betekenen, maar daar rekenen we ook maar niet op.

Dit blog was niet om vrolijk van te worden, terwijl we dat nagenoeg altijd wel zijn als het om onze camper gaat, want wat hebben wij altijd genoten van dit reismiddel.

Dat we hem nu gaan verkopen heeft andere redenen, waarover we jullie hopelijk binnenkort meer over kunnen vertellen. Nieuwe plannen zijn gesmeed en stap voor stap komen we op het punt dat wij jullie kunnen informeren over hoe ons volgende reismiddel eruit komt te zien.

10 – 15 September 2019: De Vlagberg in Sint Anthonis en stoppen met camperen!

/ martin&miriam / 15 reacties

Vanaf het moment dat we dinsdagmiddag het dorp Sint Anthonis binnen rijden en de laatste lange weg van 2 kilometer naar de Staatsbosbeheer Natuurkampeerterrein De Vlagberg toe rijden, heeft Joep herkend en begint te springen en kwispelen in de camper. We zijn thuis! Zo voelt het elke keer als we hier naartoe rijden. We komen hier nu voor het vijfde jaar met de camper en het verveelt nog geen seconde. We checken in en zoeken een prachtige plek in de zon, tussen de bomen en met dus veel privacy. We kunnen het niet goed beschrijven waarom dit voor ons zo’n magische plek is, zodat jullie kunnen voelen wat wij voelen. Maar het gevoel dat je in de natuur staat en direct de bossen inloopt, terwijl als je wel wat vertier wilt of gewoon een gezellig terras / restaurant wilt bezoeken, dan kan dat binnen 1,500 meter. Ook boodschappen doen is hetzelfde verhaal. Zeer dichtbij en prima dorpje om naast de supermarkt, ook nog de ambachtelijke slager en bakker te bezoeken. Ze hebben zelfs een Gall en Gall! Nou, dan is onze (citroen)schijf van 5 snel ingekocht! 

Na het installeren van onze spullen, gaan we meteen voor een fikse wandeling door de bossen en genieten van de nog een beetje in bloei staande heide en lopen door zandpaden en langs heideheuvels. Elke dag doen we dit een paar keer en ook onze fietsen hebben we gebruikt voor een paar mooie ritten door het brabantse land waar het licht nooit uit gaat, zingt Guus Meeuwis. Nou…bij ons gaat het licht elke avond ongeveer 22.30 uur het licht uit. We leven de hele dag buiten en doen meer activiteiten dat dat we de laatste weken hebben gedaan. We belonen ons met een paar keer een heerlijke lunch bij de Heksenboom, het restaurant waar we vorig jaar ook hebben vertoeft, maar toen de bediening om te janken was. Dat was nu niet het geval. Het was prima!

Maar gedurende deze dagen is er een andere discussie tussen ons beiden ontstaan, waar de uitkomst misschien als schokkend wordt ervaren; we gaan zeer waarschijnlijk stoppen met onze camper. Het voelt nog steeds als een knoop in vooral mijn buik (kan dus best een grote knoop zijn…), maar als we de laatste vakanties van afgelopen jaar eens eerlijk evalueren, komen we tot de conclusie dat we elke keer toch een auto missen. We vinden het rijden en leven in onze camper erg fijn, maar vooral het fietsen in het buitenland vinden we niet prettig. In Frankrijk, Italië, Engeland, Schotland, Duitsland moet je of langs de drukke wegen fietsen of je fietst tegen bergen op met je tong op je knieën. Nu zijn we beiden niet zo sportief om dit leuk te vinden. Ik vooral niet, want als we dan eindelijk een dorp binnen fietsen en we gaan even op terras zitten, moet ik eerst zuurstof vragen en wat tissues om mijn bezwete bolle toet afvegen, tot afschuw van andere terrasgasten. Het wandelen idem dito. We vinden wandelen erg leuk om te doen, maar niet in de bergen dus. Dit betekent dat dan de actieradius om dingen te doen kleiner is, dan wanneer je met auto makkelijker overal komt en dan daar ter plekke behapbare wandelingen doen. Eerlijk gezegd komen we dus tot de conclusie dat de camper dus minder goed bij ons past dan een caravan.

We gaan dus onze superfijne, jonge en helemaal naar onze zin camper inruilen/verkopen om vervolgens een caravan te kopen. Of misschien toch hier in Sint Anthonis een mooi chalet kopen? Dan kunnen we dit ook delen met onze schoonouders, (schoon)familie, vrienden die er dan ook gebruik van maken?

Daarom zijn we ook deze week bij recreatiepark Ullingse Bergen geweest, ook in Sint Anthonis. Restaurant de Heksenboom hoort hierbij en de ligging van dit park is waanzinnig mooi. We hebben een paar prachtige chalets digitaal bekeken en ook dit zien we wel zitten. Miriam is zo vreselijk gelukkig/happy in deze omgeving. Bossen, mooie natuur, direct vanuit de tuin van je chalet zo in die omgeving kunnen lopen en toch je eigen huisje en comfort daarin hebben, dat leek ons ook wel wat! Daarnaast ook nog eens een gezellig dorp met voldoende horeca in de buurt in het brabantse land, lijkt ons ook voor de komende jaren wel een mooi alternatief. Dan gaan we daarbuiten om nog wel een paar keer met auto ergens een huisje huren in Schotland of zo….

Wij vol goede moed naar de receptie van deze Ullingse Bergen chalet-park en melden ons om een tweetal chalets te willen bekijken.  De dame haar ogen begonnen direct te twinkelen; handel!

Voordat we het gesprek goed en wel begonnen waren, keek ze opeens over de balie en zag daar een eigenwijze teckel Joep zitten die haar met zijn ontdeugende ogen aankeek. Oh nee….u kunt hier niet kopen want wij zijn een hondenvrij park. Binnen 2 seconden stond Miriam al weer buiten met de legendarische woorden; “dan niet!“

En ik riep nog subtiel; we verkopen toch ook de camper, dan kan Joep toch ook voor een goede prijs weg….? Het antwoord van Mir zal ik hier maar niet herhalen.

Wel heel jammer dat dit park dus niet mogelijk was, maar toen we later op de avond nog eens alles op een rij zaten te zetten en besloten we dat een chalet het niet ging worden. Een caravan past beter bij onze levensstijl en onze gewoonten. Dat was de finale conclusie van deze avond.

Nu is dat ei gelegd, maar komen we meteen met het volgende probleem dat op ons pad komt; we hebben net een andere kleinere auto gekocht, want we gingen downsizen, en deze auto mag geen caravans trekken omdat het ook nog eens een hybride auto is die maar tot 625kg mag trekken. Tjee….dat gaat wel heel snel deze vakantie; en de camper willen verkopen en ook nog eens een auto die we nog maar 1 maand hebben weer inruilen…..het is onrustig in ons hoofd. We besluiten dan ook maar om eerst maar eens de camper te koop te zetten en dan wel weer zien wat we doen.

Ik schrijf het nu allemaal in ons blog en merk dat ik er nog wel wat last cq onwennig bij voel, maar Miriam is er wel uit. Die heeft voor haarzelf een praktisch en financieel plus en min verhaal gemaakt en wil wel doorpakken. Ik ben het er wel mee eens, maar het voelt nog niet zo…

De komende weken maar eens wat reacties om ons heen ervaren en het laten bezinken allemaal. Morgen rijden we weer naar huis, na een heerlijke vakantie met elkaar. We hebben de afgelopen 2 weken ruim 2500 kilometer gereden en zijn via Picardië, Normandië, Bretagne, Loiredal, Champagnestreek uiteindelijk in ons geliefde St. Anthonis aangekomen en daar de afgelopen dagen met erg veel plezier weer vertoeft. De camper heeft het weer voortreffelijk gedaan, lekker in geslapen, lekker in avonden binnen naar TV gekeken en ook nog eens zuinig gereden ten opzichte van de vorige camper met vergelijkbare reizen.

Jammer was het wel dat mijn werk een wat drukverhogend effect had op deze vakantie, maar we hebben allebei weer zin om aan de slag te gaan en verder met het maken van plannen.

We hebben al tientallen caravans digitaal bekeken en auto’s onder de loep genomen wat voor ons de beste vervolgstappen zullen zijn. We wachten maar af de komende maanden…. 

Deze website zal op termijn dan een kleine naamswijziging doormaken; Camperjoy.com zal dan caravanjoy worden, want het blog bijhouden dat blijven we doen omdat we dat leuk vinden!

23-25 Augustus 2019: NCC Het Abbertbos – Dronten

/ martin&miriam / 4 reacties

Afgelopen vrijdag na ons werk meteen de spullen ingepakt in de camper om het weekend er nog even uit te gaan om voor onze vakantie nog even alles goed te checken of het allemaal nog werkt. De afgelopen weken waren druk en geen gelegenheid gehad om weg te kunnen. Ook nu kiezen we weer voor dichtbij en aangezien Het Abbertbos zo vreselijk goed is bevallen, is dat de bestemming wederom. Het weer gaat er fantastisch goed uitzien en dus we hebben er zin in. 

Bij aankomst op de NCC (Nederlandse Caravan Club) camping konden we meteen een plek uitzoeken en Miriam had bedacht dat we nog dieper achterin zouden staan op het verste veldje. Nou…meer een nisje, want de camping is op sommige plekken zo mooi ingericht dat we helemaal op ons zelf staan, half in de zon en half in de schaduw. Perfect.

Joep was ook direct weer op zijn plek en kwispelde er lustig op los en wilde alleen maar spelen. Geweldig om mee te maken dat dat beestje in een paar minuten alle stress uit je lichaam laat wegvloeien. Na aankomst en installatie van alle spullen, ook meteen een rondje door het bos met Joep en het zonnetje nog lekker schijnend door de bomen, realiseren we hoe mooi Flevoland is, zo dichtbij. We waarderen tekort hoe onze jongste provincie toch steeds meer ook in toeristisch gebied te bieden heeft. We zijn trots/fier om Flevolander te zijn.

Na een heerlijk rustig avondje voor de camper onder de luifel, lekker manden en zaterdagochtend samen na het wakker worden direct een lange wandeling maken. De geuren, kleuren en geluiden zijn aangenaam. Het barst hier van alle soorten vogels en die kakkelfonie in de ochtend is overweldigend. Door de hoeveelheid vogels in dit bos valt het ons op hoe weinig muggen en vliegen we ervaren. Voor de nachtrust is dat ook wel lekker. Meestal zoemen in de nacht die beestjes rondom je oren en irriteert dat mateloos. Dit weekend geen last van gehad!

Na terugkomst van de wandeling raak ik aan de praat met de beheerders van de camping. Deze camping is van de NCC en dat is een vereniging die in het verleden ruim 34.000 leden had en nu nog maar 1.600. Je kunt dus stellen dat het een sterfhuis is. Dat klopt ook wel gezien de gemiddelde leeftijd van de leden en het feit dat sowieso het verenigingsleven het moeilijk heeft om vrijwillige werkzaamheden te organiseren en binding te houden. Ook bij de oudere mensen dus. Het inmiddels stoffige imago werkt ook niet in het voordeel om jongere leden te werven en het na 50 jaar opeens heel anders te doen roept weer weerstand op bij de huidige leden die een gemiddelde leeftijd hebben van midden 70. Die willen geen verjonging, gezinnen, glamping en entertainment. Die willen gewoon nog steeds bingo, klootschieten, klaverjassen en in een kring met elkaar koffie drinken. De uiteindelijke conclusie is dus dat zij als vereniging de komende jaren deze camping gaan opgeven en dat ze hopen dat de bestemming als camping blijft bestaan. Miriam en ik werden meteen enthousiast om plannen te maken om de camping over te nemen. Beiden zouden dit wel willen doen als we besluiten om ons leven om te gooien. Jaaaa….impulsief zijn we zeker! De hele tijd samen over gehad wat we zouden doen en wat we anders zouden doen. DE camping heeft echt potentie om er wat van te maken. De bezetting is nu minimaal en marketing-technisch is er jaren niets aan gedaan om deze camping “op de kaart te zetten”. Wij meteen aan het rekenen en begroten gegaan om te kijken of het de moeite waard was om eraan te beginnen. Ik had nog oude begroting van camperpark van enige jaren geleden, dus daarmee aan de gang gegaan. Conclusie was dat we er niet van kunnen leven, dus er iets bij moeten blijven doen. Nou…gaat hem niet worden dus! We ploeteren maar weer verder in ons leven…was in ieder geval weer een ochtendvullend energieboost en gespreksstof.

Maar dan gebeurt er iets waar we enorm van balen. De bevestiging van de knikarm van de luifel breekt los en beschadigt onze nieuwe doek van de luifel. Best raar als je ogenschouw neemt dat het de hele tijd windstil is geweest. We schrikken enorm en proberen zonder al teveel schade de boel weer te bevestigen. Dat lukt dus niet en lichtelijk paniek hoe we dit dan gaan oplossen deze week, aangezien we volgende week op vakantie gaan.

De week is beredruk met de kapsalon en ik hele week in Schagen aan het werk. Op vakantie zonder luifel lijkt ons niks, dus we moeten wat regelen. Uiteindelijk lukt het ons om woensdagmiddag terecht te kunnen bij de Burstner dealer in Emmeloord. Pfffff…dat maakt ons alweer wat rustiger, ook omdat ik het kan regelen dat de camper kan brengen. Als het goed is, moet het door professionals snel op te lossen zijn, maar wij denken dat de luifelcassette bij vorige eigenaar een enorme klap heeft gehad, aangezien toen wij de camper gekocht hadden er een nieuw luifeldoek in moest. Hopelijk valt het inderdaad mee en hoeft er geen hele nieuwe luifel aangeschaft worden. Ook wel weer zonde van het nieuwe doek dat nu weer beschadigd is.

Dan aan het einde van de ochtend krijgen we ook nog een appje van onze buren dat ze in de middag langs willen komen om een bakkie te doen. Nu kan ik stellen dat dat bakkie doen in ons beiden geval nooit koffie is, maar een bakkie bier/wijn of ander soort sfeerverhogende drankjes. Gezellig! Ze blijven lekker eten om te BBQ-en dus het zal een middag- en avondvullend programma worden is de verwachting. Persoonlijk baalde ik wel dat ze kwamen want we hadden ook onze e-bikes meegenomen en zouden een route gaan rijden en door de komst van de buren kon dat dus niet doorgaan. Was wel een domper…..NOT!!

Zoals gewoonlijk bleek het weer een beregezellige middag en avond te worden met een hoop gelach en zelfspot. Joep en Kobus (broertje van Joep en dus ook buurjongen) vermaakten hun prima en wij dus ook.

Totdat we een telefoontje krijgen dat onze buren een aanrijding hebben gehad met een duitse toerist die opeens zonder te kijken met richtingaanwijzer naar rechts, opeens links afsloeg en buren geen kant op konden en dus geraakt werden. Gelukkig geen persoonlijk letsel, maar uitsluitend blikschade. Domper op een gezellige avond. (en nee….de BOB had niet gedronken!)

Nadat we zondagochtend wakker worden, ga ik meteen de afwas doen die er gisteren is blijven liggen en is Miriam de ochtendwandeling met Joep aan het doen. Na de afwas even heerlijk rustig lezen in onze nieuwe stoelen en in de middag nog een lange wandeling gemaakt met zijn drieen. Overige gedeelte van de dag luierend doorgebracht en na het avondeten rustig onze spullen ingepakt en weer richting huis gegaan. Dat ritje duurt dan 25 minuten…heerlijk toch? Zo dichtbij en toch heerlijk er helemaal uit in prachtige omgeving. Top weekend weer gehad en nu nog weekje werken en dan op vakantie. Waarheen weten we nog niet met het onbestendige weer. Tips zijn welkom!