Camperreizen

11 t/m 13 September 2017: De Vlagberg, Sint Anthonis (Noord Brabant)

/ martin&miriam / 4 reacties

De weersverwachtingen in Zuid Limburg waren onheilspellend slecht, dus besloten we maar langzamerhand meer terug richting huis te gaan rijden. Ook daar was het slecht weer, maar onze nieuwe bestemming zou ons meer beschermen door het feit dat we tussen de bomen in het bos zouden staan. Nadat we uitgecheckt hebben bij Camping Cotesserhoeve, rijden we weer binnendoor richting Natuurkampeerterrein De Vlagberg in Sint Anthonis. We kunnen het niet precies benoemen wat het is, maar die plek voelt bij ons beiden een beetje als thuiskomen. Een aantal jaren geleden was ons eerste weekend weg met de camper ook op deze plek gepland, dus misschien is dat dan wel een beetje de sentimentele waarde van deze Staatsbosbeheer camping. Op het moment dat we het terrein oprijden valt er bij ons meteen een lekker gevoel. Deze natuurkampeerterrein, midden in een prachtig bos, heeft model gestaan voor de toekomstige Staatsbosbeheer-kampeerterreinen in Nederland. Het centrale sanitairgebouw is netjes, praktisch ingericht en alles is in prima staat. Maar wat vooral deze camping, in onze ogen, zo uniek maakt is het feit dat je met je camper, caravan, tent helemaal een eigen plekje krijgt midden in de natuur, tussen de bomen. Geen veldjes waar je de hele dag je mede-kampeerder in het zicht hebt, maar gewoon je eigen riante plek in het bos voor jezelf.

C360_2017-09-12-11-53-19-325

De ditigale onbemenste incheckbalie werkt prima. We zoeken een plek uit voor de komende nachten en installeren ons met de Lambortinki. Joep is helemaal door het dolle en het lijkt wel dat hij ook de bossen prefereert boven de commerciele familiecampings die we de laatste dagen in Limburg hadden. Ook Miriam en ik zijn erover uit: de Staatsbosbeheer campings hebben onze absolute voorkeur in Nederland! We komen bijna altijd op deze campings uit, omdat ze midden in de natuur liggen, kleinschalig zijn van omvang en de voorzieningen zijn minimaal. Ook de aanspraak met andere mensen is hier wat gemoedelijker, lijkt het wel. Niet altijd, want zure of chagrijnige mensen heb je overal.

We boffen met het weer, want de zon schijnt volop en geen regenwolk te bekennen. Nadat we even geluncht hadden voor de camper, wilden we met onze Joep even een kleine wandeling maken om te wennen. De uitdaging was om hem helemaal los te laten lopen door de bossen en niet aan de riem. Het ging fantastisch! De kleine veldheer liep keurig achter ons aan of rende een stukje vooruit om daarna weer op ons te wachten. Bij terugkomst na wandeling, hebben we lekker buiten gezeten en met Joep gespeeld. Ook de ruime plekken in het bos geven hem veel afleiding en hij geniet zienderogen van de natuur om hem heen. Hij kwispelt de godganse dag!

De avond was er een zoals alle avonden; lekker gegeten in de camper, filmpje kijken en redelijk vroeg onder de wol. Dinsdagochtend gaan we weer een mooie rit door de omgeving maken en daarna nog een grote wandeling door het bos en over de heide. Eerst nog weer hopelijk een goede nachtrust. Joep en wij hebben onze draai op de 17 m2 in de camper prima gevonden. Het gaat allemaal voorbeeldig en super relaxt.

De volgende ochtend worden we alle drie in ons eigen tempo wakker en maken we ons klaar voor de scooterrit. We kiezen een rit uit rondom de boswachterij van Sint Anthonis en deze leidt ons door het groene buitengebied van Sint Anthonis.

Het aantrekkelijke van Sint Anthonis is dat geen landschap te groot is: bossen, heide, akkers en weilanden wisselen elkaar prachtig af. In het heidegebied de Ullingse Bergen zijn nog enkele stukken zandverstuiving. Door het hele gebied lopen een aantal verharde en onverharde maar goed berijdbare fietsroutes. Ook onze snorscooter komt goed uit de verf op de stukken onverharde paden.

C360_2017-09-12-11-15-10-039C360_2017-09-12-10-31-37-524C360_2017-09-12-11-25-25-261C360_2017-09-12-11-15-20-596

Dit prachtige natuurgebied, in eigendom van Staatsbosbeheer, biedt een gevarieerd landschap. Op de heidevelden zijn oude jeneverbesstruiken te vinden, maar ook natte stukken heide waar zeldzame plantensoorten als de kleine zonnedauw voorkomt. De grove den, ooit aangeplant voor gebruik in de Limburgse mijnen, bepaalt het gezicht van het bos. Op de heide grazen Kempische heideschapen en Schotse hooglanders, welke we ook hebben gezien tijdens de prachtige rit.

Na terugkomst bij de camping hebben we even de lunch genuttigd en nog even heerlijk in de zon gezeten. Ondanks dat ze ook hier hadden aangegeven dat er veel buien zouden zijn, ziet de lucht er nog strak blauw uit. Daarom maar meteen na de lunch een lange wandeling gemaakt door de bossen en heide direct aan de camping gelegen. We wandelen door de paden van de camping en zien zoveel mooie plekjes waar je mag staan, dat we besluiten dat we de volgende keer dieper in het bos gaan staan op nog mooiere plekken dan dat we nu al staan. Enige consequentie is dat we dan geen stroom aansluiting op de plek hebben. Met onze huishoudaccu’s aan boord moet dat geen probleem zijn. We gaan vast binnenkort nog een keer een lang weekend deze kant op.

De wandeling is werkelijk geweldig en ook Joep loopt los en loopt het hele traject mee met ons. Als wij denken dat ie een beetje te moe aan het worden is, tillen we hem op om hem een stuk te dragen. Maar onze kleine veldheer wil er niets van weten! Hij loopt alles zelf en geniet met volle teugen van alle geuren en indrukken die hij onderweg opdoet. De charmeur krijgt ook nog bij iedereen onderweg een woordje van waardering, dus zijn dag kan niet meer stuk!

C360_2017-09-12-15-05-31-453C360_2017-09-12-14-57-03-453C360_2017-09-12-14-59-22-592IMG_0575

Bij terugkomst bij de camper valt het doek voor ons allen. We zijn moe en gaan buiten in de stoel een tukkie doen samen. Ook rondom de camper loopt Joep los, totdat boswachter Wessel ons komt bezoeken. Er mogen geen honden los lopen op de camping en ook niet op de heide en bossen daaromheen. Dat is een reden voor een bekeuring normaliter, maar gezien het feit dat we aangeven dat we Joep nog maar net hebben en hem aan het trainen zijn, krijgen we de coulance van Wessel. De rest van de dag loopt zoals alle dagen in de camper. Chill-modus en gezellige avond in camper. Morgen wordt er storm verwacht. De eerste herfststorm van 2017! 2e week september!! Vorig jaar was het 30 graden en liepen we in tangaslip en factor 30 op onze huid!

Wel; vanmorgen begon de storm in alle hevigheid los te barsten. De regen kwam met bakken uit de lucht en daarom besloten we maar om vroeg in de morgen naar onze volgende bestemming te rijden. Waar we terecht komen, weten we nog niet, maar nu weg van deze plek leek ons het beste!

Nu deze vakantie zo tegen het einde aan loopt, zijn Mir en ik wel tot de conclusie gekomen dat de aanschafkosten van Joep zich deze vakantie weer hebben terugverdiend. Doordat we deze vakantie nagenoeg geen terrasjes hebben gepakt, niet uit eten zijn geweest, weinig brandstofkosten voor camper hebben gemaakt en geen tolwegen hebben gehad, lopen deze kosten tegen elkaar weg. We maken ons wel zorgen hoe straks het weer zal zijn om thuis te zijn en beiden gewoon weer aan het werk. We denken dat Joep dan een terror-teckel zal worden, gezien het feit dat ie dan minder aandacht krijgt. We zullen zien…

 

9 + 10 September 2017: Cotessen, Zuid Limburg

/ martin&miriam / Een reactie plaatsen

Na (heftige) regen komt zonneschijn! Wat is het Geuldal in Zuid Limburg geweldig!! We zijn gisteren in de stromende regen aangekomen in Cotessen na een eveneens mooie rit vanuit Schinnen hier naartoe. Nadat we de camping gisteren hadden verlaten, eerst nog even boodschappen doen bij AH in Heerlen, om de volgende dagen weer genoeg proviand te hebben in onze Lambortinki. We weten niet wat het weer gaat doen en we bereiden ons voor op een aantal regenachtige dagen. We hopen zo enorm dat de zondag (vandaag) droog blijft, zodat we in ieder geval nog rondom Vijlen, Vaals en Cotessen kunnen rondrijden op de scooter met ons drieen.

C360_2017-09-10-12-19-47-751

Cottessen (In het Limburgs: Kotteze) is een buurtschap bij het dorp Vijlen, behorend tot de Nederlandse gemeente Vaals. De buurtschap ligt dicht bij de grens met België, tussen het Vijlenerbos en de rivier de Geul. Aan de andere kant van de grens ligt Sippenaeken.

Cottessen is in cultuur gebracht vanuit de carréboerderij Bellet, een boerderij die daar sinds de 13e eeuw of eerder is gevestigd. De boerderij draagt boven de poort een gevelsteen met het wapen van de abdij van Burscheid met de Latijnse wapenspreuk Dominus Providebit (“De Heer zal voorzien”). Ook deze boerderij heeft een klein campingveld en is gelegen met een prachtig uitzicht over het dal! Voor de volgende keer in deze regio voor ons zeker een optie om ons kamp daar op te slaan.

Dit was vroeger een arme streek in Limburg en als gevolg daarvan zijn de oude vakwerkhuizen veelal gehandhaafd. Rond deze tijd heette Cottessen nog Kothausen. Cottessen is samen met Camerig een beschermd dorpsgezicht.

Op de eerste Tranchotkaarten van dit gebied uit circa 1760 zijn 14 boerderijen of huizen te vinden. Anno 2017 is dat aantal nog hetzelfde en is het aanzicht van het gehucht vrijwel ongewijzigd gebleven.

De tijd lijkt hier te hebben stilgestaan. Door de steile heuvels was het gebied voor de landbouw een moeilijk toegankelijk gebied, waardoor schaalvergroting van de landbouw nauwelijks heeft plaatsgevonden. Als gevolg daarvan zijn in het rijke kleinschalige cultuurlandschap vele holle wegen, graften, hoogstamboomgaarden, bosschages, bronnengebieden en meidoornhagen in stand gebleven. Door Cottessen stroomt de Berversbergbeek, zuidelijker ligt de Cottesserbeek.

Door de variatie in landschapselementen is er een rijke flora en fauna. Dassen worden regelmatig in graften gesignaleerd.

In 2004 vertegenwoordigde Cottessen de Provincie Limburg in een verkiezing van De mooiste plek van Nederland (NCRV). In 2005 volgde een 5 sterren waardering voor Natuur en Landschap voor het Geul- en Gulpdal. Cottessen is een van de mooiste gebieden in het Geuldal.

Hoe dichter we bij onze bestemming komen, des te meer wanen we ons in het buitenland. Mooi glooiend heuvellandschap met prachtige vergezichten over kleine dorpjes, boerderijen, grazend vee en veel bossen.

C360_2017-09-10-12-18-39-049C360_2017-09-10-12-22-29-811

Al slingerend door het landschap met onze Lambortinki, merken we dat de wegen smaller worden en dat als we een tegenligger tegenkomen, we aan de kant moeten of heel langzaam elkaar passeren met passen en meten. Gelukkig komen we bijna niemand tegen op het smalle weggetje naar de oorspronkelijk geplande camping Rozenhof in Vijlen. Hoe vertekenend kan een website zijn, of de foto’s op een ANWB camping-app of campercontact.com. De camping ziet er verre van uitnodigend uit; rommelige indruk, vervallen gebouwen en veel seizoenplaatsen met stacaravans. We besluiten om met gierende banden door te rijden en zoeken even verder naar een andere camping. Uiteindelijk komen we aan op Camping Cotessehoeve in Cotessen. Een erg mooie hoeve, met daarachter een aantal velden met campingplaatsen. Jammer genoeg zijn de Taverne en het zwembad dicht (??). Alhoewel, zwemmen in deze temperaturen is alles behalve aangenaam.

We checken ons in en met nadruk had ik tegen vriendelijke dame achter de receptie gezegd dat wij een zware camper van 4500 kg hadden en ook nog eens 3-assig.

Assig rijmt op drassig….en zo geschiedde: bij het oprijden van onze toegewezen plek (neeeej, geen probleem hoor, onze plekken zijn bestand tegen zware campers..) zakten we weg in de modder en wat we ook probeerden, we kwamen niet meer van de plek af. Met oprijbokken nog wat geprobeerd, maar we zaten vast en onze plek zag er inmiddels uit als een ontplofte mijnenveld tijdens een of andere veldslag. De campingbaas was niet blij maar gaf aan dat wij er niets aan konden doen. Hij haalde de trekker erbij en na wat oponthoud, werden we glijend op de juiste plek gesleept. Was ook wel weer eens apart om mee te maken. De man zei dat het uur voor onze aankomst zo enorm veel regen was gevallen, dat de grond het niet kon verwerken. Maar wij stonden ten minste, al was van een gazon geen sprake meer, het was meer een plek vol met chocoladevla!

C360_2017-09-09-12-30-17-730

Nadat we geinstalleerd waren, hebben we niets meer gedaan door de regenval. Eerlijk gezegd vinden we een dag in de regen geen probleem, maar als het al dagen achtereen duurt, dan worden wij er niet vrolijk van! De camper is knus en gezellig, maar alleen als je na een dat buitenlucht lekker naar binnen kruipt, niet als je al 2,5 dag binnen blijft omdat het moet. Ook Joep wordt er onrustig van en is op die kleine 17 m2 niet te houden en nogal druk aanwezig. Hij kan zijn energie niet kwijt, waardoor ie steeds in onze voeten hangt, in onze handen speels bijt en sprintjes trekt door de camper en ook nog een de horde neemt naar de keuken, die hoger ligt in onze camper.

C360_2017-09-10-10-10-35-109

 

De dag trekt voorbij en we eten een heerlijke maaltijd en kijken nog naar een erg goede film. Tenminste…. Ik kijk nog naar een hele goed film. De dame des huizes en Joep storten volledig in direct na het intro-beeld van Universal Studios….en gaan naar bed. Was echt een leuke avond met al mijn vrienden!

Maar vanochtend was iedereen weer rise and shine aan het ontbijt en konden we plannen maken om erop uit te gaan! Het weer ziet er goed uit en dus pakken we de scooter van het rek en maken we ons op om een mooie rit te gaan maken. We gebruiken een route vanuit route.nl: De Watermolenroute vanuit Vijlen.

De route liep dwars door de natuurgebieden, glooiende landschappen, slingerweggetjes, dorpjes zoals Slenaken (zie blog van gisteren waarom we daar even langs wilden), Mechelen, Gulpen, Gulpenerberg, Cotessen, Pesaken en de Epenerheide. We hebben intens genoten van deze regio en op de terugweg naar de camping samen met Joep nog even op het terras heerlijk geluncht bij Brasserie Buitenlust in Vijlen. Een panorama-terras over het berglandschap en heerlijk eten!

IMG_0548

Teruggekomen op de camping nog even lekker de stoelen buiten gezet en nog een kop thee gedronken in de zon. Nu weer naar binnen omdat het wel heel snel afkoelt buiten. We besluiten om vannacht nog hier te blijven en morgen weer noordelijker richting Brabant te vertrekken. We willen de bossen in. Joep vindt de bossen geweldig en wij willen nog een paar lekker wandelingen maken met hem door de bossen rondom Sint Anthonis. We verblijven op De Vlagberg, natuurkampeerterrein waar we al een paar keer eerder zijn geweest. Hopen op de komende dagen nog redelijk weer! Joep is in ieder geval voor vandaag weer uitgevloerd door alle indrukken die hij heeft opgedaan. Daar hebben we vanavond geen omkijken meer naar!

C360_2017-09-10-13-49-39-230

6 t/m 8 September 2017: Schinnen (L), Hoeve Krekelberg

/ martin&miriam / 1 reactie

Woensdagochtend waren we weer erg vroeg op i.v.m. de nachtelijke escapades van onze Joep. Om 4 uur meldde deze vriend zich om uitgelaten te worden om vervolgens direct daarna weer in coma te geraken in zijn mandje. Wij klaar wakker, maar toch nog een paar uurtjes liggen dommelen en met veel genot naar het snurken van zo’n klein beestje geluisterd. We besluiten na het ontbijt meteen alles op te ruimen en de camper weer klaar te maken voor vertrek bij De Hooiberg in Bladel. Even afrekenen in de kaaswinkel, nog even vers water in de tank vullen en het grijze water van het douchen te lozen in de opvangput. Even afscheid nemen van onze vriendelijke buren uit Aa-dorp, bij Almelo en op pad gaan we!

Miriam heeft altijd de voorkeur om binnendoor te rijden als we een nieuwe bestemming invoeren in onze campernavigatie, dus we besluiten dat te doen, aangezien we de tijd aan ons zelf hebben. Richting Schinnen gaan we, waar we de Natuurkampeerterrein Hoeve Krekelberg gaan bezoeken. Onderweg rustig aan gedaan en bij binnenkomst in Amstenrade reden we door de hoofdstraat en zagen we het bekende blauwe neonbord met AH staan. Aangezien we nogal wat boodschappen nodig hadden voor de komende dagen, besloten we direct maar te stoppen en in te gaan slaan. Omstreeks 13.00 uur kwamen we de camping binnenrijden in Schinnen, Zuid Limburg.

De gemeente Schinnen is een landelijke gemeente in een heuvelachtig landschap. Samen met de gemeente Onderbanken en Nuth vormt het de landelijke barrière tussen de stedelijke gebieden van Parkstad Limburg en de Westelijke Mijnstreek. Schinnen zal met de naburige gemeenten Nuth en Onderbanken op 1 januari 2019 fuseren tot de nieuwe gemeente Beekdaelen. Het dorp Schinnen zelf, telt zo’n 2800 inwoners en heeft weinig sociale voorzieningen valt ons op. Het kerkdorp kent geen echt winkelcentrum, dit in tegenstelling tot de kerkdorpen Amstenrade en Oirsbeek waar veel meer winkels zijn gevestigd. Zo zijn er in het centrum van het kerkdorp Schinnen de volgende winkels gevestigd: een schoenenspeciaalzaak, sigarenzaak, brood- en banketbakkerij, bloemenzaak, een Aldi, een winkel in natuurstenen. Buiten het centrum ligt verder nog een grote sportspeciaalzaak, maar that’s it! De gemoedelijke naam die Schinnen doet vermoeden, maakt hij op ons niet waar, eerlijk gezegd.

Hopelijk biedt de camping Hoeve Krekelberg meer gezelligheid en charme…

Dat bleek het geval te zijn! Het ontvangst is allerhartelijkst en ook qua informatie die we meekrijgen en de vrijheid om een mooie plek uit te zoeken, voelt bij ons beiden al direct goed. Het glooiende landschap van Zuid Limburg, is te zien vanaf onze kampeerplek, zo mooi kan een plekje zijn!

De Hoeve Krekelberg is ontstaan in de jaren vijftig van de vorige eeuw. De grootouders van de huidige eigenaresse, zijn destijds begonnen op de grasgronden rondom de boerderij. Een watertappunt, een hokje wat doorging als een toilet waren de eerste voorzieningen die er op de camping beschikbaar waren. De camping was in de beginjaren nog een “kampeerpaspoortterrein”, de voorloper van de natuurkampeerterreinen. Men had een kampeerpaspoort nodig en dat kon je destijds alleen maar verdienen door 3 weekenden achter elkaar onder leiding van een ANWB-mentor te kamperen of door een ANWB Oefenkamp succesvol af te ronden. Dat waren nog eens andere tijden als kampeerder!

De camping is inmiddels gemoderniseerd tot een prachtige terassencamping, met alle faciliteiten die je mag verwachten van een natuurkampeerterrein. Duurzaam, milieuvriendelijk, kleinschalig en de natuur binnen handbereik. Ook is er een slechtweer-voorziening in de Koestal. Een gezellig ingerichte ruimte waar men elkaar kan ontmoeten als het weer slecht is, zoals vandaag in regenachtig Nederland.

Nadat we onze camper weer hadden gestald, hebben we de rest van de dag heerlijk binnen en buiten zitten lezen en ’s avonds weer een filmpje kijken. Heerlijk geslapen daarna, gezien de korte nacht daarvoor.

Gisteren, donderdag 7 september, zijn we na het ontbijt weer met de scooter op pad gegaan en hebben een rit gemaakt door de omliggende regio. Jammer genoeg was onze Mio fietsnavigatie verkeerd door mij ingesteld, dus na een tijdje baalden we ervan dat we alleen maar langs de drukke provinciale wegen hebben gereden en niet zoals gewoonlijk door de mooie natuur.

Onderweg in Brunssum maar even een koffiestop gemaakt om de navigatie goed in te stellen. Op het terras was onze Joep weer te publiekstrekker. Iedereen wilde hem aanraken, aaien en knuffelen. Als je als mannelijke vrijgezel een rugharige dwergteckel pup aanschaft, garandeer ik je veel vrouwelijke aandacht! Tjezus….wat een aandacht krijgt dat kortpotige bolletje Einstein-kapsel met flaporen!!

Na de koffiebreak weer op pad en inderdaad; deze route was veel mooier en lekker binnendoor rijden door glooiende landschappen, buurtschappen, langs mooie hoeves en boerderijen in het Limburgse land. Ook kwamen we nog opeens een openluchtkapelletje tegen, bij de Fatimagrot. De grot, gebouwd van Kunrader steen, wordt nog steeds gebruikt bij processies, kroetwusj en andere kerkdiensten.

C360_2017-09-07-11-43-28-986

 

Terug bij de camping hebben we meteen Joep meegenomen voor een wandeling door de bossen, direct naast de camping. Hij is door het dolle heen en we genieten enorm van zijn enthousiasme. Nooit gedacht dat het beestje zoveel plezier kon brengen. Lopend door de bossen komen we langs paarden en komen we uit bij een bosvennetje en daarbij een gezellige Brasserie. Na de wandeling belonen we ons met een limburgs biertje en een huisgemaakte uiensoep.

IMG_0492

 

Joep gedroeg zich voor het eerst echt voortreffelijk op een terras, dus wij zaten ook lekker rustig daardoor. Miriam maakte nog het compliment dat de uiensoep die ik altijd maak, veel lekkerder is. Dat komt doordat deze kok de uien niet even eerst heeft aangezet in de pan, waardoor ie wat caramaliseert en iets zoeter smaakt daardoor. Ook vinden we deze soep veel te zout en missen we, hoe kan het ook, de drank door de soep…Ook de gesmolten kaas was een gewone belegen kaas, terwijl ik altijd een Gruyere kaas gebruik. Tot zover een hobby-kok thema in een camper-reisblog…

C360_2017-09-07-14-31-18-427

Einde van de middag waren we weer terug bij de camper en gingen alledrie weer in chillmodus. Prachtig om ons drieen te zien slapen op onze eigen stoel en bank en alledrie snurkend onze vrije tijd doorbrengen. Wat ons erg bevalt deze vakantie, is de rust die we voelen. Normaal, zonder Joep, waren we veel meer op pad, meer aan het winkelen, de kroeg in, avond een hapje eten in restaurant, maken het later op de avond. Nu niets van dat alles. Onze Joep staat centraal deze vakantie en we proberen alle nieuwe indrukken voor hem wat te doseren en onze vriend laat heel duidelijk weten als ie overprikkeld is…. Wordt ie stierlijk vervelend; bijten, op je voeten jagen, zeuren, onrustig en schichtig met zijn ogen. Rust, reinheid en regelmaat is ook bij hem van toepassing.

IMG_0489

In de avond weer lekker gegeten in de camper, likeurtje na afloop en bakkie koffie uit de Nespresso en vervolgens gordijnen dicht, lichten uit en weer een film kijken in de pikdonkere camper. Superknus en beregezellig!

Vandaag, deze regendag, doen we helemaal niets. Lezen, ouwehoeren, plannen maken voor het komende jaar, dutje doen, lezen, filmpje kijken… met dit weer stuur je toch geen hond naar buiten!? Nou, okay dan; Miriam is nu een wandeling aan het doen met Joep, ik heb de afwas van gisteren en vanochtend gedaan en nu dus het blog aan het schrijven.

Miriam komt net binnen met Joep en zij hebben een leuke wandeling gehad door weer een ander stukje bos rondom de camping. Joep heeft nu ook kennis gemaakt met koeien. Hij vond de kennismaking met de koeien geweldig en naast paarden, nu dus ook bekend met de koeien.

Morgen verlaten we deze camping en gaan door richting Vijlen bij Vaals en hopelijk kunnen we ook nog even Slenaken bezoeken. Mir en ik willen het hotel De La Frontiere nog eens bezoeken waar we een aantal jaren geleden hebben overnacht met onze engelse vrienden Neil en Yvonne. Wij waren de enige gasten die er waren, terwijl de nieuwe eigenaren nog niet gearriveerd waren vanuit Zuid Afrika. Zij hadden net het hotel overgenomen en onze boeking moest uitgevoerd worden, maar dan zonder de eigenaren en personeel. We kregen de sleutel van het hotel en onze kamers en zoek het maar uit! Fawlty Towers, maar dan zonder Basil en Sybil!! Toen we in het hotel waren en de volgende middag op het terras allemaal mensen (tijdens de Amstel Gold Race, vooral fietsers, dus dorst….) gingen zitten, vond ik het zonde dat deze mensen niets konden nuttigen omdat het hotel nog niet up and running was. Om de nieuwe eigenaren een vliegende start te gunnen, zijn Miriam en ik maar achter de bar gekropen en hebben we de mensen bediend en netjes alle omzet geregistreerd en afgedragen aan de eigenaren. Ondanks dat de eigenaren nooit hebben gereageerd op de onverwachte omzet, toch leuke herinneringen! Dus lijkt het ons gaaf om weer even te gaan kijken daar. Je hebt er per slot van rekening toch even gewerkt…even deze anekdote op het eind van dit blog, sorry!

Dinsdag 5 September 2017: Bladel, De Wildernis van Boswachterij De Kempen

/ martin&miriam / 2 reacties

In de lijn der verwachtingen is het vandaag voorlopig de laatste dag met mooi weer. Dus besluiten we om direct na het ontbijt de scooter weer te pakken en De Wildernis van de Boswachterij De Kempen te gaan bekijken, samen met Joep. Hij vindt het echt geweldig achterin zijn mandje op de scooter. Hij kwispelt als ie al ziet dat we de scooter gaan klaarmaken met zijn spulletjes erin; deken, waterfles, voer, hondenlijn, en draagtas.

Maar eerst horen we nadat we wakker waren en aan ons eerste kopje koffie zaten een luid toeterende bakkerswagen het terrein oprijden. Vers gebakken broodjes bij het ontbijt en nog ook nog vers broodbeleg erop van de plaatselijke slager. Prima begin van de dag zo!

Nadat we na het ontbijt rustig nog even hebben gedoucht en alles hadden afgesloten, gingen we op pad met onze scooter. We hadden de knooppunten van de route goed voorbereidt en opgeschreven en konden dus met onze trouwe viervoeter op pad. De route begon direct bij onze camping en wees ons een andere richting op dan gisteren.

IMG_0468

De Wildernis van de Boswachterij De Kempen route was er weer eentje die er wezen mocht: Kabbelende beken en prachtige schraalgraslanden, maar ook delen van een woest heidelandschap liggen op je te wachten wanneer je door de Kempen rijdt. We verkennen in het bijzonder de Cartierheide tijdens deze grensoverschrijdende tocht, namelijk stukje Belgie in. De Cartierheide is een onderdeel van De Kempen en beslaat 172 hectare. Het Dalems Stroompje stroomt over de heide en er zijn veel vochtige gebiedjes. Berkenbroek en gagelstruweel groeien er goed, maar ook klokjesgentiaan groeit op de nattere stukken. Het gebied is het thuis van bijzondere reptielen: de levendbarende hagedis en de gladde slang zonnen graag op de zanderige bodem. Ook de heikikker springt er ook vrolijk in het rond en in de vennen zie je de eenden pootje baden. Hoe dieper je tot het hart van De Kempen doordringt, hoe meer verwilderd het gebied er uit ziet. Het drassige gebied trekt ook veel watervogels aan, zoals de smient, de pijlstaart- en de kuifeend, maar ook de wilde zwaan en de roerdomp zijn geen uitzondering. Daarnaast leven er in de Kempen veel nachtzwaluwen, en over de grond glijden hazelwormen en gladde slangen. We hebben geen van dit alles onderweg mogen zien wat dieren betreft, maar mooi was de rit wel!

We hadden alleen tijdens de rit een klein probleempje met onze scooter. Net zoals wij moet ook hij af en toe wat vocht innemen en aangezien Shell, Texaco en Total nou niet echt tankstations bouwen in natuurgebieden, moesten we dus tussendoor even het gebied uit om een tankstation te zoeken. Deze rit duurde uiteindelijk zo’n 10 kilometer en met nog maar een 2 wijnglaasjes brandstof in de tank, waren we erg blij dat dit kleine dorps-tankstation open was. We kwamen namelijk meer paarden met wagens tegen dan auto’s in het pittoreske ’t Loo. Daar ook nog even koffie gedronken met warme appelgebak. Maar dat je van warm appelgebak ook blaren kon krijgen wisten we niet…tjonge…warm was gewoon “keiheet”, om maar in het brabants te zeggen.

Na deze pitsstop konden we weer op weg en vonden we weer de route terug waar we mee bezig waren. Zoals gisteren ook weer erg mooi. Nu wat meer vennetjes en plassen, maar ook weer vergezichten over akkers en bosgebieden. Deze streek gaan wij zeker nog eens terugkomen. Wat een fijne mensen ook. Het is echt zo wat ze over die brabanders zeggen; gemoedelijk en bourgondisch! Nou, dat past ons wel!
Niet alles was gemoedelijk onderweg met deze route. We kregen het weer aan de stok met een ouder stel die ons zichtbaar en hoorbaar vervloekten omdat we op hun fietsroute met de scooter langs reden. Even voor alle duidelijkheid: we mogen op fietspaden rijden met een snorscooter die max 25 km per uur rijdt= check! We zijn niet breder dan een gemiddelde e-bike of andere hippe fiets met fietstassen = check! We reden alleen maar over fietspaden waarop gesnort mocht worden = check! Als we een fietspad willen oprijden en er staat “niet voor snorfietsen”, dan doen we dat ook niet en rijden om = check! En als we een groep met fietsers op ons af zien komen, stoppen we aan de kant totdat de fietsers voorbij zijn (om irritatie te voorkomen!) en groeten we altijd = check! Kortom; wat zeuren die mensen toch?? Het mag gewoon! Wat wel opvalt is dat de ouderen met name het meest ongenuanceerd zijn en commentaar leveren. En ze knallen ons voorbij met hun E-bikes met “trapondersteuning” harder dan 25 km per uur. Schiet mij maar lek! Waarom kunnen we niet wat toleranter zijn met elkaar. We vinden allen de natuur mooi, alleen de 1 die fietst, de ander die wandelt en weer een ander die snort….dat zit wel snor!

Over zitten gesproken! Na een ruim 3 uur durende rit, waren onze konten wel decubitus gevoelig geworden en wilden we er wel vanaf. Mijn zitvlees is wat zachter dan die van Mir, dus bij mij ging het wel. Tijdens deze rit bleek dat wij inmiddels met onze 2 jaar oude scooter 2.500 kilometer hebben gereden. 85% van deze kilometers zijn gereden op vakantie of de weekendjes weg met onze Lambortinki. We zijn er superblij mee en erg praktisch ook nog!

C360_2017-09-05-13-41-20-704

Toch waren we weer blij dat we de camping op draaiden en meteen nog even buiten in de zon konden zitten met ons boek en een hapje en drankje erbij. Mir had een heerlijke kaasplank (okay, balk…!) met kaas van de kaasboerderij De Hooiberg hier op onze mini-camping. Mochten jullie eens in de buurt komen, dan zou ik zeker een bezoek aan deze boerderij overwegen. Kaas gemaakt van de melk van hun eigen koeien. Dat schept een band. Miriam had een viertal kazen meegenomen: Pesto-kaas, Italiaanse kruiden kaas, meer dan 1000 dagen kaas en mosterd-peperkaas. Geweldig!!

IMG_0462

Het is onze laatste avond hier en we komen hier zeker nog een keer terug. De camping is schoon, netjes, kleinschalig en direct gelegen aan de natuur. Bladel om steenworp-afstand (je moet wel een beetje kunnen gooien, maar toch…!)
Vanavond nog even onze film van gisteren afkijken en dan lekker onder wol. Morgen wordt een reisdag richting Limburg. We hebben weer een mooie natuurkampeerterrein-camping geboekt, maar daar komen jullie morgen of overmorgen wel achter. Fijne avond iedereen!

3 en 4 September 2017: Bladel, De Kerkdorpenroute!

/ martin&miriam / Een reactie plaatsen

Na het ontbijt in Poortvliet besloten we dus ons kamp op te breken en verder te rijden naar een volgende bestemming. Maar eerst nog even bepalen waar we dan naar toe gaan. Limburg is uiteindelijk wel een bestemming, maar daartussen ligt ook nog zoveel moois in ons prachtige land. Samen spraken we met onze camping-buurtjes over de Brabantse Kempen. Een natuurgebied waarin een aantal gezellige dorpjes liggen met daartussen prachtige gebieden. Het ligt enigszins ook op de route, dus waarom zouden we daar niet even een tussenstop maken? Goed Plan!
Eerst even bekijken waar we dan een, voor ons, gunstige camping kunnen vinden. Ons oog is gevallen op mini-camping De Hooiberg in Bladel. Even contact leggen met de eigenaar en ons plekje was geregeld voor de komende dagen. Altijd een fijn gevoel dat je weet dat je terecht kunt en niet ter plekke nog moet zoeken en campings bekijken. De verschillende app’s op onze smartphones geven een goed beeld van de campings en ook de reviews zijn interessant om te lezen. Maar wat kunnen mensen toch stomme reviews geven op campings. Krijgt bijvoorbeeld een camping een hele slechte waardering omdat het weer zo slecht was die dag…..Wat kan die camping eraan doen? Maar goed: met een paar reviews zoals deze, kan de gemiddelde beoordeling negatief uitpakken. Ben je lekker mee!
De Hooiberg kwam er erg goed uit en met veel vertrouwen en nog relaxt ook, konden we op pad richting Bladel. Dachten we…..

Bij het omhoog draaien van de achterpoten van de camper, brak er een slotbout af, waardoor de betreffende achterpoot over het asfalt sleepte. Niet handig! Ook konden we hem niet in de omhoog-stand houden en we hadden dus een probleempje. Maar na enig beraad met Mir, dachten we opeens aan onze zeer uitgebalanceerde gereedschapsset, inclusief toebehoren en wisten we dat er nog tie-rips lagen. Mirreke, alias Bobine De Bouwer onder de camper gekropen (ik kwam er niet onder..) en alles vakkundig bevestigd. Na enig oponthoud konden we dus beginnen aan onze rit vanaf Tholen naar Bladel.

Onderweg liep alles van een leien dakje en tussen de middag kwamen we aan op Mini-camping De Hooiberg. Een boerderijcamping, met daarachter een mooi gemaaid grasveld met daar midden op een grote centrale boom, en een paar mooie picknicktafels midden op het veld. Aan de buitenzijden stonden alle caravans en wij als enige camper op dit veld. Sanitair en wasblokken waren erg schoon en netjes, dus alles prima in orde. Nadat we onze camper hadden gestald op plek 18, direct rechts als je het veld oprijdt, heerlijke middag gehad in de zon en samen lekker aan het lezen geslagen. Alleen ons Joep had zijn dag niet! Hij kon nergens zijn draai vinden, jankte veel en bij het spelen sloegen bij hem de stoppen door en werd hij net weer even te wild. Met enige afkoelperiodes in de bench was het een arbeidsintensieve dag met hem. Ook het feit dat de middag werd opgeluisterd door 3 kleinkinderen die op bezoek gingen bij Opa en Oma, maakte de camping er niet rustig op. De camping heeft 20 staplaatsen, maar die koters die schreeuwden hysterisch, jankte, renden dwars door voortenten heen, scholden en het leek wel of het camping Riviera in Biddinghuizen betrof…..met 2000 staplaatsen en kinderparadijs. Ergerlijk was het feit dat zowel ouders als grootouders er niet naar omkeken en niets van zeiden.
Het mooie was ook nog dat deze camping alleen maar bestemd was voor volwassenen en geen kinderen. Kun je wel nagaan hoe de stemming was bij de andere campinggasten….hahahaha.

Maar goed: na een gezellige avond in de camper, met Mir die lekker kookt en daarna knus in ons hok een mooie film gekeken en daarna lekker onder de wol.

De volgende ochtend, vandaag dus, eerst in vakantie-tempo wakker worden en klaar maken voor de dag. Het weer is in de ochtend wat vochtig en hei-ig en temperatuur nog onder de 13 graden. We wachten nog even tot einde van de ochtend om onze scooter te pakken en een mooie rit te maken door het natuurschoon wat deze regio te bieden heeft. Dit keer niet met onze Mio, maar we kwamen een erg mooie app tegen, route.nl
De app laat je alle mooie wandel- en fietsroute’s zien, daar waar je bent in Nederland (wel even de locatievoorzieningen op je smartphone aanzetten). We konden alleen al in Bladel kiezen uit een stuk of 12 mooie routes. We kozen voor de kerkdorpenroute, omdat we allebei uit een katholiek gezin komen en ik zelfs als 9 jarig jochie zelfs misdienaar ben geweest. Dit was niet de reden hoor….Deze route liep niet alleen door de natuur, maar deed ook nog een paar dorpen aan. Vonden we wel leuk om te kijken of daar een mooie lunch of terras te scoren was.  Ook het Nederlandse systeem van de fietsknooppunten-nummering is zo goed opgezet en makkelijk te volgen als je aan het rijden bent.

IMG_0461

Allereerst reden we door het dorp en gemeente Bladel, deze gemeente ligt in Noord Brabant en werd in 1997 gevormd door fusie uit de vroegere gemeenten Bladel en Netersel en Hoogeloon, Hapert en Casteren. Het gemeentehuis in Hapert kwam te vervallen en het gemeentehuis van de nieuw gevormde gemeente werd gevestigd te Bladel op de locatie van het oude gemeentehuis.

De huidige gemeente kent, naast landelijke gebieden, ook veel industrie die voornamelijk in de kernen Hapert en Bladel is gevestigd. De industriegebieden slaan we over en rijden meteen de prachtige natuur in, die is opgenomen in de Kerkdorpenroute.

Alles wat de Kempen aan cultuurgoed en natuurschoon te bieden heeft zie je tijdens deze fietstocht: van woeste gronden tot uitgestrekte bossen en van zeldzame vogels tot pittoreske dorpen. De fietstocht start in het dorp Bladel. Dit dorp ligt te midden van uitgestrekte bossen, heide en agrarisch gebied. Er zijn archeologische schatten zoals grafheuvels te zien en er doen veel legendes de ronde over dit gebied zoals de Heksenboom. De route wordt vervolgd door de Panberg naar Eersel. Maar liefst vijf dorpen uit deze gemeente behoren tot de beroemde ‘acht zaligheden’. Het domein dat alles vertelt over de ‘selligheden’, is het streekmuseum de Acht Zaligheden. Het laatste gedeelte van deze route loopt door het bosgebied Witrijt en rondom het natuurreservaat De Goorloop terug naar Bladel.

In het beekdal van de Goorloop heeft vanaf de ijstijd tot heden veenvorming plaatsgevonden. Het reliëf in de grond is hier ontstaan door vlechtende riviertjes. Van belang voor de waterhuishouding in dit gebied zijn de beken die door het gebied stromen. De bodemvegetatie bestaat overwegend uit diverse soorten bladmossen en kruiden. Ongeveer een 50-tal vogelsoorten broeden in het gebied waaronder zeldzame vogels zoals haviken, buizerds, boomvalken en uilen.

Ook onverwacht reden we nog langs een smokkelpad, waar tijdens de 1e wereldoorlog, smokkelaars, spionnen en ander gespuis de grens met Nederland overstaken. Nederland was namelijk tijdens de 1e wereldoorlog neutraal, dus een goed oord om dit soort gasten te huisvesten. Met schrikkeldraad van 2000Volt werden deze grenzen bewaakt en onder stroom gezet om dit tegen te gaan. Interessante materie, en met een mooie historische opstelling even terug naar die tijd.

We hebben waanzinnig genoten van deze tocht die ook nog even langs de grens met Belgie kwam. Aangezien Joep niet naar het buitenland mocht ivm zijn gebrek aan juiste vaccinatie op dit moment. De grens liep ook direct langs een gezellig uitziend terras bij Restaurant de Wilde Zwijn, waar we samen geluncht hebben. Miriam wilde nog heel liefdevol mij een hapje geven van haar slagroom met koffielikeur, maar de motoriek liet haar weer even in de steek alsof ze zelf een Wild Zwijn was….en alles viel over haar heen. Oh ja…ze droeg uitsluitend witte kleding. Jullie kunnen raden dat we onderweg terug naar de camping niet meer mochten stoppen op een terras of zo….denk dat er een Witte Reus moment aankomt zo meteen.

IMG_0459

De rit eindigde weer in Bladel, dus omstreeks 15.00 uur zaten we weer met boek in camper om rustig de rest van de dag door te brengen. Ik moest nog even alleen op scooter wat boodschapjes doen, maar daarna lekker koken, drinken, babbelen, spelen met Joep en nog even lezen of filmpje kijken. Morgen gaan we een andere route in deze regio doen, aangezien we verwachten tot en met woensdag hier te verblijven.

1-3 September 2017: Poortvliet-Tholen in Zeeland

/ martin&miriam / Een reactie plaatsen

Vrijdagochtend na het ontwaken allebei uit de veren om de laatste zaakjes voor ons werk in orde te maken en vervolgens te beginnen met de camper te laden met proviand, kleding en ander soorten van geneugten in het leven. Ook voor de eerste keer mag ons nieuwe gezinslid Joep mee op vakantie. Eerlijk gezegd zijn we een beetje benieuwd hoe het gaat met de kleine veldheer; slapen in 1 ruimte met ons, niet op zijn inmiddels vertrouwde plek in ons huis, maar in een ander huis op 4 wielen.

Omdat we niet met de viervoeter naar het buitenland mogen, moeten we deze vakantie in Nederland blijven. Geen straf, omdat Nederland prachtig is, maar de weersverwachtingen heb je niet in de hand in dit kikkerlandje.
De afgelopen dagen hebben we daarom veelvuldig weeronline.nl in de gaten gehouden waar we de beste kansen hadden voor redelijk weer. Het vloog de laatste dagen tussen een aantal bestemmingen; Limburg, Zeeland of de Achterhoek cq Twente. Allemaal mooie gebieden, maar uiteindelijk is het Zeeland geworden waar we gaan beginnen. Omdat we ook wel van rust houden en kleinschalige campings, zouden we niet richting de grote bekende toeristische plaatsen gaan zoals Renesse, Zoutelande, Cadzand en zo, maar wilden we richting Tholen in oost-zeeland. Uiteindelijk op de verschillende camping-apps gekeken en gekozen voor Landschapscamping Kruytenburg in Poortvliet.

Nadat we alles hadden ingeladen en ons huis hadden afgesloten, zetten we koers richting Utrecht om vervolgens richting Breda, Bergen op Zoom en vervolgens Tholen aanhoudend op de camping aan te komen. Miriam had in de camper werkelijk een invasie aan hondenmanden, speeltjes, drinkflacons, kussens, riempjes, hondenren, reisbench, grondpin en lijn, hondenvoer, rieten mand op scooter gemonteerd en draagzak meegenomen. Het moge duidelijk zijn: Joep staat nogal centraal in ons vakantiefeuilleton…

Aangekomen op de camping Kruytenburg bleek dat we een goede keuze hadden gemaakt. De camping had ook een golfcourse kunnen zijn. Het gazon stond er strak en kort gemaaid bij en de plekken die toegewezen werden door een erg vriendelijke medewerker waren circa 350 m2 groot, dus niemand zou last kunnen krijgen van ons snurken vannacht.

IMG_0453

We waren beiden erg moe van het het werken de laatste weken en daarnaast ook nog eens een teckel-pup opvoeden vanaf ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat. Ook onze onzekerheid in de beginweken, we hadden immers nog nooit een hond gehad, speelde parten. Nadat we onze camper op een mooie plek hadden gestald en alles in werking gezet, luifel uit, meubels buiten en meteen in de chill stand. Heerlijke middag en avond gehad en ook Joep vermaakt zich prima op de camping. Het is een charmeur en iedereen die langs komt, die moet met hem in aanraking komen en de kleine veldheer geniet van alle aandacht. Miriam heeft ’s avonds een lekkere italiaanse fritatta gemaakt en direct nadat ik de afwas had gedaan, zagen we een prachtige zonsondergang op onze camping. Het licht ging dus buiten uit, maar bij ons ook. Het is allemaal niet zo opwindend om te lezen, maar wij lagen dus op onze eerste vakantiedag al om kwart over negen in bed en samen met Joep hebben we de hele nacht doorgeslapen tot de volgende ochtend 7 uur. Alle drie totaal in coma gelegen.

C360_2017-09-01-19-57-25-828

Bij het ontwaken zagen we de zon al lekker opkomen en lijkt het een fraaie zomerdag te worden! Lekker rustig wakker worden en eerst een bakkie koffie en nog even lezen voordat we het ontbijt buiten kunnen doen. Lekker kneuterig afbakbroodjes gebakken in onze nieuwe hete-lucht oven in de camper. Heerlijk waren ze!! Ook na het ontbijt hadden we nog niet de energie om wat te gaan doen, dus ook de hele ochtend bij de camper gezeten. Einde van de ochtend hebben we de scooter gepakt en zijn met ons drietjes een rit gaan maken over het eiland. Eerst via de landweggetjes slingerend naar Tholen en daar even doorheen geslenterd en op een pleintje bij een paar kerken een koffie gedronken.
Tholen heeft een historische stadskern, die nog steeds grotendeels omringd is door wallen en vesten. De stadskern wordt daarnaast gedeeltelijk begrensd door een haven. Het gebied binnen de vesten is sinds 1991 beschermd stadsgezicht en is daarmee een van de beschermde stads- en dorpsgezichten in Zeeland. Verder telt de stad tientallen rijksmonumenten.
Het stadsbeeld wordt gedomineerd door de Grote of Onze-Lieve-Vrouwekerk, een kruisbasiliek in de Brabants-gotische stijl, mogelijk ontworpen door Everaert Spoorwater, een Brusselse bouwmeester die in de Nederlanden vaak betrokken was bij de bouw van kerken in deze stijl. De bouw van de kerk is in circa 1404 gestart. Eerlijk gezegd vonden we het stadje een beetje tegenvallen. Zoals eigenlijk het hele eiland wat tegen is gevallen tijdens de rit die wij maakten.

Nadat we verder gingen, besloten we om naar de Oosterschelde te gaan kijken en via onze Mio begonnen we aan de route. Binnendoor rijdend naar de Oosterschelde kwamen we niet meer tegen dan veel landbouw en vlakke akkers met af en toe een natuurgebied.
De Oosterschelde is een zeearm in de provincie Zeeland, die omgeven wordt door de schiereilanden Schouwen-Duiveland, Tholen, Zuid-Beveland en Noord-Beveland en (oorspronkelijk) een aftakking betreft van de rivier de Schelde. Sinds de ingebruikname van de Oosterscheldekering in 1986 kan de Oosterschelde volledig van zee worden afgesloten. De Oosterschelde heeft een oppervlakte van 350 km². Een gedeelte hiervan valt bij laag water droog.

C360_2017-09-02-12-46-48-428

We zagen veel vertier op het water en spraken nog even met een duikers-echtpaar uit Belgie die daar ons een mooi verhaal vertelden over hoe zij bossen met krabben vingen onder water. Ze namen uitgebakken spek mee aan een touwtje en sleepten ze over de bodem van de Oosterschelde. Enorme hoeveelheden krabben kon je dus vangen met spek. Miriam raadde mij vervolgens aan om het ook eens te proberen; spek genoeg!!

C360_2017-09-02-12-47-15-256

Rijdend kwamen we omstreeks 3 uur weer terug bij Poortvliet, het dorpje dat bij onze camping hoort. Nou….het is dat we even boodschappen moesten doen, maar Poortvliet was nou niet echt het walhalla om te verblijven, laat staan om te wonen! Het feit dat over dit dorp niets spannends te vinden is op Wikipedia, zegt al genoeg: Poortvliet is een dorp in Zeeland en vervolgens begint Wiki over Rien Poortvliet….die was wel boeiend!

Terug bij onze camper bekijken we de weersverwachtingen en besluiten we om morgen maar richting Limburg te gaan. Daar lijkt het erop dat de komende week de minste neerslag valt en meeste kans op wat zonnestralen.

De rest van de middag heerlijk in de zon met Joep zitten spelen en dutje gedaan. De charismatische teckel wilde mij op gepaste wijze danken voor een enerverende dag (deden maar meer mensen dit om mij heen…)

Nu lekker na het eten in de camper dit blog schrijven, sambuccaatje en Nespressootje erbij en zometeen nog even een filmpje kijken. Morgen zien we wel weer waar we in het Limburgse terecht komen.

 

Gezinsuitbreiding op Camperjoy: Joep!

/ martin&miriam / 4 reacties

Ondanks het feit dat we de maanden juli en augustus niet met onze camper erop uit trekken, hebben we toch nog een nieuwtje te melden op ons blog Camperjoy.

Vanaf morgen, vrijdag 28 juli 2017, zal een nieuwe huis- en campergenoot zijn intrede doen in ons leven: Joep!

Joep is een ruwharige dwergteckel en pas 8 weken oud. Na maanden met elkaar te hebben gewikt en gewogen of in ons leven een dergelijke viervoeter past, is onze conclusie getrokken dat hij meer dan welkom is in ons huis en onze camper. Dit commitment naar deze super lieve, prachtige mini-eigenwijsstukvreten dat ie is, moet onvoorwaardelijk zijn en onze inspanningen moeten leiden naar een goed en liefdevol hondenleven.

img_0285

Miriam en ik hebben geen ervaring met het opvoeden van een hondje, maar gezond verstand, consequent zijn, tijd voor maken en vooral veel samen doen, moet toch leiden tot het creëren van een makkelijk, volgzaam, vrolijk, lief diertje, die we zoveel mogelijk meenemen waar we kunnen. En kan het niet, moet ie ook in staat zijn om een paar uurtjes alleen thuis te blijven of te logeren bij 1 van de velen die zich opgeworpen hebben als oppas voor deze vrolijke vriend cq olijke charmeur!

img_0287

De komende weken staan in het teken van het binden en wennen aan elkaar, voordat we in september met Joep op vakantie gaan. We hadden al maanden geleden een overtocht met de Ferry naar de UK geboekt, maar doordat Joep nog niet naar het buitenland mag, hebben we besloten om in eigen land te blijven met hem. Heerlijk 2 weken met elkaar doorbrengen in onze camper en omgeving, waarbij vooral rekening wordt gehouden met Joep.

Dus lieve camperjoy-volgers, vanaf nu zijn we met zijn drieën die de avonturen gaan beleven en zal naast allerlei mooie foto’s van Miriam van de natuur, eten en drinken, de campings, de landen, nu ook Joep een prominente rol in ons blog innemen. We hebben er zin in!!

img_0286

Oh ja…..en even ter verduidelijking op jullie vraag, of Miriam ook blij is toch hier nog even een foto van haar……..deze blik is niet meer van haar gezicht af geweest vanaf het moment dat ze Joep zag tot nu…

IMG_0263

Vrijdag 23 t/m 25 juni 2017: “Niet noemenswaardige neerslag” te Drie (Ermelo)

/ martin&miriam / 6 reacties

De hele week hadden we ons verheugd om met onze Lambortinki nog even een weekendje weg te gaan, voordat hij weer voor een kleine 2 maanden in de stalling wordt geparkeerd. Aangezien we gewoon moesten werken de hele week, terwijl de mussen dood van het dak vielen van de hitte, zijn we vrijdagavond na het werk de camper ingestapt en op weg naar ons inmiddels vertrouwde adres van Staatsbosbeheer Natuurkampeerterrein te Drie.

De weersverwachtingen waren niet slecht qua temperatuur, maar met de nu al historische, door KNMI en Meteoconsult uitgesproken woorden: ”aangename temperaturen in het weekend met af en toe niet noemenswaardige neerslag” hadden wij er genoeg vertrouwen in om dit weekend ons kamp op te slaan in Drie.

Elke keer dat we aankomen op een natuurkampeerterrein voelen wij ons een beetje opgelaten door het feit dat onze camper wat afwijkt van het gemiddeld kampeermiddel dat er op dit soort terreinen staat en het type mensen dat daar is. Doordat het een natuurkampeerterrein is, stonden er nu heel veel tentjes, grotere tenten, een paar caravans, buscampers en nog een paar “buitengewone” campers.

20170624_151544

De mensen kijken ons aan als we het terrein oprijden en we zien ze denken; “Wat moeten zij nou met zo’n grote camper op een natuurkampeerterrein?” Misschien vinden ze het wel asociaal of zo….maar op een of andere manier voelen wij ons niet zo welkom om ons heen. Nadat we ons gestald hadden, met alle goede bedoelingen meteen de luifel uitgeklapt en de stoelen buiten. Nou…..dat was het enige dat we konden doen, want het begon meteen als een gek te regenen en het is eigenlijk niet meer opgehouden met regenen. Vrijdagavond, zaterdagochtend tot ongeveer het middaguur was het overal doorweekt van  de regen.

Direct nadat het droog was, hebben we onze scooter gepakt en zijn richting Putten gereden om daar lekker te slenteren en wat winkels te bezoeken. Het zou een paar uur droog blijven, dus vlug een dosis Putten innemen! Want wat is Putten een leuk dorp zeg! Vooral het beeld in de winkelstraten is afwijkend van ons eigen stadshart, waar alleen maar ketens zijn gevestigd. Hier in Putten erg veel particuliere boetiekjes, woonwinkels, gezellige horeca en erg vriendelijke mensen overal. Maar ook in de winkelstraten is het kletsnat van de regen en lopen mensen in korte broeken en paraplu’s boven hun hoofd.

Wij daarom maar na een paar uur te hebben rondgelopen een lunch genoten in De Herbergh in Putten. Prima sfeer en goed eten! Eindelijk werd het weer droog en besloten we nog even de Appie in te gaan om wat boodschappen te halen en gezien de donkere wolken boven ons hoofd, wilden we eigenlijk zo snel mogelijk terug naar de camper om daar dan maar te gaan lezen of zo. We zijn zelfs al begonnen met het puzzelen….tja bijna 52, dan krijg je dat….. Miriam had nog even een korte wandeling gemaakt tussen de buien door en was net op tijd terug voordat er weer op haar gewaterd werd.

C360_2017-06-25-13-54-40-237

We kijken om ons heen en zien veel mensen erg stoeien met het overleven in een tent in de regen en chagrijnige blikken wanneer ze weer in hun natte stoelen moeten kruipen. Ze doen er lang over om hun luifels en tentdoeken weer in fatsoen te krijgen en we zien ze in de regen op hun primusbrander emmeren om een maaltijd klaar te maken. Vlam weer uit, natte lucifers, regenwater in hun gerechten, klamme kleren, nagenoeg geen verlichting om wat te zien en in de stromende regen naar het toiletgebouw rennend om zo droog mogelijk over te komen. En steeds zien we weer die blikken van: “kijk die glamping-gasten daar hoog en droog zitten in hun leren stoelen, verwarming aan, overal verlichting, een fornuis, afzuigkap, Nespresso apparaat, TV, mediaspeler en een prima muziekje op de achtergrond. Dit heeft toch niets meer te maken met kamperen….!!”

Nou….wij denken hetzelfde als we iedereen zo gadeslaan: hoe kunnen ze dit leuk vinden? Zo behelpen en na  2 nachten alle slaapzakken nat, jankende kinderen, vieze natte kleren aan, niets te doen op de camping, ouders die doen of het leuk is in dit weer….kortom…wat een ellende!!

Wat ons ook opvalt is de uitdragerij die men voor een weekendje meeneemt in de tent. Hele volle auto’s met van alles en nog wat en voordat de tent of buscamper staat, moet er nog zoveel gedaan worden in en rondom het kampeermiddel. Meestal gepaard met echtelijke ruzie’s en minstens 3 uur bij het opbouwen en 2 uur bij het afbouwen van het kamp zijn ze kwijt voor een weekendje gezellig kamperen. Wij vinden het vooral prettig dat we alles binnen 10 minuutjes up and running hebben en wij direct klaar zijn, aangezien alles op zijn plek ligt en goed en makkelijk te pakken is. Camper hebben is gewoon super!!

C360_2017-06-24-15-47-36-474

Conclusie is nu dat alle tenten op zondagochtend zijn vertrokken en dat alle campers er nog staan en vooral vrolijke mensen erin. Mir staat nu lekker te koken in de keuken, terwijl ik aan tafel ons blog schrijf. Vanavond komen we weer thuis en in 15 minuten de camper leeg, wasmachine aan, watertanks leeg laten lopen, toilet en badkamer schoonmaken en dan woensdag de camper in de stalling. Over 2 maandjes gaan we met de Lambortinki naar Schotland of Engeland. De komende 2 maanden in het hoogseizoen vinden wij het overal te druk op de campings en camperplaatsen en blijven dan dus gezellig thuis om ook te kunnen genieten van onze tuin en de buitenkeuken en hopelijk een hoop zwoele zomeravonden samen.

Vrijdag 9 t/m 11 juni: Fourneau Saint Michel – Belgische Adennen

/ martin&miriam / 1 reactie

Donderdagavond, na een heerlijke dag voor en naast de camper te hebben vertoefd en een erg gezellige dag samen hadden, maakten we plannen wat we de volgende dag zouden gaan doen. Toen we echter op de weersverwachtingen keken, zagen we dat de vrijdag weer vol met regen zou zijn en met zware windstoten. Hier hadden we dus duidelijk geen zin in. Na ampel beraad besloten we vrijdagmorgen dan maar weer de spullen in te pakken en via Nancy en Metz, richting de belgische ardennen te rijden. Vorig jaar hadden we daar ivm de voorbereidingen van onze 25 jarige bruiloft ook daar gestaan in Fourneau Saint Michel. Een prachtige camperplaats, midden in de natuur en nog gratis ook.

We vonden dat zo’n heerlijke plek om te staan, dat we daardoor ook weer in de gelegenheid waren om bij Auberge du Provost te gaan eten. Miriam haar kapsalon Gloss Haarstudio bestaat dit weekend 7 jaar en mijn meisje wilde mij graag trakteren ivm met dit heugelijke feit. Zo gezegd zo gedaan, gingen we na het betalen op de camping in Riquewihr op pad richting Nancy. We hebben een zeer voorspoedige, maar natte reis gehad en onze Lambortinki rijdt als een jonge god langs ’s heren wegen en eigenlijk binnen 4,5 uur rijden waren we op de plek van bestemming.

C360_2017-06-09-14-08-44-044[1]

Aangekomen op de camperplaats in Fourneau Saint Michel zagen we dat er nog genoeg plek was om riant te kunnen staan. De campers staan allemaal op geasfalteerde parkeerplaatsen, maar direct daaraan ligt een eigen grasveldje. We lazen op campercontact-app dat de camper serviceplaats, het kunnen lozen van water, reinigen van chemisch toilet en het kunnen innemen van water, er vreselijk smerig uit zou moeten zien. Maar daar aangekomen was waarschijnlijk ook de gemeente dit ter ore gekomen en was de plaats spic en span schoongemaakt en zag de hele omgeving er weer super uit. Niets om een paar lekkere dagen voor de boeg te hebben. Aangezien we de scooter nog achterop de camper hadden staan, besloten we om vrijdagmiddag en zaterdag lekker op de plek te blijven en niet rond te gaan tuffen. We zijn allebei erg lekker bezig in een paar goede boeken en kunnen niet stoppen met lezen. Het weer ziet er goed uit en dus lekkere stoelen naast de camper en de voetensteunen eraan, maken ze ons niet meer wijs.

C360_2017-06-10-11-55-34-715[1]

Zo hebben we eigenlijk tot zaterdagmiddag gezeten en aan het einde van de middag hebben we ons lekker in onze eigen camper gedoucht en omgekleed voordat we uit eten gingen bij de Auberge (Herberg).

Even nog een wat negatief verhaaltje om mee te geven: Wel tussendoor nog even op Facebook binnen een paar camper-groepen een vette discussie gevoerd over kampeergedrag op camperplaatsen. Voor de niet wetende kampeerders; een camperplek is eigenlijk gewoon een plek waar je met je camper mag overnachten, maar waar je geen kampeergedrag mag vertonen. Dus geen stoelen buiten hebben staan, geen tafel en vooral niet de luifel uitklappen. Deze camperplekken hebben soms voorzieningen waar een camper voldoende aan heeft. Schoon water, afstorten van grijs water (douche- en kookwater) en het ledigen en reinigen van het chemisch toilet. Meer niet. Er zijn ook camperplekken waar niets van dat alles is. Dan is het gewoon staan en klaar. Maar in ieder geval ging de discussie over op het forum, dat ze een medecamperaar met camper en kenteken en al op Facebook hadden geplaatst met de melding dat deze man zijn luifel uit had staan. Mag niet op camperplek. Mensen…volwassen mensen gingen hierover vet in discussie. Toen ik en nog een paar zeiden dat het echt geen probleem moet zijn als er geen andere campers staan en er veel ruimte rondom de campers zijn om de luifel uit te klappen. Wat maakt het uit? Wat veel erger is dat de mensen die hierover dus een enorm punt maken, zich meer zorgen moeten maken over de volgende punten die wij de afgelopen dagen rondom de camperplek hebben gezien: chemisch toilet afstorten, maar niet de spoelbak schoonmaken, honden laten poepen op de veldjes die bij andere campers horen en dit niet opruimen, het afval laten slingeren en niet opruimen, volle vuilniszakken in de bossen dumpen. Op ons plekje waar we stonden lag alleen al een kapot servieskopje met scherven en al op het gras, vuil toiletpapier en hondenstront. En dan je druk maken over een uitgeklapte luifel van een camper die helemaal alleen staat op een groot grasveld.. Triest deze mensen!! Houd het gewoon allemaal netjes voor iedereen, die dezelfde hobby heeft als jij; lekker in de natuur staan met je eigen campertje.

Het weer was zaterdag prachtig, dus toen we uit eten gingen, hebben we eerst buiten gezeten om een biertje en wijntje te nuttigen, voordat we naar het restaurant werden geleidt toen onze voorgerechten klaar stonden.

C360_2017-06-10-18-50-51-939[5]

Mir had haar lievelingsgerechtje gekozen welke we ook bij onze bruiloftsmaal hadden gehad. Een tompoes gemaakt van peperkoek, Foie Gras en gecaramaliseerd uitje. Ik had een gerookte zalm gebakje, gevuld met hollandse garnaaltjes met een lekkere dressing erdoor. Als hoofdgerecht hadden we beiden een combinatie van verschillende zalmgerechten. Was ook lekker! Het dessert hebben we buiten gegeten en daarna weer knus naar onze camper gelopen. Allebei waren we moe, vol van het eten en uiteindelijk later op de avond ook niet meer tintelfris. Om een lang verhaal heel kort te maken; we hebben beiden met darmen problemen gehad de afgelopen nacht.

Vanmorgen vroeg wakker geworden en uiteindelijk maar heel snel de camper klaar gemaakt voor de laatste etappe naar huis. Omstreeks het middaguur waren we thuis. Ook weer lekker om in ons fijne huis te komen. Meteen even de camper leeg gemaakt, boodschappen gedaan en vervolgens in onze tuin een hapje gedaan en daarna een hollandse siesta. Morgen weer aan het werk en ook daar hebben we beiden weer zin in!

Na de eerste week met mijn schoonfamilie naar Marrakech in Marokko en de laatste week met camper waren top! We hebben dit keer met de camper niet veel gedaan, maar het weer hielp niet echt mee en wij waren in de laatste week ook niet helemaal topfit. Over een paar weken gaan we weer een weekendje in eigen land en dan tuffen we weer rond met onze scooter en Mio!!

 

 

 

Woensdag 7 juni 2017: Riquewihr, mooiste dorp in de Elsas, Frankrijk

/ martin&miriam / 2 reacties

Gisteren, 6 juni, was voor ons een reisdag om richting de Elsas te rijden. De weersberichten zien er voor de komende dagen daar het beste uit en nadat we bij de camping in Bad Ems hadden betaald, konden we op pad richting het zuiden van Duitsland en dan afbuigen naar Strassbourg om vervolgens de Elsas en de Vogezen in te rijden. Onderweg behoorlijk regen gehad, maar dat kon ons niets schelen. Als we maar mooi weer hebben als we op de plaats van bestemming zijn.

We hadden via de ASCI app en de Campercontact app een camping gevonden waar we onze zinnen op hadden gezet. Het mooie dorpje Riquewihr aan route de vin d’ Alsace. Redelijk eenvoudig konden we de camping vinden, maar bij aankomst bleek dat deze campingeigenaren ook een siesta houden. Van 12.00 uur tot en met 14.30 uur rusten ze. Niet meer van deze tijd en zeker niet in deze regio, was de repliek van de wachtende kampeerders voor de poort, die dus nu nog even ruim een half uur moesten wachten voordat we konden inchecken. Wel konden we op de camping lopen om alvast een mooie plek uit te zoeken. Miriam wil het liefst een plekje vinden waar we de ochtend- en avondzon kunnen pakken. Al lopende over de camping kom je al snel aan de praat met mensen en wat ons opvalt is dat het nagenoeg allemaal pensionada’s zijn. We drukken de gemiddelde leeftijd behoorlijk….

Als er iets is waar we elke keer weer moe van worden is het wel dat voordringen van de ogenschijnlijk “nette” medemens. We staan met onze auto’s, caravans en campers op volgorde van aankomst voor de poort, maar om bij het kantoor in te checken proberen mensen die het laatst aangekomen zijn, als eerste in te checken. Zielig gedoe, van sorry dat ik het zeg, weer oudere mensen. Altijd maar klagen over de jeugd, maar zelf gewoon schijt aan anderen hebben. Nou… de personen werden subtiel, maar duidelijk uitgelegd dat het zo niet werkt en gewoon achteraan aansluiten. Wij hadden een prima plek uitgezocht en nadat we heel snel ingecheckt waren, konden we meteen ons gevaarte op de plek zetten. In ons enthousiasme wilden we meteen ook onze luifel, inclusief stormbanden, opzetten om zodoende lekker onder de kap te kunnen zitten, ondanks de straffe wind. Nadat we alles op orde hadden, vroeg Miriam aan mij of ik even wat boodschappen wilde gaan halen in het dorpje net naast de camping, maar niet Riquewihr. Mir voelde haar niet zo lekker en wilde graag thuis blijven. Geen probleem. We hadden gezien dat er ergens een winkeltje was via Google Maps, dus ik regelde het wel even…. Nou, dat heeft dat dorpje geweten. Gedurende een half uur lang hebben ze een koddige dikkerd met pothelm en zonnebril op, o-benen onder een korte broek als een musquito door het dorp zien rijden met een heftig ronddraaiende helm die aan alle kanten op zoek was naar voedsel. Mensen die mij kennen hebben wel beeld bij hoe belangrijk ik voedsel vind….Niets te vinden en dus maar dorpje verder gaan kijken en daar inderdaad een winkeltje gevonden die nog wat groente en fruit had liggen voor de maaltijd van de avond. Na ruim een uur missie volbracht en weer terug naar camping. Daar aangekomen zie ik Mir zitten voor de camper, maar de luifel weer ingeklapt. Het waaide zo hard dat het best de term storm mocht dragen. Het was niet uit te houden buiten, dus wij naar binnen en vervolgens daar lekker gezellig gegeten en gedronken en knus aan tafel een boek gelezen. Niks zeggen tegen elkaar en het toch gezellig hebben!

Aangezien Miriam zich niet lekker voelde, zijn we erg vroeg naar bed gegaan en om 21.00 uur ging lettterlijk bij beiden het licht uit. Geslapen tot de volgende ochtend 8.30 uur aan 1 stuk door. Volgens mij hebben wij een wonderbed, want we liggen elke nacht in een coma. Thuis hebben we een super de luxe bed en slapen we niet altijd lekker, maar in dit poppenhuisbedje snorren we er lustig op los.

Na het ontbijt van vanmorgen, kleden wij ons rustig aan en pakken we de scooter voor een lange rit. We hebben onze navigatie gezet op “Verras me” en deze maakt dus een eigen mooie route. Geweldige rit gemaakt en meteen na aanvang van de rit worden we al naar ons dorp Riquewihr gestuurd, langs prachtige wijnranken en maisvelden.

Riquewihr is één van de prachtige dorpen die als een parelketting langs de ‘route de vin d’Alsace’ liggen. Riquewihr is daar ongetwijfeld één van de mooiste van. Het dorp ligt fantastisch tussen de wijngaarden, heeft prachtige straatjes en pleintjes met vakwerkhuizen en wordt voor een groot deel omringt door verdedigingsmuren. Of eigenlijk de stadsmuren, want Riquewihr is officieel een stad, omdat het in 1320 stadsrechten kreeg.

Het dorp ligt tegen de bergen van de Vogezen aan en loopt een beetje omhoog. De rue Charles de Gaulle, de hoofdstraat, loopt tegen de berg op tot de toegangspoort, de Dolder. De toegangspoort is gebouwd in de dertiende eeuw en vervolgens de eeuw daarop flink verbouwd.

De toren in het dorp is een bijzonder bouwsel. Hij is redelijk hoog en is gebouwd bovenop de stadspoort. Hierdoor lijkt de Dolder op poten te staan. Bijzonder is het vakwerk dat in de toren is verwerkt.

Vakwerk kom je wel vaker tegen in Europa, maar het vakwerk in de Elzas heeft een bijzonder verhaal. Opvallend is dat er verschillende kleuren worden gebruikt en dat had vroeger een betekenis. Aan de kleur van het vakwerk kan je het beroep of de religieuze voorkeur van de bewoners aflezen. Zo was een viswinkel blauw, had een bakker geel vakwerk en maakte protestanten hun huis rood.

C360_2017-06-07-12-15-21-032

C360_2017-06-07-12-06-25-406

C360_2017-06-07-12-07-33-197

C360_2017-06-07-12-12-29-495

Na het bezoek aan dit dorp, worden we door onze navigatie nog langs prachtige wijnboerderijen, dorpjes zoals Ingersheim, Wintzenheim, Ammerschwihr, Bennwihr en nog een paar kleine gehuchten geleidt. De dorpjes daar hebben allemaal wel hun best gedaan om de sfeer van Riquewihr te benaderen, dus best leuke regio om daar doorheen te rijden. Ook kwamen we nog door Colmar.

C360_2016-06-26-15-52-43-072

Aangezien we daar vorig jaar nog waren geweest, hebben we daar alleen even geluncht bij De Stam. De bediening zou je met een stam willen slaan, want wat een secreet was dit en in een horrorfilm zou ze zo mee kunnen….met gierende banden vertrokken uit Colmar en toen de heuvels in rondom de Elsas. We hebben ons snorscootertje qua snelheid weer terug naar de 25 km per uur gebracht, dus het schiet heuvel op niet echt op. Mij kan ie wel hebben, maar als Miriam achterop zit dan heeft ie er moeite mee. Soms tegen bijna omvallen aan, bleef het scootertje nog maar 10 kilometer per uur rijden, maar jongens wat hebben wij een prachtige rit achter de rug.

C360_2017-06-07-12-53-37-273

C360_2017-06-07-12-48-55-103

Toen we vlak bij onze camping terugkwamen, besloten we om nog even bij een wijngroothandel nog wat wijn in te slaan en toen terug naar camping. Daar aangekomen was er nogal wat commotie: politie, brandweer kwamen aan om bij een caravan poolshoogte te nemen, aangezien de auto niet van plaats was afgeweest en men de persoon in kwestie al even niet meer gezien hadden. Bij het open maken van de caravan bleek de man in de badkamer van de caravan te zijn overleden. Zijn hondje maakte het nog goed en was ook blij dat de deur open ging. Het bleek te gaan om een deense meneer van 65 jaar oud. Om de stemming er toch maar in te houden kwam er daarna een levendige app-conversatie tussen broers en zussen op gang die toch maar weer tot lachen deed bewegen. Woordgrappen weliswaar, maar relativerend toch leuk: “Hij was gevallen in de badkamer, hij stond nog rechtop”. En zo kwamen ook nog een paar caravanmerken ter sprake in deze woordgrappen, maar ik zal ze jullie besparen. En bij ter perse gaan van dit blog, was de familie van de overledene nog niet ingelicht. Dus: mondje dicht allemaal nog even!

Daarna nog meer commotie, maar dan in onze KNAB Bank app….Ik had vanmiddag met scooter getankt bij Total Tankstation en de tank volgegooid voor het astronomische bedrag van € 5,73. We keken net naar onze bank app en daar was € 129,00 afgeschreven. Balen, want ik had ook geen bonnetje ontvangen toen ik getankt had en buiten via cardterminal betaald had. Hoe maak je dit nu duidelijk? Ik mij maar weer omkleden en weer terug naar tankstation en mijn verhaal gedaan. De pompbediende herkende mij nog en wist dat ik buiten betaald had. Ook begreep hij dat er niet voor € 129,00 aan benzine in gaat. Het bleek om een standaard procedure te gaan omdat ik buitenlandse kaart heb. De transactie wordt binnen 3 a 4 dagen gecorrigeerd, zei de beste man van Total. We houden het in de gaten en zijn nu samen in de camper begonnen aan de avond en sluiten de buitendeur, aangezien het nog wel wat aan de kille kant is. Morgen willen we weer een rit maken, maar dan richting Kayersberg. Moet ook heel mooi zijn, dus we gaan ervoor!